yüksek ökçeden memleket manzaraları

458. blog ve

2011-11-11T13:58:00.002+02:00

son;)

blogun arsivini tararsaniz, 'yorumlar' kisminda ciddi bir hazine yattigini farkedeceksiniz. bu yüzden, vakit ayirip, paylasimda bulunan, tek kelime bile olsa emegi gecen herrrkese, cok ama cok tesekkürler.

baska konseptlerle, baska türlü yeni bloglarda (belki) yeniden bulusmak dilegiyle, sevgiler, saygilar..

1 Numara Konusmus

2011-11-10T14:20:00.000+02:00

En bi Atatürkcü Sözcü'müz, gelenek haline gelen sacmaliklarina bir yenisini daha eklemis..

Hele Fenerbahce ve sike tartismalarina dahil edilmesi, takdire sayan dogrusu!

Sosyal Market

2011-11-09T16:55:00.002+02:00

'Sosyal Market' kavramina dün gece haberlerde rastladim ve google taramasi yapinca bazi belediyelerin, böyle bir marketi oldugunu da ögrenmis oldum.

Muhtac insanlara, aylik belli bir harcama limiti olan 'Sosyal Kart' verilerek, bu marketlerden, ihtiyaclari neyse almalari saglaniyormus.

Bu uygulamanin, diger yardim usullerine göre daha güzel olmasinin ilk nedeni, insanlarin kapilarina, mahallelinin gözü önünde yardim kolisi birakilip incitilmelerinin önüne gecilmesi yani sira, ihtiyac listelerini kendilerinin belirliyor olmalari ve makarnaya, bulgura mecbur edilmemeleri.

Benim izledigim haberde, Beyoglu Belediyesi'nin Sosyal Market'i tanitiliyordu ve oraya gelen birkac insanla da konustular.

Bir kadinin dedigi sey yaklasik olarak soyleydi:

"Diger büyük marketlerde, insanlarin aldigi pahali ve cesitli seyleri gördükce moralimiz bozulurdu, ezilirdik. Burada cocuklarimin özendigi seyleri alabiliyorum, cok memnunuz."

Tipki, 'Yesil Kart' gibi, bu uygulamayi da suistimal edenler olmayacak midir, olacaktir. Ama, yine de gönül bu marketlerin cogalmasindan yana.

Yardim etmek isteyen esnaf ve sanayici icin de gercek ihtiyac sahiplerini bulmak zahmetli oldugundan, bu marketler iyi organize olurlarsa, (tabii, sonlari de Deniz Feneri gibi olmazsa!) bir tür 'dogru adres' görevi de üstlenebilirler.

Hatta, herhangi bir sebeple, coluk cocuguyla ortada kalan dul kadinlar ve yaslilar icin hayat kurtarici bile olabilecektir diye dusunuyorum.

Son olarak, her ne kadar protokolde Kizilay'in adi da olsa, bu marketlerin, partiler üstü bir yapi tarafindan olusturulup idare edilmesinin daha dogru olacagini, böylece partizanliga ve reklama kurban edilmeyecegini umuyorum.

Hasili, keske, her semtte bir 'Sosyal Market' olsa ve hic bir cocuk ac uyumasa !

Dünyayi merhamet kurtaracak

2011-11-07T15:27:00.000+02:00

Tumblr'dan

Recep Tayyip Erdoğan isminin kader açilimi

2011-11-06T02:22:00.000+02:00

Aksam zaplarken tesadüfen Ülke TV'de rastladim ve cok güldüm:))

Basimiza ne geliyorsa, ç, ş ve yumusak g harfleri yüzündenmis arkadaslar!

Tayyip beyi, Tayyip bey yapan da, soyadindaki yumusak g imis..

Ben demedim, o dedi..

Pazartürk Manzaralari

2011-11-05T23:09:00.002+02:00

Iki yil önce, su baslikta, cok sevdigim Yesilköy Pazari'ndan bahsetmistim.

Bu kez de, bayram öncesi alisverise gelen kalabaligin arasina karisip, rastgele fotograflar cekebildigim, Türkiye'nin en modern pazari ünvanina sahip Pazartürk'ten bahsedeyim istiyorum..

Bahcesehir'de, cumartesi ve sali günleri olmak üzere, haftada iki gün kurulan Pazartürk (saticilarin cogu Kürt:P), google'dan edindigim bilgilere göre;

35.000 m² üzerine kurulu,17.000 m2 kapalı alana sahip, birbirine bağlı iki bölümden oluşuyor. Pazarda yaklaşık 600 esnaf, tekstil ve gıda ürünleri tezgahlarında satış yapıyor. Klasik semt pazarlarından biraz farklı bir atmosfere sahip olan Pazartürk`te yaklaşık 2.000 kadar tezgah, 600 araç kapasiteli otopark ve merkezi müzik yayını bulunuyor.

Uydu görüntülerinden de anlasilacagi gibi, pazarin tamaminin üzeri kapali. (En son gittigimde, Yesilkoy Pazari'nin da üzeri kapatilacak deniliyordu ve insaat vardi)

Pazar'in otoparki, özellikle cumartesi günleri tiklim tikis. Esnaflar arabalarini disarida yol kenarinda biraksalar da yeterli olmuyor. Özellikle belli saatlerdeki yogunluktan dolayi, yer bulamadigi icin dönüp gidenlere rastlayabiliyorsunuz.

Pazar iki bölümden olusuyor. Bu fotograf gida bölümünden asagiya dogru inilerek ulasilan kilik kiyafet/tekstil pazarinin tepeden görüntüsü. A'dan G'ye her koridora harfler verilmis ve bu merdivenlerden inince G koridoruna giriyorsunuz.

Koridora girince, esnaf sagli sollu tablalar kurmus bulunuyor.

Tezgahlarin tamamini fotograflamam mümkün olmadigindan, sadece neler olduguna dair fikir vermesi acisindan bazilarini cektim. Unlü markalarin cakmalarini satanlar zaten müsade etmediklerinden, ben de kimseye rahatsizlik vermek istemedigimden, onlardan da sözlü bahsedecegim..

Envai cesit avize, abajur ve aydinlatma aparatlari

Bu kotcu agabey, Yesilköy pazarina da geliyor. Kotlar su an 9 TL. Esi minik defolari onariyor ve sattigi kotlarin hepsi markali. Ben 110 TL 'lik bir kotu 7 TL'ye almistim.

Bu agabey de yine Yesilkoy'den tanidik. Sadece erkek kiyafeti satiyor. Cakma midir bilmiyorum ama tüm tisörtleri lacoste vb.

Yine Yesilkoy'den tanidik bir tezgah. Bunlar da sadece kadin kiyafeti satiyorlar ve hepsi Zara, mara vb.

Bu tezgahta binbir turlu ihtiyacinizi bulabiliyorsunuz. Hatta celik caydanlik birakirsaniz, parlatip getiriyorlar.

Ehe, burada gordugunuz gibi fazla lafa lüzum yok:) Timsahli esofmanlar , alt 15TL, ust 20 TL, takimi 35 TL 'ye alabiliyorsunuz. Baktim, penyesi cidden guzeldi..

Hali ve banyo takimlari satiyor

Bu ablamiz da, Yesilkoy'den. Mallari cok saglam ve kalitelidir. Fiyatlari 20-30 TL arasi

Dedigim gibi, cok pahali markalarin cakmalarini satan tezgahlari fotograflayamadim ama bu tezgah da cok ucuz sayilmaz. Prada, mrada var gordugunuz gibi.

Bu tezgah, cocuk kiyafetleri satiyor ama meraklisi icin, Burberry'ler filan:)

Her turlu marka gunes gozlugu. 20 TL

Ibadullah taki tezgahlarindan biri..

Bunlarin Cerrahpasa'da medikal dukkani varmis, pazara da tezgah aciyorlar

Koskoca bir züccaciye tezgahi

Cesit cesit halilar

Ayakkabici

Kozmetik urunler

5 TL'lik acik parfümler

Kredi karti gecerlidir;)

Gümüs takilar

Bu esnaf kizdi önce, niye fotografladigimi sordu, sonra yumusadi. Zaten bulanik cekmisim. Bu arada, Istanbul kolyesinin montürü cok hostu ama 145 TL dedi.

Perukcu

Kapali parfümler, 10-15 TL

Her koridorda kameralar var, onlari cekmeye utandim:)

Her türlü ayakkabi, cizme, ne ariyosaniz var.

Kotlar

Kiyafet pazarinin üstten görünümü

Yukariya, gida pazarina cikarken..

Gida pazarinin alisveris arabalari, kalabalik oldugundan kalmamis, 1 TL ile alip, geri birakiyorsunuz

Gönenli peynirci.

Gida pazarinda kek, börek, sarma, cay, tost ne ararsaniz satan hanimlar var. Masalar kuruluyor ve oturup ev yapimi mamalar yiyip, taze demlenmis cay icebiliyorsunuz.

Bu da ayni sekilde, simit, domates, peynir, zeytinle birlikte cay icebileceginiz simitci tezgahi. Oldukca uzun bir masasi var.

Her turlu kuruyemis.

ve pazardan cikarken, eristeli, simitli, kerevizli, sepetim;)

Hâsili, semt pazarlari candir ve iyi ki varlar. Tüm, pazarseverlere iyi alis verisler.

Ayriyeten, Kurban Bayraminizi da kutlar, güzel günler dilerim..

Büşra Ersanlı, ‘Bugün’, ‘Samanyolu’ / Alper Görmüs

2011-11-04T12:48:00.009+02:00

KCK tutuklamalari kapsaminda, 'Kürtleri ayaklandirip, Tahrir benzeri bir ortama sürükleyeceklerden biri olarak' itham edilen (Emre Uslu'nun KCK tanimi böyle) Prof Dr. Büsra Ersanli isminden, tutuklandigi günden itibaren haberdar olmus biri olarak, hakkinda yazilanlari merak, ilgi ve saskinlikla takip ediyorum..

Önce, Mehmet Eymür'ün dediklerinden dolayi, Aydinlik'cilarla baglantisi oldugu dile getirildi ve Ingiliz ajani oldugu imalari yapildi.

E, Aydinlik ya da Perincek denilince, akla direkt Ergenekon baglantisi da geldiginden, su an zihinlerde olusan yargi, agirlikli olarak bu yönde ve elma, armut, kel Mahmut, her cesitten insanin bulundugu Ergenekon sepetine, o da sokulmus oldu.

Ahmet SIK davasi sürecinde yasanilanlar hafizamizda henüz bayatlamadigi icin, kendi adima, her denilene baliklama atlamiyorum ve süpheyle bakiyorum.

Nacizâne teorimse, Ersanli'nin, Kürt hareketinin, entelektüel beyin takimindan ve önümüzdeki yeni anasayasal sürecte, oldukca önemli biri oldugu, bu yüzden de devlet tarafindan diskalifiye edildigi yönünde.

Neyse, asagida, Alper Görmüs'ün bugünkü yazisi var, digerlerini de yorumlar kismina arsivleyecegim..

Iyi okumalar..

****

Büşra Ersanlı, ‘Bugün’, ‘Samanyolu’

2004’ün bahar aylarıydı...

O dönemde hem Bilgi Üniversitesi’nde öğretim görevlisi olarak çalışıyor hem de Kürşat Bumin’le birlikte Yeni Şafak gazetesinde “Kronik Medya” sayfasını hazırlıyorduk.

Bir gün okuldaki odamda çalışırken Fethullah Gülen gönüllülerinin kurup yönettiğiGazeteciler ve Yazarlar Vakfı’ndan aradılar.

Vakıfta, 10-15 kişilik bir akademisyen-gazeteci grubu ile birlikte “askerî vesayet ve demokrasi” konusunu tartışacaklarını söyleyip tartışmaya benim de katılmamı istediler... Olur, dedim.

Toplantıdan bir gün önce cemaatle ilgili olarak medyada yeni bir cadı kazanı kaynatılmaya başlamıştı. İçinde tam olarak ne vardı, şimdi hiçbir şey hatırlamıyorum, fakat ortada bir “kazan”ın olduğu hususunda hafızamın beni yanıltmadığına eminim; çünkü toplantıya giderken, Gülen cemaatinin gönüllüleriyle bu ikinci temasın da kaynayan bir cadı kazanının harareti eşliğinde gerçekleşiyor olmasındaki tesadüfü aklımdan geçiriyordum... Gerçekten de tuhaftı; o tarihten dört yıl kadar önce (1999) bir haziran günü cemaatin Rusya’da açtığı okulları gezmek üzere gönüllülerle havaalanında buluştuğumuzda da meşhur “kaset olayı” patlamış, ortalık darmadağın olmuştu.

Toplantıya giderken, bir yandan da ortaya çıkan hararetin toplantıya katılımı nasıl etkileyeceği üzerinde düşünüyordum. Neysi ki hiç kimse “mazeret” bildirmemişti, geleceğim diyen herkes gelmişti.

O yıl, o aylarda memlekette acayip şeylerin döndüğünü (Sarıkız, Ayışığı, vb.) yıllar sonra anlayabilecektik ama, bazı gazetecilerin yazmasalar da etraflarına anlattıklarından öğreniyorduk ki askerler “rahatsız”dı ve “eski Türkiye”ye ait bazı refleksler bu dönemde de ortaya çıkabilirdi...

Toplantıya katılanlardan aşağı yukarı yarısını hatırlıyorum ama burada onlardan sadece birinin adını anacağım: Prof. Dr. Büşra Ersanlı...

Toplantının “radikal demokrat” atmosferi hepimizi etkiledi, hepimiz biraz uçtuk... Aramızdan biri, belki de askerî vesayeti ortadan kaldırmanın yegâne yolunun, başarısız kalmış bir askerî darbe girişiminin ardından eski ve yeni darbecilerin derdest edilip yargılanmaları olduğunu savundu. Bunun gibi bir sürü fikir, temenni, öneri birbiriyle çarpıştı.

Prof. Büşra Ersanlı’nın daha çok akademik özgürlükler ve üniversitelerdeki başörtüsü sorunu üzerinde konuştuğunu hatırlıyorum. Başörtüsü yasakçılarına karşı çok öfkeli, çok sertti. Radikal-fiili çözüm önerileri sunmuştu toplantıya, “hak verilmez alınır” havasındaydı ve daha fazla beklemeye tahammülünün olmadığını söylüyordu.

Şimdi düşünüyorum da, o toplantıda kimbilir ne notlar tutmuştuk... Yine düşünüyorum, o gün “eski Türkiye”nin refleksi bir kez daha canlansaydı ve birileri o “meş’ûm” toplantıyı basıp not defterlerimizi ele geçirseydi... Bilahare o defterleri Hürriyet gazetesine sızdırsaydı... Hürriyet, “demokrat geçinen” profesör ve gazetecilerin gerçekte Türk Silahlı Kuvvetleri’ne karşı komplo kuran, kin ve nefret kusan hainler olduğunu yazsaydı... Oktay Ekşi, bir “alçakları tanıyalım” yazısı patlatsaydı...

Bugün gazetesinin “ele geçirdiği” Büşra Ersanlı’ya ait not defterinde yer alan birkaç cümle önce bu gazetede yayımlandı, bilahare “muhafazakâr” internet sitelerinde “Bak masum dedikleri Prof’a”,“KCK/PKK’nın Prof’unun gerçek yüzü” gibi başlıklarla alıntılandı...

Bunları görünce, aklıma dört yıl önce benim de içinde yer aldığım yarı somut yarı kurgusal işte bu hikâye geldi. Anladım ki hikâyemiz aynı hikâyedir, sadece kahramanlar değişmiştir.

Bugün gazetesinin haberi

1 Kasımda Bugün gazetesinde yayımlanan şu habere bakın:

“İstanbul Terörle Mücadele polislerinin KCK’nın sözde siyaset akademisine yaptığı operasyon sonucu gözaltına alınan Prof. Dr. Büşra Ersanlı’nın not defterini Bugün ele geçirdi. Ersanlı’nın kendi el yazısıyla yer alan ifadelerinde paralel bir devlet kurulmasının amaçlandığı anlaşılıyor. Ersanlı’nın defterindeki ‘Özerklik tek taraflı kurulmaz ama devlet tek taraflı kurulabilir. Bölünme korkusu hâlâ canlı, ulusal kimlik oluştu. 40 bin kişi dağa çıkmış. Kürt hareketi Türkiye’de meşru bir zemin kazandı, taktik savaşlarda biz öndeyiz, BDP silahı bıraksın demek legal bir partiye AKP’nin aczini gösteriyor. Devlet istemiyor olmak, yönetim olmak istemiyor demek değildir’ ifadeleri dikkat çekiyor. Notlarda isyan edilip yönetim sahibi olmanın amaçlandığı ve Kürdistan Demokrat Partisi gibi davranılıp bölünmenin amaçlandığı ifade edilerek, ‘KDP gibi yaparak devlet kurabiliriz, konjonktör buna uygun’ deniliyor.”

Haberden, Büşra Ersanlı’nın bu notlara dair ne dediğini öğrenmek mümkün olamamıştı, çünkü sızdıranlar, Ersanlı’nın sorgusundan önce yapmışlardı bu işi. (İnsanın, “insaf edin, bari bir gün bekleyin, ifadesinden sonra sızdırın” diyesi geliyor.)

Bunu, bir gün sonraki gazetelerden öğrenebildik. Mesela Milliyet’in (2 Kasım) haberinden:

“Bazı notlar ise panellerde bana yöneltilen sorular nedeniyle aldığım notlar. Bunların silahlı terör örgütü ile ilgisi yoktur. Ben birkaç defa siyaset akademisine ders vermek için gitmiştim.”

ı.Aslında “notlar”a ön yargısız, düşmanca olmayan bir bakışla yaklaşabilen her gazeteci, bunların bir kişinin kendi notları olamayacak kadar çelişkili ifadeler barındırdığını görür ve kullanmaktan imtina ederdi, ya da hiç değilse bu çelişkilere işaret ederek kullanırdi

Ben sorayım Bugün’deki meslektaşlarımıza:

Bir kişi aynı paragraf içinde nasıl olup da hem “Özerklik tek taraflı kurulmaz ama devlet tek taraflı kurulabilir” deyip sizin de vurguladığınız gibi “paralel bir devlet”in kurulması gerektiğini savunduktan sonra “Devlet istemiyor olmak, yönetim olmak istemiyor demek değildir”diyerek devlet istemediğini söyler, ardından da “KDP gibi yaparak devlet kurabiliriz” diyerek tekrar devlet vurgusu yapar...

“Not defteri”nden alıp peş peşe sıraladığınız şu cümlelerin, tipik bir “paneliste ya da ders hocasına sorulan sorular” demetinden ibaret olduğu yeterince açık değil mi? Ya da bu ihtimal, en azından sizin öne sürdüğünüz ihtimalden daha kuvvetli bir ihtimal değil mi? O halde nasıl bu kadar kesin konuşabiliyorsunuz?

Samanyolu Haber televizyonunun haberi

1 Kasımda Samanyolu Haber televizyonunda yayınlanan şu habere bakın (parantez içleri bana ait):

“(...) Kamuoyu, Prof. Büşra Ersanlı’yı BDP Parti Meclisi üyesi ve Anayasa Komisyonu üyesi olarak tanımıştı. Ancak Yeni Akit gazetesi Ersanlı’yı başka özellikleriyle manşete taşıdı. Gazetede, cezaevine gönderilen şüpheli için ilginç iddialar yer aldı. Ersanlı’nın KCK’nın (BDP olacak... Bunun masum bir “tashih” olduğunu düşünmüyorum) sözde siyaset akademisinde görevli olduğu öne sürüldü.

“İddiaya göre Ersanlı örgüte ideolojik olarak yetişmiş bir kadro hazırlamaktan sorumluydu. (Aydın Engin, 2 Kasımda T24 internet sitesinde kaleme aldığı yazısında,

‘Orada anlatılan derslerle Kandil’deki eğitim çalışmalarında kullanılan müfredatın aynı olduğu’ yönündeki polis tesbitini aktardıktan sonra soruyordu:

“Nasıl yani? İstanbul’un göbeğinde herhangi bir BDP’linin, hatta bilebildiğim kadarıyla BDP seçmeninin katılıp izleyebileceği derslerde Kaleşnikof nasıl sökülüp takılır, yağlanıp temizlenir kursu mu veriliyormuş; yoksa askeri araçların geçeceği yollara mayın nasıl döşenir mi öğretiliyormuş?..”

Aydın Engin’in esprili soruları bir yana, Samanyolu’nun haberinin tam bu noktasına gömülen görüntüler, izleyicilere, Ersanlı’nın verdiği derslerde aşağı yukarı böyle şeyler öğretildiğini ima edecek malzemeyle doluydu: Spiker tam “İddiaya göre Ersanlı örgüte ideolojik olarak yetişmiş bir kadro hazırlamaktan sorumluydu” derken ekranda bir otobüsü ateşe vermiş, yüzleri kapalı bazı kişilerin görüntüleri akıyordu.

“(...)

“Gazete, Ersanlı’nın geçmişiyle ilgili olarak da dikkat çekici ayrıntılar aktardı okuyucularına... İddiaya göre Ersanlı, spekülatör George Soros’un Helsinki Yurttaşlar Derneği’nin kurucularındandı. Ayrıca hükümetin izni olmadan yurtdışı destekli cemiyet kurmak ve işletmek suçundan da tam 15 yıl kesinleşmiş cezası vardı. Ancak bir süre yattıktan sonra cezaevinden afla çıkmıştı. Prof. Dr. Büşra Ersanlı’nın ablası Fatma Sırma Evren ise Ergenekon üyesi olmaktan tutuklu bulunan Doğu Perinçek’in eski eşiydi.”

Samanyolu Haber’in haberi aynen böyleydi işte...

Eh, geçmişinde bu kadar “dikkat çekici ayrıntı” olan birinin tutuklanmasına şaşmamak gerekir, öyle değil mi?

Sorun yok yani... Yok bi şey!

Fatma Şahin'den Yargıtay'a N.Ç tepkisi

2011-11-02T03:29:00.001+02:00

Aile ve Sosyal politikalar Bakani Fatma Şahin, Yargitay'in 32 sanikli, '13 yasindaki N.Ç'ye tecavüz' davasindaki (skandal) kararina ilişkin, cok sükür sessiz kalmamis ve hukukculardan tavsiyeler istemis.

Hukukcu degilim ama ortada böylesi bir (skandal) karar varken, kararin dayandigi ceza yasalari hangisiyse, acilen degistirilmesi gerekmez mi?

Bu ülkede, askerinden, muhtarina kadar, Allah'in cezasi bir sürü erkek müsveddesi DAHA, herhangi bir kiz cocugunu, RAZI edecek güce yani paraya sahiplerken, (pek cok cocugumuz da malesef muhtacken) ve bazi seytanlar da, o cocugu sermaye olmaya RAZI etmek icin ortalarda fink atiyorken, yasalarla önlem alinmasi gerekmez mi?

Biz mi söyleyecegiz bunlari!

Suradan:

Yargıtay'ın 13 yaşındaki N.Ç'ye tecavüz davasındaki kararıyla ilgili görüşünün sorulması üzerine de Şahin, bakanlık bünyesindeki hukukçularla çıkan kararı değerlendirdiklerini anlattı.

Adaletin toplumsal huzur ve barışı sağlamak için var olduğunu vurgulayan şahin, ''Tabii ki Türkiye Cumhuriyeti hukuk devleti. Çıkan bütün kararlara saygılıyız. Çıkan karar kesinleşmiş bir karardır, hepimizin de buna uyması gerekiyor, hükümet olarak da parlamento olarak da da. Fakat çıkan kararın da adaletli olması ve kamu vicdanında karşılığının olması gerekiyor.

Çıkan kararı incelediğimiz zaman Türk Ceza Kanunu'nun 103. maddesine göre bir karar alındığı söyleniyor. Oysa baktığınız zaman 13 yaşındaki bir kız çocuğunun kendi başına gönül rızasıyla, bu birlikteliğinin olduğunu kabul eden bir sonuç bu. 13 yaşında bir çocuk...Çocuk istismarıdır, çocuğa karşı cinsel istismar işlenmiştir. Asla o çocuk gönül rızasıyla ilişkiye girecek durumda, ruh durumunda, beden durumunda değildir. Bu bakış açısı, bir erkek bakış açısıdır.

Dolayısıyla biz her zaman söylediğimiz gibi özellikle karar mekanizmasındaki bireylerin kadın olsun, erkek olsun, toplumun her kesimini kuşatacak şekilde karar almasını sağlamamız lazım. Burada da gördüğümüz şudur; dünyanın en iyi yasasını da çıkartırsanız çıkartın, uygulayıcı olan bireyin nasıl algıladığı ve nasıl karar verdiği ile alakalıdır. Burada da bizim bakanlığımız bünyesinde şu anda çalışma ve değerlendirmelerimiz devam etmektedir. 'Bu konuda hukuki olarak neler yapabiliriz?', bu olayların bundan sonra olmaması hem de kamuoyu algısı adına Bakanlığın bundan sonraki süreci nasıl yöneteceği ile ilgili çalışmalarımız tamamlanmak üzere.

Tamamlandığı zaman da bunu kamuoyuyla paylaşacağım. Bundan sonraki olaylarda özellikle karar mekanizmasındaki bireyin kadın olsun erkek olsun kadının insan hakkını anlayacak algılayacak zihinlerde olması çok önemli. Siz 13-15 yaşındaki daha kendi çocuk olan birini zorla istismar edeceksiniz ve ondan sonra o birlikteliği gönül rızası hükmüne göre karar vereceksiniz. Bu kabul edilemez. Benim kendi vicdanımda da ben bir kadın bir anne olarak bunu kabul edemiyorum. Türk toplumunu da kabul etmediğini bana gelen telefonlardan biliyorum. Dolayısıyla buradaki hukuki süreci güçlendirmek için ne yapmak gerekiyorsa bize bu konuda tavsiyesi olan katkısı olan herkesi dinlemeye hazır olduğumuzu ifade etmek istiyorum.''

33.500 TL az bence !

2011-11-02T02:53:00.001+02:00

Her ne kadar, kira, gida, isinma, yol parasi vs. gibi giderleri olmasa da, hanimefendinin (resmi dilde böyle deniliyor) giyim, kusam, ayakkabi, canta masraflari icin bu para az bile..!!

Koskoca, Törkiy först leydisi, cakma marka kullanacak degil ya.

Hem, cici bici, Hermes cantalar, pahali ayakkabilar, esarplar, ulkemizin P&R'i icin de büyük önem arzediyor.

Belki farkinda degilsiniz ama Yunanlara bol bol hava atiyoruz mesela.

Az sey mi, degil!

O yüzden bence, bucugu yuvarlayip, 50 bin TL'ye arttiralim ve bir de kasikci elmasini da yüzük yaptirip parmagina takalim ki, sanimiz yürüsün..

Hey sen, asgari ücretli arkadas, ekmek bulamiyosan simit ye, ya da, en iyisi öl sen e mi!

Bayram (ya da Cenaze) namazi olabilir

2011-11-02T02:17:00.000+02:00

Ben bayram ya da cenaze namazi olabilir diye tahmin ediyorum..

Suradan:

Van Depremi Fotograflari (boston.com/bigpicture)

2011-10-31T00:33:00.000+02:00

http://www.boston.com/bigpicture/2011/10/the_turkey_earthquake.html

'Ercis'in Ovasi Bozkurtlarin yuvasi' imis

2011-10-28T03:26:00.002+03:00

23 Ekim depremi, 'Van Depremi' olarak biliniyor ama esasen Ercis'i vurdu.

Hemen sonrasinda, vatansever sunucumuz Müge Anli'nin, oradaki acili insanlara laf sokusturup, üzerine vazifeymis gibi, 'had bildirmesi' de tarihe kazindi ve kolay kolay unutulacak gibi de degil!

Diger yandan, sosyal medyada, Anli'yi ona katlayacak twitlerle, 'ilahi adalet yerini buldu' cular türedi ve liseli taife deyip gecistirilecek gibi de degiller ne yazik ki!

Cogu, Türk milliyetcisi bu taife, Kürtlere yönelik birikmis öfkelerini, kinlerini kusmaya devam eder ve Anli'ya sahip cikarken; belki de hic bilmedikleri ilginc bir sey var ki, ögrenince ben de cok sasirdim.

Ercis, Kürtce bilmeyen, göcmen Türklerin yerlestirilmesiyle olusmus bir yerlesim birimiymis.

Üstelik, öyle böyle de degil, bayagi bayagi ÜLKÜCÜ dedigimiz türden 'Türkler' bunlar.

Van'li olduklarini dahi kabul etmezlermis.

Televizyonda deprem haberlerini izlerken, Alparslan Türkes Ilkögretim okulunu görünce icimden bunu özellikle mi yaptilar ki diye gecmisti ki, biraz bakindim, youtube'da, Türkes'in sagliginda düzenlemis oldugu, Ercis mitinginin görüntülerini buldum ve taslar yerine oturdu.

Altindaki yorumlarda da, 'Ercis'in Ovasi Bozkurtlarin Yuvasi' yaziyordu.

Enkaz altinda kalmis insanlarin, Kürt olduklarini sananlar icin soguk dus olacak belki ama böyleymis iste..

IRKCILARIMIZA ve ilahi adaletci dincilerimize duyrulur..

Kitap Alışverişkolikligi

2011-10-27T15:49:00.009+03:00

Aldikca mutlu oldugum tek sey kitap sanirim. Ihtiyac fazlasi para harcadigimda vicdan azabi cekerim ama kitap aldigimda tam tersine mutlu oluyorum.

Yigiliyorlar, sira sira diziliyorlar ve okunmayi bekliyorlar ama ben iflah olmaz bir kitap alisveriskoligi olarak, yine gidip yanlarina arkadaslar alip cogaltiyorum.

Sonra, 'elindekileri oku bitir önce' diyen icsesime karsilik, kendi kendime teselliler veriyorum ve 'olsun, biriksinler, yaslaninca okurum diyorum'..

Hic okumuyor degilim tabii ama okuma hizim ile alisveris hizim arasinda daglar kadar fark var. Ögrenciyken, param yokken de, korsandan, yerlerden alirdim ama yine de alirdim!

Dogrusu nedir, bu konuda nasil bir yol izlemelidir bilmiyorum. Simdilik, haril haril kitap okuyabilenlerin önünde saygiyla egilip 'internetten' okudugum onca sayfa yazinin kac kitaba esdeger olduguyla avunmaya da devam ediyorum..

Yukaridaki kitaplar da, gecen hafta gelen kitapyurdu siparisimin bir kismi. Iclerinden henuz, en ince olanini okuyabildim;

Lou, özgür bir kadinin öyküsü/ Francoise Giroud

güncelleme:

Sevgili, Vivet Kanetti ile yüzyüze tanisma imkani da buldum ve onu her bakimdan cok seviyorum.

Daha once KIZ AYAKLARI ve KIRIK ZARLAR'ini okumustum. Bu kez, BANA MODERN TÜRKÜN TARIFINI YAPABILIR MISIN KAAN?, HUYSUZUN TEKI ve CANIKO (Colette'den cevirisi) aldim.

Murat Belge'yi yormayan dilinden dolayi midir emin degilim ama okumayi seviyorum ve tüm kitaplarina sahip olmak güdüsüyle, bu kez, TARIH BOYUNCA YEMEK KÜLTÜRÜ, BASKA KENTLER, BASKA DENIZLER, TÜRKIYE'NIN HALLERI ve TARIHTEN GUNCELLIGE' sini aldim.

Enver Gülsen bey, epeyi zamandir sinema yazilarindan cok istifade ettigim, blogunu da begeniyle takip ettigim biri. HAKIKATIN SINEMASI, inceleyebildigim kadariyla, film felsefesini akademik düzeyde paylastigi, bize tasavvufi bir bakisla sinema dilinin kesisimini anlatan, sahane bir kitap diyebilirim. (Diger kitabi, SINEMANIN HAKIKATI'ni de bunu okuduktan sonra alacagim)

Yeme-icme ve mutfak kültürüne olan ilgim mâlum:) Bu yuzden listeye su kitaplar da girdi bu kez:

RESTORANIN ICADI/ Rebecca L. Spang

CAY KITABI/ OKAKURA KAKUZO

CATAL KULTURU/ GIOVANNI REBORA (Avrupa Mutfaginin Kisa Tarihi)

Baskalarinin rüyalari mahrem midir ve bunlari okumak etik midir, belki tartismalidir ama merak iste, THEODOR W. ADORNO'nun RÜYA KAYITLARI' ni gorunce dayanamadim.

Fatma K. Barbarosoglu'nun CUMHURIYET'IN DINDAR KADINLARI'ni da sirf merakimdan aldim. Kitap Yurdu yorumculari, beklentilerini karsilamadigini yazmislar ama tinmadim. Bakalim kimleri anlatmis.

Hakan Günday'a dikkatimi ceken, Eksi Sozluk yazarlari oldu. Malum, kendisini yere goge koyamiyorlar ve en azindan bir kitabini okumazsam eksik kalirim hissine kapilip, KINYAS VE KAYRA'yi ekledim listeye.

Adem Yavuz Arslan/ BI ERMENI VAR, hakkinda, Kursat Bumin hic de olumlu seyler yazmadi ama yine de okumak istiyorum bakalim nicin yazilmis.

Orhan Pamuk/KARA KITAP, sevgili Handan tavsiye ettigi icin aldim. Aslinda, roman okumakta zorlaniyorum ne zamandir. Azimliyim, odaklanma sorunu yasamazsam bu kez mutlaka bitirecegim.

'Arapca farz, Türkce vacib, Kürtce caiz'

2011-10-25T17:34:00.002+03:00

24 Ekim 2011 tarihinde, Herkul.org sitesinde, TERÖR VE IZDIRAP basligiyla Fethullah Gülen'in bazi aciklamalari yayinlandi.

Gülen hoca, 'Bediüzzaman Hazretleri o bölgenin insanıdır.' diye bir cümle yerine, 'Bediüzzaman Hazretleri de Kürttür' diyememesi bir yana, Said-i Nursi'nin anadil mevzûndaki görüslerini,

Hazreti Bediüzzaman ta Meşrutiyet yıllarında Medresetü’z-Zehra adıyla Van’da bir üniversite kurulmasını teklif ederken orada Arapça’nın farz, Türkçe’nin vacip ve Kürtçe’nin caiz gibi kabul edilerek hepsinin beraberce okutulması gerektiğini söylemiştir.

sekline indirgiyor.

Bundan sade vatandas ne anlar?

'Hmm, demek ki, Kürtce de secmeli ders olarak, isteyene haftada 2-3 saat ögretilebilir, caizdir.'

Halbuki, daha önce burada, Said-i Nursi Anadil Mevzunda Ne Demis basliginda sayfalarini fotograflayip paylastigim kitabinda, hic de bu kadar basit bir gecistirme yapmiyor Nursi. Bilakis, Gülen'in dedigi siralamayi degistirecek seyler söylüyor. Merak eden fotograflara iki kez tiklasin, okusun derim.

Gülen'in, Herkul.org'daki aciklamalarinin devam cümleleri ise söyle:

Neden okullarda Kürtçe’nin de öğretilmesine fırsat verilmedi? Yurtdışındaki okullarımızda, hatta Amerika’da bile Türkçe seçmeli ders olarak okutuluyor ve kimse buna mani olmuyor. Büyük devlet olmanın hususiyeti budur. (21:35)

Bunu iyi niyetli yorumlamak da mümkün ama benim anladigim, Kürtler, 6 yasina kadar zaten bildikleri dillerinde, ögretime devam edebilmek istiyorlar. Kürtcenin ögretilmesi unutturulmus insanlar icin sözkonusu olabilir, zaten bilen cocuklar icin degil. Dolayisiyla, Kürtler devlete, 'Bize Kürtce ögretin demiyor, Kürtceyi zorla unutturmayin' diyor.

Tesekkürler ARAS KARGO (Ercis/VAN depremi)

2011-10-24T16:28:00.003+03:00

ercis/van


twitterdan

25 Ekim 2011 itibariyle Ercis Kizilay cadir kenti

Dün TV8 televizyonunda Okan Bayülgen sayesinde bangir bangir MNG reklami yapildi ve VAN'daki depremzedelere gönderecegimiz acil yardim kolilerini ücretsiz kabul edecekleri konusunda söz verildi.

O gazla, insanlar (cam sakizi coban armagani) imkânlari ölcüsünde, gönüllerinden ne kopuyorsa alip MNG'ye kostular ama ben dahil hayal kirikligi yasadik!

Efendim, genel merkezlerinden henuz bilgi gelmemis de (saat 14:10 ) daha sonra onlar bizi arayabilirlermis de vidi vidi vidi.

Twittera baktim, 'ARAS KARGO kabul ediyor' dediler ve buradan kendilerine tesekkür ediyorum ki (nette yazacagim dedim), büyük bir sefkatle kabul ettiler.

Riya olarak anlasilmasin lutfen ama 'örgüte gidiyor' filan diyen artniyetlilere ve 'ne yollasam' diye bocalayanlara fikir vermesi acisindan, ERCIS'e neler yolladigimi söylemek istiyorum.

Ben iki kisilik 'bebekli anne' paketi hazirladim.

BEBEK BATTANIYESI
BEBEK BEZI
BIBERONLAR
EMZIKLER
PISIK KREMI
PUDRA
ISLAK MENDIL
BOL BOL BEBEK CORABI
KADIN PEDI (Yalova'da depremi yasayan bir arkadas israrla vurgu yapti)
OYUNCAK

Sizler de niyetliyseniz, lütfen onur kirici olacak derecede eski giyecek vb. yollamayin. Kolinizin üzerine icerigi hakkinda bilgi verici bir not yazin.

Allah hepimizi daha büyük acilardan korusun (Amin)

19 Ekim 2011

2011-10-19T18:50:00.001+03:00

Üsteğmen Murat Bek (Yozgat)
Asteğmen Bilal Özcan (Bilecik)
Astsubay Başçavuş İbrahim Geçer (Konya)
Uzman Çavuş Mustafa Aslan (Çorum)
Uzman Çavuş Halil Özdoğru (Sinop)
Uzman Çavuş Reşit Ercan (Elazığ)
Çavuş İdris Çam (Kahramanmaraş)
Çavuş Birol Elmas (Sakarya)
Onbaşı Yavuz Çoban (Aksaray)
Onbaşı Mesut Kazanç (Erzurum)
Er Süleyman Kalkan (Isparta)
Er Mehmet Çetin (Aydın)
Er Koray Özel (Adana)
Er Ufuk Bozkurt (Kırklareli)
Er Eyüp Çolakoğlu (İstanbul)
Er Soner Ateşsaçan (Artvin)
Er Mesut Cengiz (Hatay)
Er Fikret Özel (Samsun)
Er Hüseyin Gürdal (Kocaeli)
Er Fevzi Kazak (Gaziantep)
Er Yunus Yılmaz (Ankara)
Er Ramazan Akın (Ağrı)
Er Mehmet Ağgedik (Elazığ)
Er Ahmet Tuncel (Bitlis)

Allah rahmet eylesin..

Ugur öldü, vatan sagolsun!

2011-10-18T02:57:00.002+03:00

Genelkurmay Baskanligi, zahmet olmazsa, yaptigi yazili aciklamalarina bir yenisini daha ekleyip, 90 dogumlu gencecik bir cocugu terbiye(!) etmek icin, Kibris'in sicaginda, (böbreklerini iflas ettirecek derecede) günlerce susuz birakmakla, vatani vazife arasinda nasil bir alâka oldugunu da izah edebilir mi lütfen!

Sizin diskoda yaptiginiz iskenceyi, PKK daga kacirdigi askerlere bile yapmiyordur be!
Kafasina bir kursun siksaydiniz böyle öldürmekten iyiydi..

Babasi garibim, 15 gün acilin önünde battaniyede yatmis, bir de utanmadan, tedavi boyunca GATA misafirhanesinde agirlandilar diye yazmislar.

Ugur simdi ne? Sehit mi, zayiat mi? Ne?

Neticede, Vatan sagolsun..!

Bim sunar: Le' Tütün

2011-10-17T23:48:00.001+03:00

tumblr'dan

Çin sigarasi diye bir sey gelmezse, tiryakinin son umudu; Bim

Nobellik 'KARILAR' ve Fatih ALTAYLI citayi ne kadar yükseltti

2011-10-12T21:40:00.006+03:00

'KARI' lafinin sözlük mânâsi masum olsa da, 'KARI-KOCA' ifadesi disinda, artik argolasmis durumda ve bir is yerimden de (fabrika) hatirliyorum ki, erkek sefimiz, nefret ettigi laboratuar sefinin arkasindan, asagilayici bir üslup takinarak, bol bol 'KARI' iceren cümleler kurar, yüzüne ise 'Özlem hanim' demek zorunda kalirdi...

Adim gibi eminim, ayni bizim sef gibi, medyamizin büyük bir kisminin mutfaginda da (yazi isleri masasinda vs.) pek cok magazin figürünün arkasindan 'KARI' kelimesi yeterince kullaniliyodur hatta tepki almayacaklarini bilseler, Engin ARDIC, Selahattin DUMAN benzeri köse sahipleri, yazilarinda da bol kepceden kullanirlar.

Bu yüzden, benim acimdan sasirtici ilk sey; kadinlara bakis acisi 'Tikla Tonton, Popo var, meme var, frikik var' dan ibaret olan, Vatan, Hürriyet vs nin degil de, okunabilirligi daha yüksek ve bu zihniyete posta koymus havasindaki Radikal.com.tr nin sucüstü yakalanmasi oldu!

Ilgiyle takip ettigim ve pekcogundan daha caliskan buldugum Ezgi Basaran'in, 'Tapaj hatasiydi' aciklamasi ise 'Nobellik Karilar' lafina kahkaha atanlari, bir kez daha, katmerli güldürmüs olmali.

Tapaj hatasi olsaydi, bol bol klavye ve yazim hatasi yapan biri olarak söylüyorum ki, ihtimaller sunlardi:

D harfi tusu yerine, sagina soluna, altina üstüne bassaniz;

Nobellik KASINLAR
Nobellik KAFINLAR
Nobellik KACINLAR
Nobelik KAEINLAR

Yazardiniz..

Hadi N harfini eksik bastiniz diyelim, bu kez, Nobellik KADILAR filan yazmaliydiniz ki, onca ihtimal icinden KARILAR kelimesini tutturmaniz cok cok zor!

O yüzden burada kesinlikle bir zihniyet sorunu var ve art niyetin disa vurumundan baska bir sebep de yok!

Nobel Ödülü hakkinda cok da olumlu seyler düsünmememe ragmen, radikal.com.tr deki arkadasin, bu ödülün layik görüldügü kadinlarin görünüslerine binaen bu lafi tercih ettigini tahmin ediyorum.

Katilirsiniz, katilmazsiniz, bilemem ama manzara su..

Sarisin degiller, basi acik degiller, batili degiller..Bu yüzden de 'NOBELLIK KARILAR' diye anilmayi hakediyorlar!

***

Habertürk ise mansetten yayinladigi bir fotografla tartisma konusu oldu.

Fatih Altayli'nin, 'siddetin morarmis gözden ibaret olmadigini, sirta saplanmis bir bicak görmemizin hepimizin duyarliligini arttiracagini' imâ ettigi o 'RAHATSIZ OLDUNUZ DEGIL MI' baslikli yazisindan sonra, insanin ister istemez tüyleri ürperiyor ve ALTAYLI, bundan sonra bizler icin daha neler neler basar yarabbim diye de bi ürperiyor dogrusu!

Evet, belki farkinda degil ama bu ülkede 'penis kesme' de bayagi bir yaygin, inanmiyorsaniz, google'da 'penisini kesti' diye yazin, bakin kac vaka cikiyor!

Yani, diyorum ki, citayi epeyi yükseltmisken, bundan sonra, 'erkege siddet durdurulsun' adi altinda, penisi kesilmis bir erkegi ve catiya atilmis kesik penisin fotografini da basar mi acaba!!!! Hadi basti, (övünerek yazdigi gibi) 11 yasindaki kizina bu fotografi da gösterir mi gururla?

Ben bunlari yazarken utaniyorum, o basarken utanacak mi acaba...

Ankara'da, Esenboğa Havalimani-Aşti Otogar arasi gece tarife bilgisi

2011-10-12T14:37:00.005+03:00

Bilenler zaten biliyordur ama yakinda böyle bir yolculuk yapacak olanlar icin belki faydasi olur diye kisa bir not düsmek istiyorum.

Yer bulamadiginiz icin, (en sersem firma olan) Metro Turizm'den bilet almak zorunda kalip, gecenin 3:30'unda ASTI yerine, zorla cevre yolunda indirildiyseniz ve havalimanina gitmek zorundaysaniz, ASTI'deki HAVAS servislerine binebilmek icin korku filmi sahnelerini andiran, uzun bir alt gecidi asmaniz gerekiyor. Birkac basamak indikten sonra bavullarinizla onca yolu göze alamayip geri dönüp, beklesen taksilerden birine kendinizi attiysaniz, hemen söyliym, 30 dk süren yolculugunuzdan sonra DIS HATLAR'in önüne geldiginizde, gece tarifesi: 63 TL yaziyor..!

Havalimanindan ASTI'ye gidecekseniz ve bu parayi bir kez daha vermemeye kararli iseniz (herhalde yani) öyle HAVAS servisi her yarim saatte bir gelecek ve bineceksiniz diye ummayin, zira yazili kurallar pek islemiyor! Ucaklar ne zaman gelirse (IC HATLAR ya da DIS HATLAR olabilir sansiniza kalmis) o zaman bir servis görüyorsunuz. Gece tarifesi: 12,5 TL

Neyse lafi uzatmayip, Melih Gökcek Basganimizi, takdirle anmami (valla ironi degil) gerektirecek tek seye bizzat sahit oldugum icin asil yapmaniz gerekeni söyleyeyim.

Kendisi, HAVAS'la kavgayi da göze alip, 442 No'lu belediye otobüs hattini koymus ve bu hattin duraklari falan da ayri. (Sehirdeki durak tabelalarinda ucak amblemi var)

Benim bindigim otobüs gicir gicirdi ve taksi gibi hiz yaparak 30 dk'da ASTI'de indirdi.

Peki, fiyati ne kadar dersiniz?

5 Lira 25 kurus.. (Kardesim daha önce 3 Lira küsürdü, zam mi yapmis diyor)

Evet, insan Ego otobüsüne 5 Lira 25 kurus verdikten sonra taksiden yedigi 63 Liralik kazigin acisini baya bir derinden hissediyor ama 'ben ettim siz etmeyin' diye yaziyorum zaten bunlari..

Ne diyeyim, sagolasin Melih Reyiz!

(Sabah ayazinda HAVAS servisi beklerken üsüten ördek de bendim, Ankara geceleri buz arkadaslar, buz! Ona göre giyinin de gidin derim)

(Emrah Serbes-Son Hafriyat kitabini da tüm bu yolculuk sürecinde okuyup, bitirdim. Ankara deyince icimi isitan tek güzel sey sensin Behzat C.)

Aysel Tuğluk’un Yasemin Çongar’a Açık Mektubu

2011-09-27T14:47:00.004+03:00

Ne zamana kadar sürer, yasal prosedürü nedir bilmiyorum ama, Taraf yazarlari, tweet atip, 'bugunkü yazimi okuyun' dedikce herkesin tikladigi bir yerel haber sitesi var ki, öyle böyle degil, neredeyse Taraf'in ünlü yazarlarinin hepsinin arsivi var.

duzceyerelhaber.com dan bahsediyorum.

Ben de zaman zaman Murat Belge, Alper Görmüs, Ayse Hür, E. Uslu ve M. Baransu'nun yazilarina bakmak icin ugruyorum da, nedense Taraf bedava ikenden beri okumaya alismadigim Yasemin Congar yazilarina hic bakmamistim.

Abdullah Öcalan'in avukati ve BDP Bagimsiz Milletvekili Aysel Tugluk, kendisine hitaben(Taraf'in yöneticisi de oldugu icin) bir mektup yazinca, dönüp birkacini okudum.(Asagida linkledim)

Okumak isteyenler icin Aysel Tugluk'un mektubu ve Yasemin Congar cevabi:
(Bazi paragraflari renklendirdim ve kalinlastirdim)

***

‘Savaş zamanı, hakikât o kadar kıymetlidir ki, yalanlardan bir duvarla korunur.” Winston Churchill.

Yasemin Hanım;

“Savaşı kim başlattıysa o durdursun” kolaycılığı etrafında devam edegelen “Çözüm”tartışmaları, kısa yoldan “elbette Kandil (Kürtler) başlattı” ezberi ve hemfikirliğine vardırılıyor. Haliyle Kürt siyasetiyle ilgili herkes ve her kurum hem zan hem sorumluluk altına alınıyor. Hatta“bedel ödeyecekler” düsturuyla demokratik Kürt siyasetine dönük tehdit ve dayatma karışımı bir tutumla çağrı bile yapılıyor: “Tarafınızı seçin!”

Siyaset ve medyanın iktidarcı işbirliğiyle çok tehlikeli, çok riskli bir gündem kurgulanıyor: “Bizimle birlikte yaşamak istiyor musunuz, istemiyor musunuz?..”

Yazık ki “az daha barışıyorduk ama Kürtler yine oyun bozanlık yaptı” mottosuna dramatik biçimde kendini inandırmaya çalışan basın ehli az değil. Bu propagandif söyleme dünden razı bazı iktidar sevicileri de “evet ama yetmez” hevesiyle Kürtlerin artık “mağdur ve mazlum” olmadığını dillendiriyorlar. Daha geçenlerde Kürtçe şarkı söylemek tahrik indirimi sayılmışken…
İktidar aşkı, her gün biraz daha vicdanı öldürür. Sağ-muhafazakâr basını (yandaş diyorlar) artık okumuyorum. Onurunu koruma çabası içinde olan Kürtlere de okumamalarını salık veriyorum. Birkaç istisna dışında büyük çoğunluğu ‘yeni konsept’in bir parçasına dönüşmüşler. Geçmişte askerî vesayet baskısı altında böyle davranılırdı. Şimdilerde o vesayetle çarpışmış ve hegemonlaşmış iktidar gücüne gönüllüce kalemşorluk yapılıyor! Onlar tarafını seçmiş bizi de çağırıyorlar!..

Yasemin Hanım;

Gazetenizi her gün okuyorum. Özellikle de köşe yazılarınızı. Emre Uslu ve hatta Melih Altınok’u da!

Söyleyecek sözüm çok kendilerine ama bu mektubun konusu ve kapsamı buna müsait değil. Zaten yazılarımda Diyarbakırlıların deyişiyle “çaxtırmadan” göndermelerde bulunuyorum.

Hem siz hem diğer arkadaşlar son dönemde Kürt siyaseti ve hareketine dönük yoğunca eleştiriler yapıyorsunuz. “Niye?” diye sormayacağım elbette. Tümüyle haksızlık yapıyorsunuz da diyemem. Ancak şunu sorabilirim: Sizler de mi “barışı Kürtler istemedi” savına inanıyorsunuz? Zira tüm eleştirilerinizin odağında (önceliğinde) sürekli olarak Kürt siyaseti ve Kürt hareketi var. Bizler de olan-biteni anlamaya çalışıyoruz ama bir önyargı üzerinden değil. Propagandif değeri hayli yüksek ve etkili“tam barışıyorduk ki Kürtler yine savaşa başladı” iddiası aslında “yeni strateji”nin giriş cümlesidir. Kutsal metinlerin ilk sözlerine ne kadar da benziyor değil mi?

“… Ve her şey böyle başladı!”
Şimdilerde yeni dogmamız bu maalesef.

Eleştirilerinize yanıt vermeyeceğim. Bunun için yazmıyorum zaten. Lakin eleştiri yapma tarzınıza ilişkin birkaç söz söyleme zorunda hissediyorum kendimi. Böylece sizlerin de Kürt siyasetini daha iyi anlamaya yardımcı olmuş sayılırım belki. Nabi Hocam’ı, Roni Margulies ve Alper Görmüş’ü bahsedeceğim tarzın dışında tuttuğumu da ifade etmeliyim.

Özellikle seçimden sonra dozajını biraz daha yükselttiniz eleştirilerin yukarıda bahsettiğim “savaşı Kürtler başlattı” ön kabulüne dayandırmanız hem aydın hem gazeteci kimliğinizle çelişir. Sizin esas sorumluluğunuz sorgulamak olmalı. Gücü, iktidarı, devleti, devletlileri “olağan şüpheli” olmaktan çıkarırsanız adaletin, özgürlüğün, demokrasinin ve de barışın itham edilmesine yol açarsınız. Bir önyargıdan kurtulup başka bir önyargı edinin demiyorum asla. Ancak Kürt meselesi olanca çözümsüzlüğüyle ortada duruyorken, çözüm imkânına rağmen, buna meyletmeyen devleti ve iktidarı-ki birincil derecede sorumludur görmezden gelemezsiniz.

“Çok şımardılar (aslında azdılar), hak ediyorlar, samimi değiller, mazlum değiller, mağdur hiç değiller” gibi kıyıcı bir dil ile muktedirlerin şu an kullandıkları dil arasında nasıl bir fark vardır? Fazladan ne talep ettik? 3500 tutuklamayı hak edecek ne yaptık? (ki yazıyı yazdığım şu sıralarda bile operasyonların devam ettiğini hatırlatayım.) Hangi hak ve hukuka kavuştukta mazlum-mağdur olmaktan çıktık?

Kürt meselesinde olup- bitenler, şu son yaşananlar-tartışmalar sizlerin anlattığı, kurgulandığı kadar siyah beyaz değil inanın. Gerçeğin bir yüzü, bir yönü olabilir sadece. “Görüştüler, konuştular, anlaştılar ama kandilin şahinleri süreci sabote etti” demek meseleye ciddi bir hakimiyetsizliği ifade eder.Bu anlatım hiçbir şey ifade etmez. “Resmî görüş” dışında bir anlam taşımaz.

Keşke her şey bu kadar basit ve düz olsaydı. Hakeza refleksleriniz -niyetten bağımsız olarak- devleti (ya da siyasi iktidarı- ben ayırmıyorum) koruma kollamaya dönük gelişiyor. Her olayda, her durumda olağan şüpheli Kürt siyaseti! Hani sizleri okurken adaletin gölgelendiği hissine kapılıyorum. “Devleti ha akladılar ha aklayacaklar” algısı yaratıyorsunuz. Bırakınız niyeti varsa devlet kendini aklasın. Geçmişini yargılasın ve gelecek tasarımını açıklayarak huzura çıksın.
90 yıldır halkların nefesini kesen bir devletten söz ediyoruz Yasemin Hanım!

Yazılarınızın barındırdığı imalar, anlamalar, yargılar ve tespitler “gerçek” denen olgunun karşısında sahiden çok spekülatif duruyorlar. Özerkliği silah zoruyla ilan etmemizden, silahla koruyacağımıza; hava operasyonlarında katledilen yedi sivilin aslında bombardımanda katledilmediğine; Öcalan’ın ev hapsi konusunda bir anlaşmaya varıldığından tutalım da ayrılık-karşıtlık teorilerine kadar geniş bir skalada uzayıp giden tartışmaların “gerçek” olanla, gerçekleşenle alakası nedir sahiden ?

Uzatmayayım, değerlendirmelerinizde (analiz ve kurgularınızda) ciddi boşluklar var ve bu boşluklar ortaya başka bir “gerçek” çıkarıyor. Bu boşluklar doldurulmayınca sonuç “Kürt hareketi barışı istemedi, savaşı başlattı ve AKP düşmanlığı üzerinden bunu sürdürüyor”a dönüşüyor. Basit ve net! Tabii ortaya çıkan ses kaydı da (MİT-PKK) tüm bunları teyit eden bir materyal oluyor, birçok veri sunuyor!

Keşke süreç bu denli mekanik, kesintisiz, birbirini tamamlayan biçimde gelişseydi ve bir anlayışauzlaşıya varılabilseydi. Karmaşık, zorlayıcı, dalgalı ve gel-gitlerle dolu bir karakter her zaman baskındı. Bütün topluma sunulduğu gibi “müzakere” kapsamı ve uzlaşı havasında gerçekleşmedi. Dolayısıyla hiç olmayan uzlaşıyı-anlaşmayı bozan da yok!

Yasemin Hanım;

Barış ve çözüm çabalarına saygı duyarak, görüşmelerin de mahremiyetine sadık kalarak kendi yaklaşımlarımı ve argümanlarımı izah etmeye çalışacağım.

2006’dan bu yana başlatılan ve birkaç kez kesintiye uğramasına rağmen 2011 Temmuz’una kadar devam eden görüşme süreci hem aktörleriyle hem de niteliğiyle kimi değişimlere de uğramıştır. Bazı dostların aracılık etmesiyle, Türkiye’de DTP üzerinden başlayan bu süreç zamanla Kürt hareketinin temsilcileriyle ve en nihayetinde İmralı ile muhatap olunmasıyla doğru bir seyir izlemiştir. Türkiye, Avrupa,Güney alanı ve İmralı ile sürdürülen bu görüşmeleri bilinen ekip ve genelde aynı perspektifle gerçekleştiriliştir. Burada önemli dönemeç 2010 Temmuz tarihiyle birlikte görüşme heyetine, siyasi iradenin temsilcisinin de katılımıdır. Eğer nitelikli görüşmeden bahsedilecekse bunun miladı söz konusu tarihtir. Diğer görüşmeler (Türkiye, Avrupa, Güney) ya tamamlayan ya da paralel ve yan görüşmeler biçiminde ele alınmıştır.

Bunlar az-çok ilgili olanların bildiği hususlardır. Görüntü herkesi yanıltabilir. Sistematik -kapsamlı- çok yönlü bir görüşme manzarası hâkim çünkü. Oysa arka planda, işin derinliğinde olup-bitenler bu tablodan farklıdır. Hem eş başkanlık sıfatım hem de İmralı’ya gidip-gelme imkânı vesilesiyle son beş yıllık sürecin özü hakkında bilgi sahibiyim.

Çokça tartışılan “Oslo görüşmesi”ni de biliyorduk.

Arada gidip-gelen mektupları da okuma şansına sahip olmuştuk. Taraflarca gerektiği kadar bilgilendiriliyorduk ayrıca!

Ki, tüm bu süreçlerin kimi tutanak ve raporları da halen mevcuttur.

Görüntü itibarıyla görüşmeler her alanda sürüyor, ilerleme kaydediliyor, mesafeler alınıyor ve hatta uzlaşmaya varılıyor!.. Yanıltıcı olan da bu zaten. Dışarıdan böyle göründüğü kesin. Tabanımız-kadrolarımız bile bu yanılgıyı yaşadılar. Ama içeriden böyle görünmediği de kesindir.

Bizlerin temel-esas argümanlarından biri şu: Son beş yıllık görüşmelerin tümü tartışma, birbirini tanıma, anlama, ölçme-biçme şeklinde gelişti. Bu yanlış da değil. Ancak, ne zaman ki bu süreç tamamlandı ve iş pratik adım atma, çözüm zeminini güçlendirecek düzenlemelere geçme safhasına geldi, işte kriz ve tıkanma tam da bu safhada baş gösterdi. Aşılamayınca da süreç koptu, çatışmalar başladı. Bu süreç içinde bırakınız çözüm zemini adına adım atmayı, aksine ortamı ve görüşmeleri zorlayan uygulamalara da girişildi. Takvimi göz önünde bulundurarak hatırlatmakta fayda var. Ateşkesten bir gün sonra başlatılan KCK operasyonları, Habur dönüşü sonrası kapatılan parti, bitirilemeyen askerî operasyonlar, Başbakan’ın DTP ve sonrasında BDP’ye yönelik tutumu, üslubu, dayatmaları vs. vs. Tüm bunlar devletin görüşme amacına bağlı olarak strateji dahilinde geliştirilen taktik hamlelerdi.

Heyetin iyi niyetini, çabasını, hakkını teslim ederek söylemeliyim. Ne her şey “çözüm” adına yapıldı ne de süreç ortaklaştırılabildi. Usulden esasa, yöntemden amaca, biçimden içeriğe, taktikten stratejiye varıncaya kadar ortada ciddi ve giderilemeyen farklartutumlar mevcuttu. Rezervler, ön şartlar, barajlar başından sonuna kadar muhafaza edildi. Heyetin inisiyatifi sınırlıydı. Verilen görev kapsamında kaldılar ve “eylemsizlik ile geri çekilmeyi” hiçbir şart kabul etmeden ısrarla talep ettiler. Esas gündem buydu. Kırılma nedeni de yine bu dayatma oldu. Devam ediyorum…

2006 yılından 2011 ortalarına kadar beş yılı aşkın bir süreden bahsediyorum

Yasemin Hanım!

Bu sürecin muhasebesi-analizi doğru yapılmalıdır. Yüzeysel ve teknik bakılarak hemencecik özveriyi gerçekten göstermiş olan Kürt siyaseti mahkûm edilemez, edilmemelidir. Sormak ve öğrenmek gerekiyor: Süreçler neden kesintiye uğradı? Bu kesinti dönemlerinde kaç insanımız öldü-öldürüldü? KCK operasyonlarının amacı neydi, neden yapıldı, neden sürece dayatıldı? Öcalan’ın yol haritasıyla bir bağlantısı var mı? Hangi adım atıldı, hangi sözler verildi de yerine getirilmedi? Öcalan’ın koşullarında ne gibi iyileştirmeler yapılacağı söylendi, niye yapılmadı? Habur süreciyle ilgisi nedir? Bu süreç nasıl geliştirildi? Çökmekte olan aynı süreci birlikte kurtarmak için hangi canhıraş çabalar gösterildi? Bu çabalara rağmen fatura kimlere kesildi,kimler cezalandırıldı?..
Ve esas soru: Tüm bunlar neden yapıldı? Hangi dayatma için?

Ha, birde yol haritası var. “Müzakere edelim” yol haritasının neredeyse iki yıllık bir gecikmeyle 2011 Mart ayında verildiğini de söylemeliyim. “Açılım” siyasetinin geliştirildiği zamanlardır! Önemlidir, zira iki tarafında katılım gösterdiği bu süre, aslında yol haritasının gizlenmesiyle ayrı ayrı, hatta tek taraflı işletilmek istendi. Ama bizler bilmesek de yol haritasını bilen, hazırlayan Öcalan ile görüşülüyordu!

Tüm bunların atlanarak, boşluklar bırakılarak sürecin basit ve şeklen değerlendirilmesi hepimizi yanıltır. Ortaya sadece bir görüntü çıkarır ama gerçeği gizler!

Heyetin yeteneğini, meseleye hâkimiyetini, çabasını yeniden vurgulayarak belirtmeliyim ki, görüşmeler oluyordu, doğru. Tartışmalar yapılıyordu, doğru. Genel perspektif-anlayış düzeyinde (inkârasimilasyon- demokratik çözüm) mutabık da kalınıyordu, bu da doğru. Ancak esas olarak işleyen/işletilen iki ayrı süreç vardı.

Öcalan ve Kürt siyaseti, yol haritasını (daha sonra revize edilerek hazırlanan protokolleri) esas alarak sürece katılıyordu. Devlet ve iktidar ise “açılım” denen alternatif muammayla kendi sürecini işletiyor ve MGK’da kararlaştırılan yaklaşımını da bu eksende dayatıyordu. 2010 yılının Temmuz ayına kadar böylesine ayrı, farklı, çatışmalı ve karşılıklı taktik hamlelerle yıpratıcı bir süreç yaşandı. Bu tarihten sonra hem görüşmelerin niteliği yükseltildi hem de taraflar mevcut pozisyonlarını gözden geçirdiler. Söz konusu protokoller bu süreçten sonra hazırlandı ve tartışmaya açıldı. Bilinen klişe ifadeyle, taraflar bir adım geri attılar denilebilir (en azından teknik olarak böyle.) İlkesel-stratejik tutumlar muhafaza edildi. Kolaylaştırıcı pozisyona geçtiler de diyebiliriz.

Dikkat edin, Öcalan’ın “Devlet- Hükümet” ayırımını en çok kullandığı söylemler bu dönemdedir. Zira, görüşmelerde heyetin makul bulduğu, ortaklaşılan kimi hususları siyasi irade devreye girerek reddediyordu. Ne farklı bir öneri, ne farklı bir düşünce geliştiriliyordu. Ön şart “eylemsizlik ve hemen geri çekilme” olarak Öcalan’a ısrarla dayatılıyordu. Bundan bir milim dahi sapılmadı. Ne inşa edilmiş bir güven ne de bir güvence söz konusuydu. Başbakan “hükümet olarak biz pazarlık yapmayız” cümlesini bu sebeple sık sık kullanıyor. Bizlerin de sürekli olarak “iyi niyet anlamına gelecek pratik adımları atın, bu süreci ilerletir” dememizin sebebi de buydu. Bazı pratik adımlar atılsaydı, şahsi iddiama odur ki, geri çekilme gündeme gelebilecekti. Öcalan bunu sağlayabilirdi. Ama yapılmadı. Öcalan’ın “bana boş havuzda yüz diyorlar” isyanını burada yeniden okumakta fayda vardır.
Her fırsat bulduğumuzda her platformda söylüyoruz: “Bu kadar muktedir olan, devlet ile özdeşleşmiş, devlet kurumlarını siyasi çözüme ikna ettiğini söyleyen bir hükümet neden tek bir iyi niyet göstermez, tek bir pratik adım dahi atmaz?”

Yanıtı yine devlet paradigmasında aramak gerekiyor. “Pazarlık yok! Silahı bırakıp geleceksiniz,devlet sonra gereğini yapar.”

Kürtler bu kadar badireden sonra bunu yaparlar mı sizce? Yapmıyorlar zaten. Onurlu barış, adil çözüm, demokratik uzlaşı kavramalarını bu kadar sıklıkla kullanmamızın hikmet-i sebebi budur.

Kanımca basının, aydınların, sivil toplumun yapması gereken tarafları protokolleri açıklamaya zorlamaktır. Öcalan, defalarca “protokollerin eksiği varsa giderelim, fazlası varsa birlikte çıkaralım” dedi. Ama devlet “pazarlık yok” kibri ve kompleksinden bir türlü kurtulamadı. Siyasi iktidarın yönetmeilişkilenme tarzı “gücümü kabul edin, verdiğimle yetinin” tarzıdır ne yazık ki…

Bu tarzın cumhuriyet tarihi boyunca yapılanlardan ayırt edici bir yönü vardır: “AKP, Kürtleri öldürüp intihar süsü vermeye çalışıyor!” İttihat ve Terakki zihniyeti bile bunu düşünemedi Yasemin Hanım!

Geride otuz bin ölü bırakmış Kürtler, halen anayasada yer bulamamış, anadilinde şarkılar söylüyor diye yuhalanan, özgür iradesiyle siyaset yapıyor diye tutuklanan bir halktır. Önder diye kabul ettikleri şahsiyet o koşullarda iken ve daha pek çok haklımeşru talep ve sebep dolayısıyla Kürtler bu dayatmayı kabul etmezler. Ölürler de yine kabul etmezler… Çünkü bilirler ki “kötü bir barış, savaştan daha berbattır.”*

Uzattım galiba. Söylenecek – tartışılacak çok şey var aslında. Görüşmeleri, arayışları, çabaları tümden yadsımak doğru değil. Ama yeni bir yaklaşım ve yöntemle ele alınmaları muhakkak.
Buna çok ihtiyaç var. Çocuklar daha fazla ölmeden harekete geçmek gerekiyor.
Birbirimizi eleştirelim elbet. Ama anlamaya da çalışalım.
“Anlamak yaşamın başlangıcıdır.” Yaşamın başladığı yerden, yeni bir hayat kurabiliriz hep birlikte.

Unutmayın “savaşın ilk şehidi hakikattır.”**
Sitemlerimi, eleştirilerimi, üslubumu anlamanız dileğiyle… Hoşçakalın.

Bilim, Aile Mahkemesine zor ödevler veriyor

2011-09-26T16:53:00.006+03:00

Bilim ve teknolojinin gelisimine bagli olarak, aile kurumunu ilgilendiren hukuksal davalarin cesitliligi de artiyor, yani sira bir o kadar da karmasiklasiyor.

Az önce rastladigim su haberde, cevap bekleyen, bosanacak ebeveynlerinin ardindan, hastanede dondurulmus haldeki embriyolarinin akibetinin ne olacagi sorusu var ortada mesela.

Bu haberdeki ebeveynlerden ayri olarak, benzer vakalarda ne tur sorunlar yasanabilecegi ve hukuki prosedurun nasil isleyecegine dair pek cok soru daha akiyor insanin zihninden.

Ilk aklima gelenler;

*Bundan sonra, tüp bebek yapmaya karar veren ciftlerden, bebek dogana kadar bosanmayacaklarina dair noter tasdikli bir belge mi istenir?

*Baba adayi izin vermedigi takdirde, anne olmak icin israr eden kadina, 'anne olmak' hakki taninir ve embriyo rahmine yerlestirilir mi?

*Kadin istemezse, erkege, tasiyici anne bulmak kosuluyla, 'baba olmak' hakki taninir ve embriyo babaya verilir mi?

*Her ikisi de istemezse, o embriyo cöpe mi gider? Bu etik midir?

*Embriyo baska bir ciftin evlat sahibi olmasi icin, 'evlat edinme' prosedurune uygun olarak yeni bir cifte verilebilir mi?

*Hic biseyden habersiz embriyonun ve (yazili hukuktansa vicdana yüklenen) bu tür davalara bakacak hakimlerin günahi ne?

*Bilim ve teknolojideki gelismelerin, bundan sonra bize sunacagi, ne tür ilginc davalar var daha sirada acaba?

Izliyoruz bakalim..

Hoca Magazin (Son 2 gün)

2011-09-23T18:42:00.012+03:00

Mehdimiz, muhterem Adnan Oktar hocamiz, aftan yararlanip, Mimar Sinan Universitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi'nde kayit yenilemis ve tekrar ögrenci olmus efenim. Kendisine, ülkemizin kültür, sanat, mimari vs vs vs hayatina yapacagi muthis katkilarindan dolayi simdiden tebriklerimizi sunar, basarilar dileriz.

***

Aydin, entelektüel, pek bi yakisikli 61'lik hocamiz, Yasar Nuri ÖZTÜRK, muradina ermis ve o cok heves ettigi 25 yasindaki citir sevgiliyi nihayet bulmus (23.09.11)

Sevgilisi kumralmis, hocamiz bu kez alyans da takacakmis!

Mutluluklar dileriz!

Bu video Adobe Flash Player'ın son sürümünü gerektirmektedir.

***

Sahsina münhasir, seker mi seker hocamiz Cübbeli Ahmet hocafendi hazretleri, sagolsun, yine cennete dair bilgiler vermeye devam etmis ve biz dünyali kadinlarin, o pek bi kiskandigimiz huri kizlarini yenecegimizi mujdelemis. Mesela ben kac tanesini pataklarim diye az düsünmezdim öteden beri. Sagolsun hocam da teyid etmis, beni de vicdan azabindan kurtarivermis. Hem, basimizda komutanimiz Ayse anamiz da olacakmis. Zaten o da bizim gibi az kiskanc diilmis malum:) (23 Eylül 2011 Cuma)

Dünyadaki kadınların cennetteki hurilerden daha güzel olduğunu belirten Cübbeli: "Dünya hanımları ile cennet hurileri arasında atışmalar olacak. Dünya kadınlarının başında Ayşe Anamız bulunacak. Dünya hanımları daha üstün ve bu mücadeleden galip gelecekler."

***

Fetvalariyla meshur, Hayreddin KARAMAN hocamiz ise, yine, 'söyle söyle olabilir, söylesi olamazlarina' devam edip, yeni bir yazi dizisine baslamis.

İslam laiklikle bağdaşmaz, laik islamî devlet olmaz, ama islâmî demokratik devlet olabilir.

demis.

Peki, bunu niye söyleme ihtiyaci hissetmis? Tabii ki, Basbakanimizin, Araplara rol model olarak sundugu, önerdigi ve kimilerince 'kúfre girdi' denilen, Laiklik tarifi yüzünden. Yazilari devam edecekmis, okumaya devam..

***

Veee, hocalarin efendisi, Muhterem Fethullah Gülen hocaefendi cephesindeki son haberlerde, kendisi tarafindan TGB'ye acilmis, 10 bin TL'lik bir tazminat davasi var.

Hocamiz, Türkiye Genclik Birligi adindaki gruba, YGS protestolarinda, kendisine hakaret ettikleri gerekcesiyle dava acmis ve o dava bu hafta baslamis.

Kazanacagin kesin ve 10 bin TL cok be hocam! Senin paraya ihtiyacin mi var? 1TL' lik manevi tazminat davasi neyine yetmiyordu!

Neyse, vardir agbilerin bi bildigi..

***

Son olarak, ünü sinirlari coktan asmis, dünyaca meshur cinci hocamiz Medyum Memis, tütsü olan eve Cin gelir demis.

Memlekette manyak cok! Ister misiniz, bu aciklamasindan sonra, tütsü satislarinda patlama olsun!

Ben de bi ara almistim ama bundan sonra yakar miyim bilmiyorum dogrusu;)

Brrrrrr!

Demem o ki, coook renkli bir hoca yelpazemiz var masallah! Allah kendilerini basimizdan eksik etmesin (amin!)

Altın günü ve Kına geceleri desem;)

2011-09-22T23:48:00.000+03:00

Anadolu'da, yasadigim üc sehirdeki gözlemlerimden sonra, nacizâne diyorum ki, kadinlar kesinlikle diger kadinlar icin giyinip, süsleniyorlar.

Elbette bunu kendimize bile itiraf etmek cok zor ve 'hayir efenim, iyi hissetmek icin süsleniyorum' filan da diyoruz ama, surasi kesin ki, kadinlar kadinlari erkeklerden daha cok inceliyor ve bilincaltimizda sürüp giden amansiz bi rekabet de var, iki kere iki dört!

Tarihi Maçtan Tarihi Kareler

2011-09-21T22:16:00.002+03:00

Dönen onca seksist geyige de alinmadim; Kadiköy'e, Kadinköy denilmesine de..

Istisnalarimiz elbette var ama, bizim futboldan erkekler kadar anlamadigimiz, daha dogrusu ilgilenmedigimiz gercegini 2011 yili itibariyle kabul etmek niye zorumuza gidiyor ki!

Erkeklerin futbol bilgisi cok matah bir sey ya da idrar yaristirilacak üstün bi vasif filan da olmadigindan, bu konuda komplekse kapilacak, 'Hayir biz de variz, ofsayti da şıp diye farkederiz' kavgasina girmeye degecek bir durum da göremiyorum..

O yüzden, malum geyiklere gülüp geciyorum ve 'Hay, sizin o seksist dilinizi esek arilari soksun! tarzi tepki de vermiyorum bu kez!

Dogrusu, ben, cok renkli, durumdan keyif alan, eglenen, epeyce mutlu kadinlar toplulugu olan bir manzara görüyorum ve imrenerek, 'keske Besiktas da ceza alsa da, ben de maca gitsem' bile diyorum.

Evet, koskoca Sükrü Saracoglu stadini dolduran kadinlar, kirlenen Türk futbolunun imajini temizlemek, yugmak icin oradaydilar ve terörle, dis politikayla gerilmis sinirlerimizi gevsetip, yüzlerimize minik tebessümler oturttular..

Örtülü acik tüm stadi doldurdular ve '41 bin Cumhuriyet kadini mactaydi' basligi atan mallara da, Cumhuriyet Kadini prototipinin cesitliligi hakkinda da guzel bir mesaj vermis oldular..

Söyleydiler ve cok güzeldiler..

Fotograflarin tamami surada(link)

Alternatif 'Andımız'

2011-09-21T20:00:00.000+03:00

Bence, münasip;)

Latif Demirci karikatürü

bknz:

Van ve Hakkari'de andımız kaldırılsın eylemi

http://www.hurriyet.com.tr/gundem/18770998.asp

Öğrenciler için harika saç modelleri

2011-09-21T19:53:00.002+03:00

Youtube sayesinde iki siteye rastladim ve cogu 2-3 dk'da yapilabilecek sac modellerini videolarla cok guzel anlattiklarini gorunce, hazir okullar da acilmisken birilerine faydasi olabilir belki diye paylasayim istedim.

Sitelerin adresleri sunlar:

http://www.cutegirlshairstyles.com/

92 video yuklemis, surada:

http://www.youtube.com/user/CuteGirlsHairstyles#p/u/87/VkUo6JQud_o

http://www.princesshairstyles.com/

77 video yuklemis, surada:

http://www.youtube.com/user/hair4myprincess

Hepsini izleyemedim ama hosuma giden birkac tanesi sunlar:

'Paçoz' ve Alev ALATLI röportaji

2011-09-16T00:01:00.004+03:00

Alev Alatli'nin, Aksam gazetesinden Senay Yildiz'a verdigi röportajlar devam ediyor ve bilenler bilir, söylesilerini (kendim icin) arsivlemeye calisirim.

Röportajin yayinlanan ilk bölümünde, tebessümle okudugum ve acikcasi ilk anda kendi üzerime de alindigim, o, sikca kullandigi 'paçoz' lafi icin, hemen TDK ve Nisanyan sözlük sayfalarina tikladim ve 'AAAA!' filan diyerek kikirdadim;)

Efenim, Alatli'nin saydigi onca kelimeden herhangi birine göre 'pacoz' sayilabilme ihtimalimiz olsa da, her iki sözlüge göre, pek de 'pacoz' sayilmiyoruz sükür!

Pacoz(patsos) baligi gibi, orasi burasi oynayan tiplere takilan bir lakap miydi baslarda emin degilim ama, giderek epeyi argolasmis olan bu Rumca kökenli kelime, esasen 'fahise' manasina geliyormus cünkü..

Halbuki, kendi adima konusacak olursam, bu mânâsinin cok disinda, genelde 3. sirada verilen anlamini tercih eder; nadir de olsa, kiligi kiyafeti darmadagin biri icin kullanir, hatta kendim icin de kolayca 'Cok pacozum bugün!' filan deyiverirdim dogrusu;)

Neyse, etimoloji sevdamdan olsa gerek, pacoz lafina takilip kaldim ama yayinlanan iki bölüm de okunmaya deger seyler var aslinda..

Ben bir yandan bu laf uzerinde dusunmeye devam ederken diger yandan da hem okumak isteyenler, hem de kendim icin, söylesileri bloguma arsivlemis de olayim.

Buyrunuz:

Beyaz Türkler'i paçozluk küstürdü

Yazar Alev Alatlı ile çarşamba günü Beykoz'daki evinde hayat, siyaset ve Türkiye üzerine yaptığımız sohbetten geriye aşağıdaki sarsıcı söyleşi kaldı.

- Yeni çıkaracağınız kitabınızdan biraz bahseder misiniz?
Beyaz Türkler Küstüler adında ve paçozluğun hikayesini anlatıyor.

- Paçozluk kavramını açar mısınız?
Paçoz, kendi çıkarları için her yolu mübah sayan, küstah, beş para etmez, sokak kurnazı, zevzek, müptezel, basmakalıp, palavracı, rüküş, hoyrat, içtensiz, pespaye, nekes, terbiyesiz, aşağılık, ahlaksız, kalleş.

Dostoyevski 'Puşlost' (Poshlost) der. Topluma musallat olan, iblis ayarlı, paçozluktur, Puşlost. İşte kitap paçozluğun hikayesi. Puşlost tüm bu kavramları içinde toplayan tanımlama. Bizde de Ömer Seyfettin'in Efruz Bey tiplemesi, Nesin'in Zübük'ü kısmen buna yakındır. Ama benim ele aldığım paçozluk süreci Puşlost'a daha yakın ve korkum o ki, bu iblis Türkiye'ye yerleşmektedir. Paçozluğun dini, ırkı, sınıfı, cinsiyeti, ırkı yoktur ve giderek Türkiye'ye yerleşiyor.

ETNİSİTESİ, DİLİ, DİNİ YOK

- Siz Beyaz Türk kavramını nasıl tanımlıyorsunuz?
Beyaz Türk, asıl rahatsızlığının -bilinçli veya bilinçsiz olarak- paçozluk olduğunu görendir. Böyle içinde kavramlaştıramasa, daha eklektik anlatsa da görebilen; gelecek kaygısı olan ama nedenlerini oturtamayan; bütünü göremeyen ama paçozluk rahatsızlığını hisseden. Kürt de olabilir, başka etnisite de. Beyaz Türk'ün hiçbir etnik ayrımı, dinle imanla ilgisi yoktur.

- Beyaz Türkler'in küstüğü nedir?
Yarınların hep ihanet ettiği insanlar bunlar. Umutla bakıyorlar paçozluktan kurtulmak için ve bir ömür ihanet görüyorlar. Hayatın ihaneti gibi bir şey bu, kişisel değil. Küsülen o.

CÜPPELİ'NİN KONUŞMASI
- Tanıdığımız figürlere yönelik eleştiriler de var mı kitapta?
Tabii var. Biliyorsun, ben insanları bireyler olarak değil de, belli bir akımın iyi örnekleri olarak ele alırım. O insanın bütünü öyle olmasa da, o hareket paçozluktur demek için. Mesela Cüppeli Ahmet'in konuşmaları paçozluktur.

- Neden böyle görüyorsunuz?
Bu, röportaja sığmaz, ayrıntıları kitapta olacak. Ama, eğer İslamiyet diye bir din varsa, bu adamın dini sohbetleri paçozluktur! Paçozluğu az veya çok hayatın değişik alanlarında görüyorsun. Üniversitede, basında...

ÖZKÖK VE TURGUT

- Basında en paçoz diyebileceğiniz modeller kimler?
Hangi birini söyleyeyim ki? Mesela Serdar Turgut'un yazılarının kısmı azamı paçozluktur. Ne arka planını, ne bilgisini yansıtan, nekes paçozluktur. Aklımda karısı Rana'dan başka bir şey kalmaz! 'Bermuda Müsellesi' diye Bermuda Şeytan Üçgeni hakkında Fethullah Gülen imzasıyla yayınlanan o kocaman yazı paçozluktur. Hocanın anlatacağı başka şeyler olmalıydı. Ertuğrul Özkök'ün gazetecilik yapacağı yerde kişisel yaşamını sergiliyor olması paçozluktur. Keza Ayşe Arman'ın teşhirciliğe varan gazeteciliği paçozluk örneğidir. Sütun yazarlığına yeni terfi eden Rahşan Gülşen'in yerli yersiz ahkamı çoğu kez paçozluktur.

Ülkenin her tarafına yayılıyor
- İnsanlar sarsılsın mı istediniz bunları yazarak?
Hayır, ben sadece Beyaz Türkler'in derdini anlatmak istedim. Dostoyevski'nin Puşlost'u gibi, paçozluk iblisi tüm kurumları sardığı zaman
sıkıntı başlıyor. Bunlar Başbakan'dan tutun, herkese akıl verirler. Böyle de küstahtırlar. Herkesin herkesle yer değiştirebildiği, birisi gittiğinde hiçbir şeyin değişmediği bir durum paçozluktur. Muhafazakar görünen ve 90 tane örtünün arkasına sığınan da paçozluk sergileyebilir, bikinin içindeki İvana Sert de, Eda Taşpınar da. Paçozluk süreci değişik biçimlerde ülkemizin her tarafına yayılıyor ve revaç buluyor.

CEO'lar dünyanın yeni aristokrasisi
- Nasıl başladı bu anlattığınız paçoz tipolojisinin Türkiye'ye yayılması?
Eblehleşme süreciyle başladı, Türkiye'ye özgü de değil, uluslararası bir mesele. Bu hal 80'lerin başından beri dünyaya yapışmış ve yayılıyor. Berlusconi veya Sarkozy'nin paçozluklarının prim yapıyor olması boşuna değil. Sarkozy ve Carla'sı Fransız medeniyetinin temsilcisi olabilir mi? Ama paçozluk dünyaya hükümran da olmaz.

- Bu bahsettiğiniz paçozlaşma süreci nasıl açıklanıyor?
Öncelikle bütün dünyada dinlere ne oluyor, onu görmek lazım. Hiyerarşik örgütlü dinlerin hepsinde sallanma, yıkılma var. Peki bu hiyerarşik yapılanmalar ortadan kalkınca ne olacak? Onun yerine demokrasi diye yücelttikçe yücelttiğiniz, sıradan insanların iktidarı gelecek. Furedi'nin (Frank) 'Nereye Gitti Bu Entelektüeller?' kitabında anlattığı sıradan insanların entelektüelleri kaçırması 1980'lere denk düşüyor ve biz de oradan devraldık. Sistematik bilginin reddi, akademisyenlerin dünyanın her yerinde çaptan düşmesi, bunun yerini pazar ekonomisinin alması, öğrencilerin müşteri haline gelmesi... Bu değişimle yeni bir aristokrasi sınıfı çıkıyor ortaya:
CEO'lar. Hızlandırılmış kapitalizm ve CEO'ların ortaya çıkması ile devlet başkanlarının kalitesizleşmesi aynı döneme rastlar. Bu CEO'lar, CFO'lar kendi aristokrasilerini oluşturdular. Türkiye'de de mesela Koçlar gibi uzantıları var ve kendi aristokrasilerini yaratıyorlar. Bu sınıf dışarıdaki uzantıları ile birlikte başka bir şeye hizmet ediyor.

- Neye hizmet ediyor?
Hızlandırılmış kapitalizmin karşısında İki kurum var: gümrük, vergi gibi düzenlemelerle ulus- devlet yapısı ve aşırı tüketimin karşısında durma özelliğiyle din. Şimdi, yıkılması gereken bu kurumun ikisi de yıkılıyor. Peki, yerine ne geliyor? Dünya vatandaşı.

- Kimdir dünya vatandaşı?
Dünya vatandaşı tercih ve beğenilerinde tek tiptir. Mesela bir Barbie bebek üretirsiniz, Endonezya'daki çocuk da onunla oynar, Ümraniye'deki de. Budur işte. Benzeş tüketici yaratıp, pazarı büyütmek. Bu, her zaman markette karşılığı olan, satılabilir ortak değerler yaratarak yapılır. Geçmişini satışa sürebilecek şekilde yeniden yoğurmadan CEO'ların pazarına uygun hale getiremezsin. Mesela Muhteşem Yüzyıl'ı yaparsan olur. Bu, benim paçozlaşma dediğim süreci getirir markete. 'Nesi var bunun?' diye düşünülebilir. Unutmayın ki, bugün Türkiye'de ortalama eğitim süresi 3.5 yıldır. Son SBS'de matematik başarısında Türkiye çapında en iyi il Eskişehir'dir ve başarı oranı sadece yüzde 35'tir. Fen bilimlerinde yüzde 37. Yani, Türkiye'nin markete verebilecek özgün üretimi kalmaz.

En büyüğü eblehliğin baskısı
- Neden?
Çünkü matematiksiz teknoloji, biyolojisiz çevre, notasız müzik... olmaz. Bunları yerine oturtamadığınız sürece sadece tüketicisiniz. Dünya hiçbir şekilde tersine dönmeyecek, matematik, fen, biyoloji orada olacak. Böyle giderse, Türkiye sadece tüketici kulvarında kalmaya mahkumdur. Bu eblehleşme sadece tüketiciliğe iter. Yazık, Halide Edip'e boşu boşuna mandacı, vatan haini denmiş. Bugün manda zaten gerçekleşti. ABD'ye eğitim için giden paraları görün, sizin Sulukule'den çıkan Sibel Can'ınızın evi Miami'de! Bu nasıl bir gidişattır, kaçıştır? Askeri otoritenin baskısı falan derler ya, eblehliğin, paçozluğun baskısı kadar büyük bir baskı yoktur. Çünkü paçoz, paçoz olmayanı göremez. Bir sürü asker intihar etti. Niye, hepsi mi delirdi yahu? Tüm bunlara bu kadar duyarsız kalabilen paçozluk nasıl yerleşti bize? Kitapta bunları anlatıyorum.

***

Alev Alatlı ile çarşamba günü Beykoz'daki evinde gerçekleştirdiğimiz söyleşinin güncel siyasete ilişkin bölümleri de en az paçozlaşma tartışmaları kadar ilgi çekici. Yazarın hızlandırılmış kapitalizm, muhafazakarlık ve kadim değerlerin korunması, dünya tarihi sarkacının muhafazakar solda duracağı gibi pek çok değerlendirmesi aynı pencereden bakıp, farklı şeyler düşünmemize yol açabilir.

PKK başından beri uluslararası mafyadır

- Siz açılım sürecinin başında Başbakan Erdoğan'la kahvaltıda buluşan aydınlar arasındaydınız. Kürt meselesinde nasıl bir bumerang bizi bugünlere sürükledi ve 90'lara dönmeyi bile tartışır hale geldik?
Ben teşhislerle hiçbir zaman hemfikir olmadım. Yani, ideoloji yoktur, psikoloji vardır kanısındayım ve bu psikoloji hiçbir zaman Kürtlere ilişkin olarak ortaya konulmadı. Kürtler hiçbir zaman tanınmadı ama Türkler de tanınmadı! Entelektüel altyapısı olmayan bir projeydi. Çünkü karşıda açılıp kapanan musluk yok. '90'lara dönüyoruz' diye bir şey de yok. 90'lardan ne zaman çıkıldı ki, dönülsün?

APO'NUN ABLASI PROTOKOLDE

- Bir yanılsama içinde miyiz?
Kesinlikle, ben baştan beri yanılsama görüyorum. Başbakan bir siyasetçi olarak atılması gereken adımları atmaya çalıştı. Bana sorarsan, zevahiri kurtarmaktan çok öteye gidemeyen girişimlerdi ama 'Bir politikacının bunu yapması gerekir' diye düşünüyorum. Başbakan Erdoğan'ın dediği söze katılıyorum. Kürt sorunu yoktur, PKK sorunu vardır. Kürt sorunu bitmez, ancak yönetilir. PKK ne kadarı Kürt, ne kadarı Alman, ne kadarı Amerikan belli olmayan bir mafyadır. Mafya nerede bitmiş de bizde bitecek? PKK ile Kürt sorununu ayırmak lazım. PKK başından beri mafya meselesiydi, özgürlükçü Kürt hareketi falan değil. Özgürlükçü Kürt hareketi, Kürt soluyla birlikte gitti. Apo'nun ablasının bile kendisini özgürlük savaşçısı zannettiği bir topluma dönüştük. Ne işi var protokolde? Bunlar paçozluk değil de nedir Allah aşkına? İş etnisiteye girerse, farklı konuşacağız.

- Nasıl farklı konuşacağız?
Türkiye bir imparatorluktan bir ulus devlet kotarmak zorunda kaldığı bir dönemden geçti ve biz onlarca farklı yerden bir küçük yarım adacığa sıkıştık. Ama Türkiye Cumhuriyeti etnik olarak kimsenin üstüne gitmedi. Türkiye'de etnisiteden dolayı hak alınamadı gibi bir durum yok. Genelde baskıcı bir dönem yaşandı, bundan ne çektiysek, hepimiz çektik. Benim ailem muhacir, bizimle de herkes alay ediyordu muhacir diye. Ama bu olur. Düne kadar ekonomik kalkınmamızın, eğitim sistemimizin ne olduğu bellidir. Bazılarımız daha yoksul kalmış olabilir ama bu da geçecek olan bir süreçtir. Tüm bunların üstüne, bu durumdan yararlanmak isteyen ve hızla uluslararası mafyaya dönüşen bir örgüt oluştu.

TARİH HATASI

- Uluslararası mafyalaşan bir PKK ne olacak peki?
Mafyayı bertaraf etme yolları denenecek. Halleşebilirsek, bununla halleşeceğiz. Geri kalanı kendi kendini yok edecektir, etmek zorundadır. Ulus devletlerin yok olduğu bir zamanda, ulus devlet çıkmaz. Tarih hatası çıkar ortaya. BDP liderliği de bunu görüyor ama Netanyahu gibi tribüne oynuyor.

- AKP'nin bugün geldiği noktayı nasıl değerlendiriyorsunuz?
Çok başarılı buluyorum, çünkü evin içinden konuşuyor. Bir Semra Özal'ı düşünün, bir Emine Hanım'ı düşünün. Hangisi evden konuşuyor? Emine Hanım. Ben bu nedenle AKP'ye oy verdim, veririm de.

Sol muhafazakarlık gelecek
- Nereye doğru gidiyor Türkiye size göre?
Arsız bir dünyanın parçası olmaya doğru giden bir Türkiye görüyorum önümüzdeki 25-30 sene. Ama dünya tarihi böyle sarkaç gibidir. Bir böyle azar, arsız tüketimle savrulur. Sonra bir geriye dönüşü olur, muhafazakarlaşır, sola döner. Şu anda sarkaç halen sağa doğru gidiyor. Türkiye onunla beraber sol muhafazakarlığa doğru dönecektir.

- Sağ muhafazakarlık döneminde miyiz şu an?
Hayır canım, şimdi muhafazakarlık yok ki, şu anda paçozluk var! Muhafazakar olabilmek için de eğitim ister. Eğitimli olacaksın ki neyi muhafaza ettiğini, değerlerini bileceksin. 3.5 yıllık eğitimle neyi muhafaza edeceksin? Sakın başörtüsünü muhafazakarlıkla karıştırmayın. Tersine, İslamiyet arsız tüketime direnebiliyor mu, bunu sormak lazım. Bence, hayır! Türkiye'de şu an Panteizm'in tüm işaretleri var. Reiki'lerden, plates'lere hepsinde bunun izleri var. Bugün uygulamalarını gördüğümüz İslam ne kadar İslam'a uygun ki? Bu iktidarın evden konuştuğu doğru, ama muhafazakarlar iktidarda değil.

KOZMİK ODA MÜSLÜMANLARI
- İslami hayat tarzını seçenlerle seçmeyenlerin ilişkileri çok tartışılıyor. Ertuğrul Özkök gettolaşmaya gider miyiz diye bir yazı kaleme aldı. Sizce gider miyiz?
Evin içinden konuşulduğu sürece hiçbir yere gitmez. Ama sen expat olmakta ısrar edersen kendini gettoya mahkum edeceksin demektir. O zaman expat'lar kendilerine başka yer bulacaklar. Ben expat değilim, hiç olmadım. Örtülü müyüm? Hayır. Örtünecek miyim? Asla. Ama bunlar ayrı. Tabii şu da var: İslamiyet'in bu kadar şartı varken, örtünün başrole çıkartılması hem çıkaran, hem çıkartan açısından kolaycılıktan ibarettir.

- Sarkacının öbür tarafı neden sol muhafazakarlık?
Çünkü emeği ortaya koyacak tek şey o gibi görünüyor. İslamiyet direnemeyecek, emeğe saygıyı beceremeyecek gibi görünüyor kapitalizmle çok iç içe geçtiği için. Mesela Suudi Arabistan Kralı, Katar Emiresi, Ürdün Kraliçesi'nin hallerine bakın. Hızlandırılmış kapitalizmin alternatifini kim getirecek? Mekke'de 5 yıldızlı otel yapan, 5 yıldızlı otellerde devre mülk alan kozmik oda Müslümanları mı? Panteizm zaten kapitalizmin dinidir. Spinoza ile Adam Smith aynı şeyi söyler. Bu nedenle, Türkiye'nin çekiç olması lazım ama bu arada kendi paçasını toplaması lazım. Gerçi o çamur, ille de sana sıçrar. O nedenle kadim değerleri kavramlaştırmak ve orada seçim yapmak gerek.
Türkiye çivi değil, çekiç olmalı
- Murat Belge gibi güven sorunu yaşamadınız yani?
Hayır. Çünkü iki şey görüyorum. Birincisi, daha iyi bir alternatif yok. İkincisi, ne olursa olsun, evden konuşulması gerektiği kanısındayım. Bir sürü hata var ama evden konuşan daha hızlı çözecektir. Siyasilere bakınca Tansu Çiller, Mesut Yılmaz... Türk vatandaşı ama buradan değil. Yaşadığı ülkenin kültürünü taşımayan, dışarıdan gelmiş kişiler için kullanılan 'expatriate' terimi vardır, kısaca expat denir. Başbakan expat değil, bence başarısı oradan geliyor. Evin içinden konuşuyor ve has. Ben köprünün geçilmesi aşamasında hiçbir şekilde sarsılmasını istemedim. Çünkü, yeni dünya düzeninde ya çekiç olacağız, ya çivi. Türkiye çekiç olmayı seçiyor gibi görünüyor. Bir çivi olmaktansa, ben de doğrusu çekiç olmayı tercih ederim.

- Röportajın başından beri sorguladığınız sürecin bir kısmı AKP iktidarını kapsıyor. Dolayısıyla onlar da bu sürecin bir parçası, değil mi?
Tüm bu sürecin bir parçası tabii ki. Ama zaten korkutucu olan tek bir iktidarın çözebileceği şeyler değil bunlar. Olmayan muhalefet, yalaka entelektüeller, yalaka basın... Nasıl çıkacak bu adamlar bu işin içinden? İktidarlar da tedib edilmek zorundadır. Ama görüyor muyuz bunu?

- Gerçekten yapabilecek konumda mıyız peki?
Tabii ki yapabilecek konumdayız. Ama kaybedeceklerimizden korktuğumuz için konuşmuyoruz.

Senay YILDIZ/AKSAM

http://www.aksam.com.tr/beyaz-turkleri-pacozluk-kusturdu--66691h.html
http://www.aksam.com.tr/pkk-basindan-beri-uluslararasi-mafyadir--66871h.html

1981 Doğumlu, Kenan'lar ve Evren'ler

2011-09-12T19:31:00.007+03:00

ic mihrak'tan alinti

Evet, sayilari o zamanki nüfusa oranla öyle az buz degil gibi.

Isimleri 'Kenan' ya da 'Evren'...

Yasiyorlarsa, simdilerde 30'lu yaslarinin basindalar..

Kenan'lar icin kesin bir yargiya varmak zor olabilir ama, 81 dogumlu Evren'lerin isim babasinin kim oldugu neredeyse kesin gibi!

Zira, TUIK sayfasindaki verilere bakarsaniz siz de goreceksiniz ki; simdilerde yerden yere vurdugumuz ve kimilerimizin firsat bulsa bir kasik suda bogulmasini zevkle izleyecegi, Marmaris ressami darbeci pasamiza, halkimiz bir zamanlar bayagi bir minnet duymus olmali ki; 12 Eylul darbesinden hemen sonraki dönemde dogan erkek cocuklarina, kendi babasi dedesi dururken, onun adini ve soyadini 'isim' vererek tesekkurunu sunmus bir nevi..!

Bu pasayi ve orduyu, yurdu, anarsiklerden ve gomunislerden kurtardigi ve asayisi sagladigi icin,

Ve, işte şimdi, binbir ümit ve sevinç içinde, asırlık bekleyişin tuluû saydığımız, bu son dirilişi, son karakolun varlık ve bekasına alamet sayıyor; ümidimizin tükendiği yerde, Hızır gibi imdadımıza yetişen Mehmetçiğe bir kere daha selam duruyoruz. (bknz: Ekim 1980, Sizinti dergisi)

diye öven hocamizin cemaatinin, simdilerde (ve referandum oncesi), sahip oldugu gaste ve televizyonlarindan yaptiklari '12 Eylul darbecileri yargilanmalidir' kampanyalarini, ya da, o zamanlar yazdiklari övgü dolu yazilarinin hesabini vermekte zorlanan bazi 'demokrat' köse yazarlarinin düstügü tuhaf durumlari hic tartismayacagim bile..

Yalniz su bir gercek ki, o yillari anlamak, neler oldugunu ögrenmek icin, benim gibi yazili ve gorsel döküman kovalamak zorunda olan nesle, birileri kesinlikle dogruyu söylemiyor..!

Hatta, dogrularin ne oldugunu kesin olarak hic bir zaman ogrenemeyecegiz belki de.. Ama, en azindan bu caba dogrultusunda arsiv tarayanlara katkisi olur dusuncesiyle, sizinle, TUIK verilerinden aldigim sayfa fotograflarini ve bunlardan ne anladigimi paylasmak istiyorum...

Benim anladigim, kim ne derse desin, o donemde yasayan siradan halk, hem beceriksiz siyasilerden hem de anarsiden öylesine bezmis ki, bizim darbe diye lanetledigimiz asker mudahalesini alkislamis, TSK'yi da bagrina basmis.

Bunu, Kenan Evren'in, devlet baskani olduktan sonra ciktigi yurt gezilerindeki meydan kalabaliklarinin verdigi reaksiyonlardan gozlemek de mumkun.

Mesela surada:

Kimse o halki oraya silah zoruyla toplamis degil, bilakis, kurtarici rolu bicilmis kendisine ve Mamak'ta olan bitenler, idam edilen Erdal Eren'ler filan, kimsenin umrunda da degil!

Erdal Eren

Nitekim, 1982 Anayasası, 1.626.431 "red" (yüzde 8.63) oyuna karşılık, 17.215.559 "kabul" (yüzde 91.37) oyuyla kabul edilmis.(Wikipedia.org)

Bu oran nicin tam tersi olmadi ve nicin halkimiz darbe anayasasina bu kadar yuksek bir oranla onay verdi, muamma!

Neyse; artik, TUIK sayfasindan, Nüfus, Demografi, Konut, Toplumsal Yapi/ Nufus Istatistikleri ve Projeksiyonlar/ Veri/ Istatistiksel Tablolar/ En cok kullanimda olan Erkek isimleri yolunu izleyerek elde ettigim verileri paylasayim..

Tabloda, yillara gore en cok tercih edilen erkek isimleri ve bunlarin ilk 100 arasindaki sirasi belirtiliyor.
1981 yilina ait veriler, F sütununda.

Alttaki tabloyu dikkatle incelerseniz, 1981 yilina kadar ilk 100 arasinda esamesi bile görünmeyen EVREN ismi, 1981 yilinda birden bire 78. sirada listeye giriveriyor!

Daha sonraki yillarda, yani 2010 yilina kadar hazirlanmis olan tum tabloda, bir daha ilk 100 listesinde yok bu isim.

Yine KENAN ismi konulan erkek bebek sayisi da artiyor ve daha once 50. ve 46. sirada olan isim, 1980 ve 1981 yilinda, 26. ve 17. siraya firliyor!

Katilirsiniz ya da katilmazsiniz, tesadufen kesfettigim bu isim listelerine, ciddi birer sosyolojik veri gozuyle bakiyorum ve halkimizin psikolojisinin, tercihlerinin aynasi olarak goruyorum.

Sonuc olarak sunu da soylemeden edemiyorum; kesinlikle elitist degilim ama, 'halk' dedigimiz seyin, önünü nereye yönlendirirsen oraya akacak bir sudan farksiz oldugunu dusunuyorum artik..

Film Ekimi 2011

2011-09-07T14:35:00.003+03:00

İKSV’nin düzenlediği Filmekimi’nin programı ve 10. yıl sürprizi, sali akşami Cezayir Restaurant’da yapılan bir basın toplantısıyla duyuruldu.
İstanbul Film Festivali Direktörü Azize Tan;

“İlk yıllarında tek sinemada 20 filmle yola çıkan Filmekimi, seyirciler tarafından sabırsızlıkla beklenen, dört sinemada yaklaşık 40 filmin gösterildiği bir festivale dönüştü. 10. yılımızda Avrupa Birliği programı MEDIA’nın da desteğiyle gösterimlerin İzmir, Bursa, Konya, Trabzon ve Diyarbakır’da yapılacağı, Türkiye’yi kapsayan bir etkinliğe imza atmanın mutluluğunu yaşıyoruz.” dedi.

Filmekimi, 8–15 Ekim tarihlerinde izleyicilerle bulusacak. 10. yaşını kutlayan Filmekimi’nin sürprizi, Azize Tan'in da belirttigi gibi bu yıl ilk kez İstanbul sınırlarını aşıp, Türkiye’de beş kentte daha sinemaseverlerle buluşuyor olmasi..

İZMİR 13–16 Ekim, BURSA VE KONYA 20–23 Ekim ,TRABZON VE DİYARBAKIR 27–30 Ekim

Filmekimi’nde, dünyanın belli başlı festivallerinde ödüller kazanmış, Berlin, Cannes, Venedik ve Toronto’da dünya prömiyerlerini yapan filmlerle usta yönetmenlerin son yapıtlarının da aralarında bulunduğu 40’a yakın film izleyicilerin karşısına çıkacak.

Zengin programıyla Filmekimi, 8–15 Ekim tarihlerinde, 8 gün boyunca Beyoğlu’nda Atlas ve Beyoğlu sinemalarının yanı sıra Nişantaşı City’s ve Cinebonus Maçka G-Mall olmak üzere 4 sinemada izleyicilerle buluşacak.

FİLMEKİMİ PROGRAMINDA NELER VAR?

BİSİKLETLİ ÇOCUK / LE GAMIN AU VELO / Jean-Pierre Dardenne & Luc Dardenne

Rosetta, L’enfant / Çocuk, Le fils / Oğul, Le Silence de Lorna / Lorna’nın Sessizliği gibi filmleriyle birçok festivalden ödüllerle dönen Dardenne Kardeşler, son filmleri Bisikletli Çocuk ile Filmekimi izleyicisiyle buluşuyor. Screen dergisine göre “çocukluk hakkında yapılmış en iyi filmlerden biri” olan Bisikletli Çocuk, Cannes’da Jüri Büyük Ödülü’nü Nuri Bilge Ceylan’ın Bir Zamanlar Anadolu’da filmiyle paylaştı. Film, babasının artık onu istemediğini söyleyen ve yetimhanede bir başına kalan 11 yaşındaki Cyril’in iyimser, bir o kadar da masalsı hikâyesini anlatıyor. Başroldeki küçük Thomas Doret oyunculuğu ile büyük beğeni topladı.

MELANKOLİA / MELANCHOLIA / Lars von Trier

Çektiği her filmiyle olay yaratan Danimarkalı yönetmen Lars von Trier’in son filmi Melankolia Filmekimi’nin en çok ses getirecek filmlerinden. Cannes Film Festivali’nde gerek konusu gerekse yönetmeni Lars von Trier’in demeçleriyle oldukça konuşulan Melankolia, yönetmeninin kendi sözleriyle “dünyanın sonu hakkında güzel bir film”. Kirsten Dunst ile Charlotte Gainsbourg’un iki kız kardeşi canlandırdığı filmin kadrosunda Kiefer Sutherland, Charlotte Rampling gibi deneyimli isimler de yer alıyor. Kirsten Dunst, bu rolüyle Cannes Film Festivali’nde En İyi Kadın Oyuncu Ödülü’nün de sahibi oldu.

ELENA / Andrey Zvyagintsev

Dönüş ve Sürgün filmleriyle İstanbul Film Festivali takipçilerinin yakından tanıdığı
Rus yönetmen Andrey Zvyagintsev’in son filmi Elena, Cannes Film Festivali’nin Belirli Bir Bakış bölümünün kapanış filmi olarak gösterildi. Belirli Bir Bakış Jüri Ödülü‘nü de kazanan film, başroldeki karakter Elena’nın oğlunun geleceği uğruna verdiği zor kararla hüzünlü bir dönüşüme uğrayan hayatını beyazperdeye taşırken, günümüz Rusya’sında ahlak ve fedakârlık kavramlarını sorguluyor.

SNOWTOWN / Justin Kurzel

Avustralyalı yönetmen Justin Kurzel’in 2005 yılında çektiği Blue Tongue’dan sonraki ikinci filmi Snowtown, Cannes’da bu yıl FIPRESCI Ödülü’nü kazandı. Film, Avustralya’nın Adelaide kentinin kenar mahallelerinde iki erkek kardeşi ve annesiyle birlikte yaşayan 16 yaşındaki Jamie’nin etrafındaki şiddetten kurtulmak için farkında olmadan azılı seri katil John Bunting’le yakınlaşmasının öyküsünü anlatıyor.

LA GUERRE EST DECLARÉE / Valérie Donzelli

Cannes Eleştirmenler Haftası’nın açılış filmi olan La Guerre Est Declarée, senaryosunu da yazan başrol oyuncuları Valérie Donzelli ve Jérémie Elkaïm’in kendi yaşadıklarından yola çıkarak çektikleri bir yapım. Film, oğullarının hastalığı yüzünden yaşamın acımasız, beklenmedik karmaşıklığına atılıveren genç bir çiftin aşkını canlı ve dinamik bir tarzda anlatıyor.

ARTİST / THE ARTIST / Michel Hazanavicius

Michel Hazanavicius’un son filmi Artist’te başrolü üstlenen Jean Dujardin, muhteşem performansı ve Cannes’da kazandığı En İyi Erkek Oyuncu ödülünün rüzgarıyla şimdiden Oscar’larda adı geçen oyunculardan. Konuşmasız, siyah-beyaz ve eski filmler gibi saniyede 22 kare çekilen Artist, sessiz film çağına bir saygı duruşu niteliğinde… Film, 1927 yılında sesli filmlerin piyasaya çıkmasıyla kariyeri dibe vuran bir aktörün, George Valentin’in hikâyesini anlatıyor. Jean Dujardin, bu yıl 30. İstanbul Film Festivali’nde beğeni toplayan Küçük Beyaz Yalanlar ve Buz Sesi filmlerinde de rol almıştı.

BU BİR FİLM DEĞİL / THIS IS NOT A FILM / Mojtaba Mirtahmasb & Cafer Panahi

Cafer Panahi’nin son filmi Bu Bir Film Değil, Cannes’daki prömiyerinde gösterilmek üzere bir kekin içine saklı bir USB bellekte İran’dan Fransa’ya kaçırıldı. Ayna, Daire ve Ofsayt gibi başyapıtların yönetmeni Panahi’nin film yapması, “ulusal güvenliğe karşı işlenen suçlara” istinaden 20 yıl boyunca yasaklanmıştı. Panahi bu yüzden, yönetmen arkadaşı Mojtaba Mirtahmasb ile bir gün geçirerek bir şeyler içip bir şeyler atıştırırken üzerinde çalıştığı bir senaryoyu sahne sahne anlattı. Panahi filmde şu yakıcı soruyu da sordu: “Madem anlatılabiliyor, film yapmaya ne gerek var?”

OLMAK İSTEDİĞİM YER / THIS MUST BE THE PLACE / Paolo Sorrentino

The Cure’un solisti Robert Smith’in biraz hırpalanmış halini andıran Sean Penn, “kariyerinin en eksantrik, en tuhaf ama harika performanslarından biriyle” Filmekimi’nde olacak. Oscar için şimdiden adı geçmeye başlayan Penn, Paolo Sorrentino’nın İngilizce çektiği ilk filmi Olmak İstediğim Yer’de emekli olmaya karar vermiş, ellili yaşlarındaki bezgin bir rock yıldızını canlandırıyor. Otuz yıldan uzun süredir görüşmediği babasının ölümü üzerine 2. Dünya Savaşı sırasında Auschwitz toplama kampında babasına işkence eden Nazi subayı bulmayı kendine misyon edinerek uzun bir yolculuğa çıkan Penn’e filmde Frances McDormand, Judd Hirsch ve Eve Hewson gibi isimler eşlik ediyor. Bu yıl Cannes’da Kiliseler Birliği Ödülü’nü kazanan filmin müzikleri David Byrne ve Will Oldham’a ait.

PEKİ ŞİMDİ NEREYE? / WHERE DO WE GO NOW? / Nadine Labaki

İstanbul Film Festivali’nde açılış filmi olarak gösterilen ve büyük beğeni toplayan Karamel’in ardından Nadine Labaki senaryosunu yazdığı, yapımcılığını ve yönetmenliğini üstlenip başrolünde de oynadığı son filmi Peki Şimdi Nereye? ile dinsel çatışmaları ve savaşın anlamsızlığını kadınların kıvrak zekâsı üzerinden eleştiriyor. Cannes’daki dünya prömiyerinde dakikalarca ayakta alkışlanan Labaki’nin mizah ve içtenlikle dolu son filmi, memleketi Lübnan’da hiçliğin ortasında güneşten kavrulmuş, savaşın ardından yaralarını sarmaya çabalayan küçük bir köyde geçiyor.

SENİN İÇİN / RESTLESS / Gus Van Sant

Amerikan bağımsız sinemasının usta isimlerinden, İstanbul Film Festivali Sinema Onur Ödülü sahibi yönetmen, senaryo yazarı, müzisyen Gus Van Sant’ın Milk’ten sonra çektiği son filmi Senin İçin ölümcül bir hastalığa yakalanan genç bir kız ile kendi kendinden kaçan genç bir adamın aşk öyküsünü konu ediyor. Alice in Wonderland ve The Kids Are All Right gibi yapımlardan seyircilerin yakından tanıdığı Mia Wasikowska ile usta oyuncu Dennis Hopper’ın oğlu Henry Hopper’ın başrolleri paylaştığı film dünya prömiyerini Cannes Film Festivali’nin Belirli Bir Bakış bölümünde yaptı.

SALGIN / CONTAGION / Steven Soderbergh

2000 yılında Traffic filmiyle En İyi Yönetmen Oscar’ını kazanan Steven Soderbergh türler arasında gezinmeyi seven bir yönetmen. Soderbergh bu kez de bir virüs salgınını konu edinen, oyuncu kadrosu yıldızlarla dolu bir aksiyon-gerilim filmiyle Filmekimi izleyicilerinin karşısına çıkıyor. Marion Cotillard, Matt Damon, Laurence Fishburne, Jude Law, Gwyneth Paltrow ve Kate Winslet gibi isimleri kadrosunda barındıran Salgın, küresel bir felaketi engellemek amacıyla zamana karşı koşan, ölümcül bir virüsün peşinde farklı ülkelerden bir grup doktorun mücadelesini anlatıyor. Film, halen devam etmekte olan Venedik Film Festivali’nde de gösteriliyor.

A DANGEROUS METHOD / David Cronenberg

David Cronenberg’in merakla beklenen son filmi A Dangerous Method, senaryoyu da yazan Christopher Hampton’ın The Talking Cure adlı oyunundan beyazperdeye uyarlandı. Viggo Mortensen Keira Knightley ve Michael Fassbender gibi yıldızlarla dolu oyuncu kadrosuyla dikkat çeken film, 1904 yılında geçiyor ve psikolojinin iki büyük öncüsü Sigmund Freud ile öğrencisi Carl Jung’un ilişkisini ve bu iki büyük ismin aralarındaki dostluğun nasıl bozulduğunu anlatıyor. Cronenberg, bu yılki Venedik Film Festivali’nde ana yarışmada.

KEVİN HAKKINDA KONUŞMALIYIZ / WE NEED TO TALK ABOUT KEVIN / Lynne Ramsay

Tanınmış İskoç yönetmen Lynne Ramsay, müziklerini Radiohead’den Johnny Greenwood’un yaptığı psikolojik gerilim Kevin Hakkında Konuşmalıyız ile Morvern Callar’dan dokuz yıl sonra sinemaya dönüyor. Filmin başrolündeki, kötü yürekli oğlunun yaptıklarıyla dünyası kararan bahtsız anne rolündeki Tilda Swinton, muhteşem performansıyla adını şimdiden Oscar adayları arasında geçirtmeye başladı. Tilda Swinton’a başrollerde John C. Reilly, genç yıldız Ezra Miller ve Ashley Gerasimovich eşlik ediyor. Lionel Shriver’ın Türkiye’de de aynı adla yayınlanan Kevin Hakkında Konuşmalıyız adlı ödüllü romanından uyarlanan film, bu yıl Cannes Film Festivali’nin en ses getiren filmleri arasındaydı.

Filmekimi’nde Bu Yönetmenlere Dikkat!

TİRANOZOR / TYRANNOSAUR / Paddy Considine

Tanınmış İskoç oyuncu Paddy Considine, hem senaristliğini hem yönetmenliğini üstlendiği ilk filmi Tiranozor ile bu yıl Sundance’den hem En İyi Yönetmen, hem Jüri Özel Ödülü, Münih’ten ise En İyi İlk Film Ödülleri ile döndü. Film, karısının ölümünün ardından şiddet, acı ve öfke duyan Joseph’in dini bir yardım kuruluşunda çalışan Hannah ile yaşadığı dokunaklı aşk öyküsünü anlatıyor. Peter Mullan’ın başrolünde oynadığı bu sarsıcı film Considine’ın, tıpkı Mullan gibi, oyunculukta olduğu kadar yönetmenlikte de başarılı olduğunu kanıtladı.

ÖLÜM DENİZİ / HWANGHAE / Na Hong-Jin

Kuzey Kore, Güney Kore ve Çin arasına sıkışmış Yanji kentinde geçen Ölüm Denizi, araba kovalamacaları, cinayetler ve bıçaklı kavgalarla dolu bir aksiyon-gerilim filmi.
“Bu yılın en zekice çekilmiş en yaratıcı aksiyon filmlerinden biri” olan Ölüm Denizi’nin yönetmeni Na Hong-Jin 2009’da aksiyon-gerilim filmi The Chaser / Takipçi ile büyük beğeni toplamıştı. Filmin başrol oyuncularından Ha Jung-Woo performansıyla 2011 Asya Film Ödülleri’nde En İyi Erkek Oyuncu ödülüne de layık görüldü. Film bu yıl, Cannes Film Festivali’nin Belirli Bir Bakış Bölümü’nde gösterildi ve büyük beğeni topladı.

ERKEK FATMA / TOMBOY / Céline Sciamma

1980 doğumlu genç Fransız yönetmen Céline Sciamma’nın son filmi Erkek Fatma, oyunlar, çocuk dünyası ve mutlu güzel yaz günlerini fon alarak cinsiyetle ilgili kalıpları inceliyor. Erkek Fatma, Berlin’den Jüri Ödülü ile dönerken, Philadelphia’da Gay – Lezbiyen Jüri Özel Ödülü, San Francisco’da Gay – Lezbiyen İzleyici Ödülü ve Torino’da Gay – Lezbiyen En İyi Film ödüllerini kazandı. 10 yaşındaki kız çocuğu Laure’un yeni taşındıkları kasabada kendisini erkek olarak tanıtmasını konu eden ve amatör çocuk oyuncuların olağanüstü performanslarıyla dikkat çeken Erkek Fatma, Berlin Film Festivali’nin Panorama ve Nesiller bölümlerinin açılışlarında gösterildi.

THE FUTURE / Miranda July

Me And You And Everyone We Know / Ben, Sen ve Diğerleri ile büyük bir çıkış yapan ve kendine büyük bir hayran kitlesi edinen Miranda July, “kozmik bir aşk öyküsü” olan
The Future ile iki yıl aradan sonra beyazperdeye dönüyor. Dünya prömiyerini Sundance’te yapan ve eleştirmenlerden övgü toplayan The Future, yaşamlarına yeni bir bakış açısı kazandırmaya çalışan bir çiftin öyküsünü anlatıyor. Filmde, Miranda July’nin kendini canlandırdığı otuzlu yaşlarındaki Sophie’ye Hamish Linklater eşlik ediyor.

RUH EŞİM / CAFÉ DE FLORE / Jean-Marc Vallée

2005 yılında ilk filmi C.R.A.Z.Y. ile dünya çapında müthiş ilgi toplayan ve İstanbul Film Festivali’ne de konuk olarak gelen Kanadalı genç yönetmen Jean-Marc Vallée, halen sürmekte olan Venedik Film Festivali’nde prömiyeri yapılan üçüncü filmi Ruh Eşim ile izleyici karşısına çıkıyor. Film, biri 1960’ta, diğeri günümüzde geçen ama birbirine paralel ilerleyen iki farklı olay örgüsünü bir şarkı ve bir mekânı birleştirerek izliyor. Eleştirmenlere göre film sevgiye dair fantastik bir macera, “aşk hakkında mistik ve doğaüstü bir yolculuk”.

ALMANYA’YA HOŞ GELDİNİZ / WILLKOMMEN IN DEUTSCHLAND / Yasemin Şamdereli

2002 yılında çektiği Her Şey Türkleştirildi / Alles getürk! filmiyle dikkatleri üzerine çeken yönetmen Yasemin Şamdereli, Almanya’ya Hoş Geldiniz filmiyle 2011 yılında Alman Film Ödülleri’nden En İyi Senaryo Ödülü ile döndü. Film, 1964 yılında Almanya’ya giden bir milyon birinci “misafir işçi” olan Hüseyin Yılmaz’ın öyküsünü anlatıyor. Almanya’ya Hoş Geldiniz, Avrupa ve Almanya’da çok kültürlülük ve göçmenlerle ilgili tartışmaların sürdüğü bir dönemde 50 yıldır Almanya’da yerleşik Türklerin macerasını iyimser bir yaklaşımla ele alıyor. Film, bu yıl gösterildiği Berlin Film Festivali’nde de büyük ilgi topladı ve çok iyi eleştiriler aldı.

BEGINNERS / Mike Mills

Mike Mills, otobiyografik öğeler taşıyan filminde, babasıyla sürprizli ilişkisini gayet içten bir şekilde anlatıyor. Beginners, yıllar süren evliliğinden sonra, karısının ölümü üzerine eşcinsel olduğunu açıklayan 75 yaşında bir baba ve oğlu arasındaki ilişkiyi ve içten sevgiyi anlatan “harikulade yaratıcı bir komedi”. Mike Mills’in 2005 yapımı ilk filmi Başparmak İstanbul Film Festivali’nde gösterildiğinde büyük ilgi toplamıştı.

ŞEYTANIN İKİZİ / THE DEVIL’S DOUBLE / Lee Tamahori

Lee Tamahori’nin son filmi Şeytanın İkizi, dünya prömiyerini Sundance’te yaptı.
Film, Saddam Hüseyin’in oğlu Kara Prens Uday Huseyin ile kendisine benzerliğinden dolayı görevlendirdiği subay Latif Yahya’nın ilişkisini ele alıyor. Kadınları dövmesiyle, insanları olur olmaz işkence edip öldürmesiyle meşhur, ahlaksız, hukuk tanımaz Uday Hüseyin ve Latif Yahya’nın para, güç, yalan, kan ve şiddetle örülü bu gerçek gangster öyküsünde Dominic Cooper hem Uday’ı hem de Latif’i canlandırıyor. Bu rolde harikalar yaratan Cooper’a Ludivine Sagnier eşlik ediyor.

TATİLDE KATİL / HOLIDAY / Guillaume Nicloux

Tanınmış oyuncu ve yönetmen Guillaume Nicloux’nun son filmi Tatilde Katil, tek bir mekânda geçiyor. Agatha Christie romanlarının kurallarını izleyen bu hareketli cinayet komedisi, cinsel hayatlarını canlandırmak ve evliliklerini kurtarmak amacıyla bir otele giden bir çifti, daha doğrusu komik bir suç sarmalında dibe vuran acayip karakterleri izliyor. Çaresiz çift, meşhur opera sanatçısı Eva Lopez’in ölümü üzerine baş şüpheli olarak görülüyor ve olaylar sarpa sarıyor.

JANE EYRE / Cary Joji Fukunaga

Yönetmen Cary Joji Fukunaga ve senarist Moira Buffini, Charlotte Brontë’nin klasik başyapıtı Jane Eyre’yi beyazperdeye yeniden uyarladı. 19. yüzyılda geçen öykü, göz alıcı, zengin, romantik bir dönem filmine; ürpertici, gotik bir gerilime dönüştü. Buffini, aynı zamanda 30. İstanbul Film Festivali’nde gösterilen Tamara Drewe filminin de senaristiydi. Film, bir yetim olarak geldiği malikaneyi yıllar sonra terk eden Jane Eyre’in bu kararının ardından olanları anlatıyor.

OYUNUN SONU / MARGIN CALL / J.C. Chandor

Yönetmen J.C. Chandor’un ilk filmi Oyunun Sonu, 2008’de ABD’de patlayan finans krizinin Wall Street’te Lehmann Brothers benzeri bir yatırım bankasındaki etkilerini 24 saat boyunca izliyor. Sundance'te ilk kez izleyici karşısına çıkan, ardından Berlin’de Altın Ayı için yarışan bu finansal gerilim filmi, Zachary Quinto, Stanley Tucci, Jeremy Irons, Demi Moore ve Kevin Spacey’li müthiş oyuncu kadrosuyla dikkat çeken bağımsız bir yapım.

MY PIECE OF THE PIE / Cédric Klapisch

En üretken Fransız yönetmenlerden Cédric Klapisch’in İspanyol Pansiyonu (2002),
Rus Bebekler (2005) ve Paris’in (2008) ardından çektiği hareketli filmi My Piece of the Pie, Dunkirk’te bir sanayi şirketinde çalışan, üç çocuk annesi France’ı izliyor. Başrollerini Karin Viard ve Gilles Lellouche’un oynadığı sosyal içerikli bu komedide, işinden yeni atılmış bir fabrika işçisi ile bir borsa simsarının birlikte yaşadığı olaylar mizahi bir şekilde aktarılıyor.

DÜNYADA BİR GÜN / LIFE IN A DAY / Kevin Macdonald

Beşinci yıldönümünü kutlayan YouTube, Ridley ve Tony Scott’la işbirliği yaparak internet üzerinden, herkesten 24 Temmuz 2010 günlerini anlatan bir video günlüğü çekmelerini istedi. 192 ülkeden toplam 4.500 saatlik başvuru arasından işte bu film kotarıldı. İskoçya’nın Son Kralı filmiyle adını duyuran yönetmen Kevin Macdonald, Scott kardeşlerin yapımcılığında, “antropolojik bir çalışma” olarak tanımladığı son filmi Dünyada Bir Gün’de insana dair küçük anları, her tür âlemden sessiz, komik, iç burkucu anları bir araya getirdi. Sonuç, günlük hayatın evrenselliğini anlatan, tuhaf olduğu kadar göz alıcı bir kolaj, 21. yüzyıl yaşamının nasıl olduğunu gösteren, uzun metrajlı, müthiş “röntgenci” bir film.

AŞKIN FORMÜLÜ YOK / SIMPLE SIMON / Andreas Öhman

İsveç’in Oscar adayı olan Aşkın Formülü Yok, genç yetenek Andreas Öhman’ın yönetmenliğini yaptığı üçüncü filmi. Filmin kahramanı, abisi Sam kız arkadaşı tarafından terk edilince dünyası altüst olan, Asperger sendromundan muzdarip Simon adında 18 yaşındaki bir genç. Hastalığı nedeniyle aşk ve duygu hakkında bir şey bilmeyen Simon, parlak zekâsını kullanarak tamamen bilimsel yöntemlerle abisi Sam’e yeni bir sevgili bulmayı kendine görev ediniyor.

GÖKTEN BİR UYDU DÜŞTÜ / LE SKYLAB / Julie Delpy

Oyuncu, senaryo yazarı, yönetmen ve şarkıcı Julie Delpy, 2007 yılında büyük ilgi gören
Two Days in Paris / Paris’te İki Gün ve The Countess / Kontes’in ardından son filmi
Gökten Bir Uydu Düştü ile Filmekimi’ne konuk oluyor. Delpy, filmin başrolünü de üstleniyor. Filmin öyküsü 1979’da, babaannelerinin doğumgününü kutlamak için Fransa’nın Brittanny bölgesindeki bir evde, yaz tatili sırasında bir araya gelen geniş bir ailenin iki gününe odaklanıyor. Gökten Bir Uydu Düştü, eğlenceli, insanın içini ısıtan, bir aileyi üç nesil boyunca izleyen dokunaklı bir komedi.

UYUYAN GÜZEL / SLEEPING BEAUTY / Julia Leigh

Avustralyalı roman ve senaryo yazarı, yönetmen Julia Leigh’in kendi romanından beyazperdeye uyarladığı Uyuyan Güzel, “tuhaf bir cinsel kâbus” olarak tanımlandı. Filmin kahramanı, okul masraflarını karşılamak için tıbbi denek olmaktan arada bir fahişeliğe kadar çeşitli işlere girip çıkan Lucy. Uyuyan Güzel, Cannes jürisinde yer alan Jane Campion’ın sözleriyle “varoluşçu sinemanın çağdaş bir örneği, yürek yakan, korkutucu, şaşırtıcı ve güzel bir film”.

FİLMEKİMİ BİLETLERİ NE ZAMAN, NEREDE?

Filmekimi biletleri, 1 Ekim Cumartesi saat 11.00’den itibaren;

- Biletix satış noktaları,
- www.biletix.com,
- Biletix çağrı merkezi (0216) 556 98 00 ile
- Atlas, Beyoğlu ve City’s gişelerinden satışa sunulacak.

Filmekimi’nde hafta içi gündüz seansları (11.00, 13.30, 16.00) sadece 5 TL.

Haftaiçi 19.00 ve 21.30 seansları ile hafta sonu tüm seanslar tam 14, indirimli 8 TL.

Filmekimi boyunca filmleri en büyük indirimlerle ve öncelikli olarak izleme şansı Lale Kart sahiplerinin olacak. Lale Kart sahipleri biletlerini % 25’e varan indirimlerle alacaklar.
Lale Kart sahipleri için ön satış günleri 28, 29 Eylül ve 30 Eylül.

alinti:
Haberturk
Avrupa Sinemasi

Yemin Töreni

2011-09-04T04:28:00.002+03:00

Kardesim vesilesiyle, yemin töreni ve yemin metni nasil birseymis, ben de ilk kez sahit oluyorum.
Hos, burada bu yemini ettikten sonra, bazilari lojman tamir ve bakimi yapacaklar ama olsun, herseye ragmen, cocuklarini, milli bayramlardaki gibi izlemeye gelen veliler icin oldukca heyecanli ve coskulu.

Barışta ve savaşta, karada, denizde ve havada her zaman ve her yerde milletime ve cumhuriyetime doğruluk ve muhabbetle, hizmet ve kanunlara ve nizamlara ve amirlerime itaat edeceğime ve askerliğin namusunu Türk Sancağının şanını canımdan aziz bilip icabında vatan, cumhuriyet ve vazife uğrunda seve seve hayatımı feda eyleyeceğime namusum üzerine and içerim.

Iyi Bayramlar

2011-08-31T16:58:00.004+03:00

Küsmek ve darılmak için bahaneler aramak yerine, Sevmek ve Sevilmek için çareler arayın..

Şems-i Tebrizi

Tam Bir Kepazelik Halimiz-1,2

2011-08-25T16:43:00.003+03:00

'Tam bir kepazelik halimiz' lafi bana ait degil.

Genelkurmay Başkanlığı döneminde medyanin önünde hic konusmayan Orgeneral Işık Koşaner’e ait olduğu ileri sürülen bir ses kaydı internete düstü ve iki bölüm halinde yayinlandi, orada geciyor.

Gercek olup olmadigi konusuna süpheyle bakilan konusmaya, Kosaner tarafindan herhangi bir itiraz ya da yalanlama gelmedigi icin, bugunden itibaren, bazi köse yazarlari da yorumlar getirmeye basladilar.

(bknz: Fehmi Koru:'Generaller de öfkelenir )
(bknz:Mehmet Barlas: 'Orgeneral Işık Koşaner'in sözleri itiraf degil, özelestiridir'

(bknz: M.Karaalioglu:'Tesekkurler Kosaner')
(bknz: Ahmet Hakan: Ah Işık Paşa ah)

Bu konusmanin, farkli kesimlere degisik dozda tesirleri olacagi kesin!

Belki ilk olarak yakin zamanda cocugu askere gidecek insanlarin endiselerini tavan yaptirabilir, sehitlerin yakinlarini da kahredebilir.( Nitekim, Zaman gazetesi bir sehit yakininin fikirlerini almis ve coktan yayinlamis bile.)

Ama, gelecek icin kesinlikle umut vadedicidir.

Sadece Kosaner'in bahsettigi zaaflarin degil, her turlu rusvet carkinin dahi fevkalâde organize isledigini benim bile bildigim bu hantal kurumda, belki bir dizi reformu tetikleyip, temizlenmesine ve duzelmesine de vesile olacagindan dolayi, sokaktaki vatandas olarak gorusum: 'çok iyi oldu çok da güzel iyi oldu tamam mı?' seklindedir..

Kimin sizdirdigi filan ayrica tartisilabilir ama kamuoyu iyi ki bu ozelestirilerden haberdar oldu. Bundan sonrasi icin, illa ki hayirlara vesile olacaktir..

***
(Bu tarihi konusmanin, tam metinlerini de arsivleyeyim istiyorum. Koyu renkli, kalin ve kirmizi renkli cümleleri, okuma kolayligi olmasi icin ben isaretledim)

Tam Bir Kepazelik Halimiz-1

Karakollarımızın çevresinde ve hudutlarda kontrolsüz mayın döşediğimizi sivillere söyleyemiyoruz
Işık paşa: Huduttakinin bile işareti yoktur.
Işık paşa: Adam gidiyor basıyor bilmem ne yapıyor. Haberimiz yoktu.
Ekip gönderdik ankaradan da geldiler sırayla bitirdiler. Bilmiyorum
Bitti mi daha devam ediyor mu?
Subaylar: Devam ediyor komutanım.
Işık paşa: Devam ediyor herhalde.
Subaylar: Devam ediyor
Işık paşa: Bunlar çok tehlikeli şeyler. Bunları kim döşemiş biz.
Subay: evet komutanım.
Işık paşa : Biz. Şimdi ben desem ki yetkililere yau bizimkiler mayın döşemişlerdi 10 sene evvel 20 sene evvel başıboş bırakıp gitmişler ne derler? Döşerken aklınız nerdeydi derler. Maalesef döşeyen yine biziz. Di mi?
Subay: Evet efendim. Emir komuta birliğini sağlayamıyoruz
Işık paşa : Benim dikkatimi çeken birkaç konu var. Onları da hatırlatmak istiyorum. Bizi sıkıntıya sokan konulardan bir tanesi emir komuta birliğini bazen sağlayamıyoruz.
Nerede bir operasyon bir harekat bir baskın vesaire bilmem ne varsa sorumlusu mutlaka bir komutanlık olacak. O bölgenin sorumlusu.

İha’dan görüntü almak gibi büyük bir nimet var. Büyük bir imkan var.
Olayın olduğu yere süratle bir ihayı getirip masamızın başından ekrandan adım adım görebiliyoruz, öyle mi? Görebiliyoruz.

İhadan görüntü gören komutan mutlaka operasyona müdahale edip sevk idare etmeli. Neden bunu söylüyorum. Önümüzde örneği var. Verelim örneğini, hepimiz öğrenelim. Bir daha o hataya düşmeyelim.

İşte bu Hantepe mantepe olayında operasyon yapan komutan daha doğrusu sorumlu
Komutan 1. Tugay Komando Tugay Komutanıydı ve kendisi arazideydi. Orda bilmem ne tepesindeydi. Ama ekrana bakan komutanlık civardaki komutanlığımız ona müdahale etme yetkisi yoktu. Böylece bir koordinesizlik oldu zamanında müdahale edemedik.

Küçük birliklerimiz sağlam değil, eğitimsiz. Gerisi çorap söküğü gibi gelir ikinci önemli konu arkadaşlar küçük birlik seviyesinde sevk ve idarede çok zayıfız. Jandarma, JÖH’ü (Jandarma Özel Harekat) filan ayrı tutuyorum. Onlar hakkaten çok tecrübeli profesyonel olmuşlar artık.
Sözüm onlara değil. Daha ziyade bizimkilere. Küçük birlik seviyesindeki tim komutanı kol komutanı eğer o adamına sahip olup da sevk idare edemezse iş buradan kopar. Hani derler ya bir nal bir at kurtarır. Bir at bir ordu kurtarır. Süvari kurtarır. Süvari bilmem neyi kurtarır. Neticede memleket kurtulur. İşte biz o nal o nal bizim komando kolumuz, komando timimiz her neyse motorlu kolumuz orada eğer sağlam duramazsak, tutamazsak birliğimizi görevinin başında gerisi çorap söküğü gibi gider. Niye bunu söylüyorum. Bunu da söyleyelim.
Duymayanlar da duysun.

Çatışma anında tim komutanlarımız mevziye silahını bırakıp kaçıyor.

2 terörist 30 askerimizi kaçırıyor. Yav rezalet… Benim tim komutanı, unsur komutanı diye koyduğum arkadaşım önce mevzide silahını bırakıp da kaçarsa biz bu işi yürütemeyiz. Biz bu eğitimi yapmamışız yetiştirememişiz demektir. Rütbesi de var kolunda o orda silahını bırakıp da mevzisini kaçarsa tabiki mevzimiz çöker tabi ki zayiat veririz. İki tane adam geliyor karşıdan 30 kişiyi kaçırıyor.
Geri gidiyoruz yav rezalet. Olacak şey değil. Neden? Sevk idare edemediğimiz için timimizi. Uzatmadan söylüyorum. Tim komutanı ve unsur komutanı her ikisi de kendi personelini göreceği yerde bulunur. Sesle, varsa telsiziyle timinin adamlarını tek tek sevk idare eder. Zamanı geldiği zamanda ateş açtırır. Yerinden kıpırdama der. Kaçma der. Ben burdayım der. Sevk idare eder. Onu gezinde tutar bu çatışmayı yürütür.

Öyle oluyor mu. Nadiren böyle oluyor.

Nadiren böyle oluyor. Eeee, fazla detaya girmeyelim ama çoğu yerde çat pat dediğin zaman o oraya bu buraya birkaç gözü kara arkadaş dayanıyor dikkat ediyor, şey yapıyor. Lider pozisyonunda olanlar piyasada yoklar. En acısı da silahını da bırakıp da gidenler. Roj tv silahın numarasını da beraber gösteriyor. Öyle mi? Silahın numarasınıda gösteriyor. Ben olsam o rütbelinin yerine insan içine çıkmam. Ama utanmıyor adam. Bunlarla iş yapamayız. Yoksa canı sıkılan çeker gider.

Ondan sonra mevzimize de girilir. Bir sürü de şehit veririz. Artık herşey milletin önünde açık arkadaşlar. Eğitim zafiyeti nedeniyle terörist diye masum erimizi kendimiz vurduk.

Kabahatli biziz bakın yine örnek, dilimin ucuna geliyor söylemek istemiyorum. Böyle timi mimi sahip olmazsa orda bir tane karartı görür tak diye ateş eder başlar sesi duyan herkes ateş etmeye basıldık diye. Arkadaşımızı bir erimizi alnından vururuz. Vurduk mu? Haberiniz var mı? Var değil mi? Olayı takip ediyorsunuz. Herkesin cebinde artık telsiz var eskisi gibi de değil. Bak ben ateş ediyorum. Herkes sussun diyeceksin. Herkes duyacak. Kimse bir şey yapmayacak. Bir kişi edecek. Bunu gayet kolay yapmak ama eğitimle bunu yaparsanız olur. Bırakırsanız keyfine gider adam ateş et der. Vay basıldık diye herkes silaha sarılır. Bir masum erimizi alnından pat diye vururuz. Kabahatli biziz.
Sınır karakollarımız hatalı yapılmış, hantepe’de hatalı. Halimiz tam bir kepazelik arkadaşlar bir üssü bir tepeyi bir kritik araziyi korurken esas mevzi kazıp gömülmektir.

Tabi kayalık sert yerlerdeyiz ve tabi kazıp gömülmek mümkün olmuyor çoğu zaman. Ne yapıyoruz o zaman? Kum torbası bol. Kum torbasını üst üste koya koya kulübemsi hani karakolların etrafında nöbet kulübesi gibi böyle kulübeler meydana getiriyoruz. Bir de delik açıyoruz önünde burdan gelecekler bakacagiz diye. Böyle bir koca hedef oluyor.

Arkadaşlar karanlıkta gece görüş aleti olmasa bile ben RPG7 ile 200 metreden onu tak diye vururum. Bak bu yaşımda vururum. İsterseniz deneyelim.

Böyle kulübe yapıyorsunuz ona mevzi diyor bazıları. Mevziye girdik deyince o kulübenin içine giriyorlar. Ondan sonra ilk rokette orası vuruluyor. Öyle oldu değil mi Hantepe'de. Üsteğmenimiz de orada gitti. Koşuştular hepsi peşinden mevziye giriyoruz diye. Ondan sonra roket de oraya geldi. Hedef orası o mevzi değil ki. Öyle mevzi mi olur. Nerede görülmüş şey ? Bu uygulamayı varsa hala lütfen kaldırın. Bize ne lazım. Bize ateş mevzii lazım. Çatışmaya gireceğimiz için. Ateş mevzii lazım. İşte Hantepe'de iha'nın görüntüsünde bile belli. Koştular içine girdiler değil mi? Seyreden var mı? Vardır herhalde. Adam da geldi el bombasını üzerlerine atıyor. Şey atar gibi.
Tam bir kepazelik halimiz.
Neden işte lider yok ortalıkta. Lider yok. Bu hale geldik. Bakın bunları söylememe gerek bile yok. Hepimiz askeriz bunun için komutanız yaa… Çok zayıfız bu konuda.

İha(insansiz hava araci) skandalında, teşkilat yapımızının yanlış olduğu anlaşıldı.

Emir verecek olan arazideydi, şimdi görüntünün başında. Boşluk istemiyorum kuvvet komutanızla beraber, hava kuvvetleri komutanımızla beraber bu ihaların işte gönderilişini görüntü aktarmasını yerlerinde bir daha inceledik. Şunu gördük ki eğer zamanında uygun şekilde iha’ları kullanabilsek, bize çok çok büyük bir imkân kazandırıyor. Ama bunu yerinde zamanında görüntüyü izleyen komutan, hakikaten o görüntüde gördüğü operasyona müdahale edebilecek bilgide ve tecrübede olması gerekir. Ordaki nöbetçi subayın yapacağı bir iş değil o. Demek ki önce ilgili komutan fırlayıp bu işin başına gelmesi süratle durumu değerlendirmesi topçu mu attıracak, uçak mı isteyecek, helikopterleri mi gönderttirecek ne talep edecekse etmesi ve alttaki birlik komutanıyla da direk temasta olup helikopteri yönetmesi lazım, topçuyu tanzim ettirmesi lazım, nereye atacağını söylemesi lazım. İha’nın nereyi takip etmesi gerektiğini hangi tarafı söylemesi lazım. Ekranın başında olup da harekâtı sevkedecek komutan ihayı da sevkedecek.

Bundan sonra ben dediğimde iha(insansiz hava araci) geç geldi sağa git dedim sola git dediydi falan filan yok arkadaşlar. Yok. Herkes işine sahip olacak. Herkes ne istiyorsa onu söyleyecek. Ona göre ihayı kullanacak. Ona göre de helikopter mi getirecek bilmem ne mi getirecek. İşte gerekli işlemi yapacak. Buna dikkat edelim. Eylemsizlik kararı bizi bağlamaz şimdi tabi terör örgütünün önümüzdeki dönemde ne yapacağı biraz siyasi. Artık tamamen örgüt siyasal alana angaje oldu. Biliyorsunuz seçime kadar eylemsizlik diye bir karar aldılar. Bu da hakikaten eylemlerini yani kırsal kesimdeki eylemlerini azalttılar. Bu karar tabi kesinlikle tabii bizi bağlamaz. Bizi hiç ilgilendirmez. Bizim eylemsizlikle alakamız yok.

O kadar bu son dönemde herşey serbest dendi ki halkımıza işte herkes istediğini söyleyebilir, istediğini talep ediyor, istediğini bilmem ne yapıyor saçma sapan şeyler. Tabi çoğunun bunun düşünülmesi bile mümkün değil.

Bilgi almak için halkın nabzını tutun, herkese yakın olun.
Polisle, itle mitle, temas kurun onun için size diyorum ki arkadaşlar lütfen bulunduğunuz yerde nabız tutun. Bakın halkın içinde olun. Kışladan lojmana lojmandan kışlaya dediğimiz zaman bunu anlayamıyoruz. Nabız tutmamız lazım. Polisle itle mitle bilmem neyle yakın temasta olmamız lazım. Hakikaten bu söylenenler oluyor mu? Halk buna ne diyor. Ne kadar destekliyor. Ne kadar desteklemiyor. Saçma mı buluyor. Ne, nasıl oluyor yani bunları kimlerden öğreneceğiz. Sizden öğreneceğiz. Sizden öğreneceğiz.

Öncelikle jandarmadan öğreneceğiz ha. Jandarmalar, sizden öğreneceğiz. Buna ihtiyacımız var. Bizim için biz hiçbir zaman eylemsizlik falan filan öyle birşey ağzımıza almadık. Bizim için eylemsizlik söz konusu değil arkadaşlar. Kesinlikle değil!

Terörle mücalede hiç kimsenin talimatına ihtiyacımız yok.
Kimse bize harekâtı azalt diyemez bizim hiçkimsenin talimatına filan ihtiyacımız da yok. Tabi ki mücadelemiz devam edecektir. Kimse de bize bunu durdur diyemez. Dese bile bunu kabul etmeyiz. Bir kere bunu hiç unutmayınız. Kesinlikle yok hareketi azalt, bilmem ne yap. Operasyonu azalt ne bizim ağzımızdan çıkar, duyamazsınız ne diğer komutanlarımızın ağzından çıkar. Biz her zaman olduğu gibi teröre karşı mücadelede bir adım bile geri duramayız.

Operasyonlarda artık son bir yıldır mantıklı iş yapmaya karar verdik. İstihbarat almadan taburla beraber arazide gezmeyeceğiz.ancak geçen seneden beri biraz daha mantıklı olarak bu işi yapmaya karar verdik. İşte eskiden büyük bölgeleri aramak için taburlar hadi araziye diziliyorduk. Hadi arıyorduk tarıyorduk bu arada 10 kişi mayına basıyordu beş kişi bilmem ne oluyordu. Düşüyordu kalkıyordu yaralanıyordu neticede de hiçbir şey bulamıyorduk verdiğimiz zayiatla kalıyorduk. Onun için dedik ki istihbarata dayalı gerçek duyuma dayalı birşey elde ettiğimiz zaman bunun usulünü yolunu valiyle maliyle ayarlayalım ve derhal buna operasyon yapalım. Artık buna jandarma mı yapar beraber mi yaparız. Bir taburla mı yaparız, iki bölükle mi?

Bu oradaki mahalli komutanın yapacağı iş. Dedik ve sanıyorum bunda da haklıyız. Yani boşu boşuna birlikleri sevketmektense bir bilgi alıp bir istihbarat alıp ona yönelmek ha o da boş çıkabilir çıkar çıkar yüzde yüz garanti diyemeyiz tabi. Ama yeterli kuvvetle, yeteri kadar kuvvetle bunu yapmak zorundayız. Bütün herşey bana geliyor.

Bazı yerlerde birliklerimiz kıpırdamıyor niye?
Bazı yerlerde hareket yok. Bazı bölgelerimizde hiç kıpırdama yok. Ne jandarmada ne bizde. Ne oldu bitti mi bu adamlar? Öyle değil. Öyle mi? Bunlara rahat vermememiz lazım. Öyle bir hava varsa eğer kafanızdan
Lütfen çıkartın. Öyle şey yok.artık herşeyi yasal zemine oturtmak zorundayız. Herkesin gözü üzerimizde

Çok dikkat edin herkesin gözü üzerimizde. Bir ufacık hata yapılırsa basına taşınıyor, manşetlere taşınıyor onun için herşeyi yasal bazda yapmak durumundayız. Bizim yasalarımız hani bazen kızıyoruz mızıyoruz ama bize gerekli yetkiyi veriyor.dikkatli incelersek kullanırsak işte
Valiyle konuşmak suretiyle falan bize gerekli yetkiyi veriyor. Tabi önce jandarmamız yapıyor. Bizde onların peşinden ona destek olarak yapacagiz.

Emasyanın yerine yapılacak yeni protokol üzerinde çalışıyoruz biraz evvel söz ettim. Emasya protokolü kalktığı için iller arasındaki harekette biraz sıkıntımız olacak gibi geliyordu. Ama arkadaşlarımız söylediler, valiler gene anlaştı filan diye biz bunu yeni bir protokolle yasal baza oturtmaya çalışıyoruz. Onu da hazırlar hazırlamaz size tekrar gönderecez. Ona şey yapacaksınız. O konulara da sahip olacaksınız ve daha rahat edeceksiniz.

Elimizdeki teknik imkânları kullanamıyoruz, eğitim ve tatbikatımız zayıf neyimiz varsa kullanın. İşte havada bilmem ne helikopteri hazırbulundururuz, bilmem ne, çağırırız gerekirse. Bulundurun. Çağırın.
Şimdi rahatız. Yani sıkışık durumda değiliz. Her türlü imkânızı kullanın bakın hertürlü imkânımızı kullanın diyorum. Ama teması da kurduktan sonra işte ben bunu kaçırdım, gittiler gece karanlığında kayboldular. Bizde herşey var. Gece de görüyoruz gündüzde görüyoruz.
Hertürlü imkânımız var. Onu kaçırmayacağız. Ona göre tedbir alacağız. Marifet kaçırdım demek değil. Temas kurunca kaçırmak yok. İnatla, cesaretle üzerine gidip sonucu almamız lazım. Elimizdeki aracımızı,gerecimizi, dürbünümüzü, techizatımızı işte ne varsa, iyi bilin.

Silahımızın kabiliyetlerini iyi bilin. Bilmeliyiz ki onu ona göre kullanmalıyız. Sınır birliklerimiz ve zaafiyet şimdi sınır birliklerimizin biraz daha profesyonel olması için, yani profesyonel asker falan demiyorum. Bir sınır eğitim merkezi teşkil ettik biliyorsunuz herhalde. Şey olan, eğitilmiş birliklerimizi, erlerimizi oraya gönderiyoruz.

Ünlüler Basörtüsü Takarsa

2011-08-23T19:33:00.003+03:00

Angela teyzem yasina uygun bi tarz baglamali, olmamis!

Balcicek Ilter, isik evi ablasi gibi olmus;)

Tekbirin mankeni Ece Temelkuran;)

Elif hanima cidden cok yakismis

Nur yuzlu Hillary teyzem

Lady gaga, bu kadar mi yakisir;P

Michele Obama, baci kalfamiz

Mine Bacim görmesin, yolar valla!

Cok yakismis Sanem hnm, mutlaka örtmelisiniz

Sertab. yeni gelinler gibi;)

devami SURADA (link)

Fotomontaj degil, gercek. Meme catali da gorundugune gore kim bu? Tabiy ki: Ayse Armaaan;)

Biz olmasaydık, gezegeniniz cok sıkıcı olurdu bayım

2011-08-20T19:10:00.002+03:00

Suradan

Vasiyet ve Vandallik

2011-08-19T16:20:00.002+03:00

Yorumsuz manzara fotograflari (Suradan)

Hoşgörü ve Tahammül Faaliyetleri

2011-08-18T16:21:00.005+03:00

Gazetecilerimizden bazilari, birlikte Kutsal Topraklara(Umre) gitmisler.
Yanlarinda Mehmet Altan da var. Simdi, icsesimi size duyurup, oruclu agzimla günaha girmek istemem, o yuzden uzatmiyorum:)
[Sahi, bu bloglar bizi gunaha sokuyo mudur hocam?:P]

Gömleklerine zor sigmislar hissi veren göbekleri disinda(diyet sart), görüntüler cok hos.
Gerci en dogrusunu, Nur Yerlitas, Ivana Sert üstadlarimiz bilirler, ama, bence en karizmatigi, saclar, durus ve kiyafet acisindan Iskender Pala olmus..

Neyse; artik darisi, Ahmet Altan'in basina.(Amin)

Onu da, Emre Uslu, Mehmet Baransu ve Mustafa Akyol beyfendilerle görmek isteriz. Eminim, sahane durusu ve mükemmel fizigiyle, hepsinin karizmasini solda sifir birakacak ve kutsal topraklarimizda ay gibin parildayacaktir.

Mehmet Altan, Hüseyin Gülerce

Iskender Pala

Bunlar da, cemaatin Necmi Ilgen abisinin, ucakta karsilastigi Mehmet Altan'la yaptigi, teblig maksatli muhabbeti anlattigi, videolar:

Bugünlerde Ne izliyorum.. (Neler izliyorsunuz?)

2011-08-14T19:53:00.010+03:00

Biz 'Net insanlari', televizyondan tamamen kopmus olmasak da, bos vakitlerimizin buyuk bir kismini, bilgisayar ekranina bakarak geciriyoruz. Hele hele, laptoplar ciktigindan beri masada oturmaya da gerek kalmadigindan, mutfakta, kanepede, yatakta farketmeksizin evin neresinde istersek, ayaklarimizi bi güzel uzatip kedi keyfi yapabiliyoruz..

Torrent siteleri sayesinde, piyasada bile bulunmayan cok eski siyah beyaz film arsivlerine ya da dunya televizyonlarinda yayinlanan bilumum dizi filmlerin sezon sezon paketlerine ulasmak da mumkun oldugundan, sansli bir nesil oldugumuza sükrederek ve bundan iyisi Sam'da kayisi diyerek, bugunlerde neler izlediginizi sorayim hemen:)

Evet, neler izliyorsunuz sahi? Yazmayanin ana karti yansin mi:)

Saka bi yana, ben yeni bir dizi filme basladim, adi: Rizzoli& Isles

Detaya girmeden ipuclari vermem gerekirse, hafif bir amerikan polisiyesi.

Jane Rizzoli; yanda gorulen esmer guzeli cinayet masasi dedektifi.

Maura Isles de, hemen yanindaki sarisin adli tip doktoru.

Sarisin Isles, (besinci bolumden anladigim kadariyla), burjuva kokenli ve isini para icin yapmayan, kazandigini hayir islerine harcayan, wikipedia gibi bir beyne sahip, yumusak huylu bir kadin.

Rizzoli, onun tersine, orta halli bir Italyan aileden gelen, parasizlik yuzunden kabul edildigi halde universiteye gidememis ve polis olmus, erkeksi ve hircin karakterli bi kadin.

Bizdeki sistemden farkli olarak, cinayet mahalline filan birlikte gidiyorlar ve ortak calisiyorlar.

Kimi zaman ayni erkekten hoslaniyorlar, kimi zaman birbirlerini avutuyorlar. Biri bira seviyor, digeri sampanya. Hasili, cok farkli dunyalardan gelip, guzel bi arkadaslik kurabilmis iki kadinin öyküsü de birlikte yürüyor arka planda..

Sinematografik ögeler acisindan beklentiye girmeden ve The Killing'le filan da kiyaslamadan izlerseniz, keyif alacaginizi saniyorum. (Zaten imdb puanlarina bakarsaniz, bu: 7.7 almis, digeri:8.4)

Suradan izliyorum ve bitince kismet olursa, Downton Abbey'e baslamaya niyetim var.(imdb:9.0)

Dönem filmlerini oldum olasi sevdigimden, simdilik merakimi demlendiriyorum.

Melis Alphan izlemis ve oldukca begenmis olmali ki, hakkinda bir yazi bile yazmis.(link)

Son paragrafinda söyle bahsediyor:

“Downton Abbey”nin Türk diplomatı
Downton Abbey’de patlayan en büyük skandalın başrolünde bir Türk var. Türk diplomat Kemal Pamuk. İhtimal o ki karakterin ismi Orhan Pamuk’tan ilham alınarak kurgulanmış. Pamuk yazarın soyadından, Kemal ise “Masumiyet Müzesi”nin karakterinden...
Dizide evin büyük kızına, iyi bir kısmet gözüyle bakılan genç bir İngiliz adamın Türk arkadaşıyla ziyarete geleceği söylendiğinde, kız Türk mürk diye bir küçümsemeye gidiyor. Ama bir yandan da aristokratlığın verdiği burnu büyüklükle neyi küçümsemiyor ki o? Nitekim Kemal Pamuk’u gördüğünde kızın ayakları yerden kesiliyor.
Pamuk birkaç saat içinde onu baştan çıkarıyor.
Baştan çıkarması işten değil; karakterimiz rüştünü ispatlamış, yakışıklı, karizmatik...
Kemal Pamuk, ingiliz aristokratlarla eşit bir karakter olarak karşımıza çıkıyor.
Hatta baştan çıkarılan kız “Ailem kesinlikle bu ilişkiye onay vermez” derken atılıp “Benimkiler de öyle, merak etme” diyerek kızı bozması bile bunun göstergesi.

Bunlardan baska, Vimeo'ya, ozellikle de Umit Kivanc'in videolarina dadandim diyebilirim.

16 TON adinda, nefis bir dokumanter hazirlamis, seslendirmis ve parcalar halinde izleyebiliyorsunuz. Size, Riya Tabirleri sitesinden izlemenizi önerecegim guzel calismasi icin, söyle diyor Kivanc:

16 Ton, insanlık tarihine ironik bir yaklaşım. Bugünkü yanlış hayatımızı neleri nerelerden nasıl çıkararak inşa ettiğimizi anlatıyor. Gele gele vardığımız serbest piyasa ve özgürlük çağı yoksa bütünüyle halkla ilişkiler faaliyeti ürünü mü? Madencilerin sefaletini anlatırken gözde bir hit parçası oluveren "16 Ton", yoksa sadece bir şarkı mı?
16 Ton, büyük ölçüde, fotoğraf, resim, desen ve gravürlerin hareketlendirilmesiyle yapılmış bir "masa başı" filmi. Orijinal hareketli görüntüler de içeriyor; ama az. Ardında da, uzun ve ayrıntılı bir araştırma var. Yapılışı 1,5 yıla yayıldı.
Bu siteden, filmin tamamını da izleyebilirsiniz, bölümlerini, ayrı ayrı da. Sitede filmin metni de yeralıyor. Her bölümün sayfasında, birçok ek bilgi ve filmin ayrıntılarına dair açıklamalar var. İyi seyirler ve okumalar. / ÜMİT KIVANÇ

Hepsini izleyemedim ama siraya koydugum, Kivanc'in vimeo'da paylastigi diger videolar da izlenmeye deger.

Ben 16 TON'dan sonra, 40 dk'lik Kizlar ve Kökler'i izledim, (tekstilci oldugum icin kök boyalarin eldesi vs. ayrica ilgimi cekti), tavsiye ederim.

Sinemada da, gecen hafta üc boyutlu Sirinler'i'gözlükle izledim. Film boyunca, salonda cocuk kahkahalari eksik olmadi.

Komunist bildigimiz Sirinler, Newyork ve kapitalist dunya ile tanistilar. Bir reklamci ve esiyle de dost oldular. Köylerine de özgürlük anitini diktiler (film biterken fotograflarda görüyoruz)

Hâsili, artik Sirinler de 'eski solcu' arkadaslar, daha ben ne diyim;P

Herkese iyi seyirler..

İstanbul-1964

2011-08-14T02:08:00.003+03:00

Suradan

Maurice Pialat'in, 1964 yılında Istanbul'da cektigi kisa belgeseller serisinden: 'Istanbul'

Bi ara arka planda calan ve Zeki Muren'in soyledigi sarki(Aldattin Beni) Mine Gecili yorumuyla arsivimde vardi, sesini begeneceginizi saniyorum.

O yazı, ya şöyle yazılsaydı ?

2011-08-12T00:23:00.005+03:00

Tahammül mü hoş görmek mi?

Bir laik, imkanlar ve şartlar elverdiği takdirde kemalist ahlak ve âdâbın hakim olduğu, kimsenin aleni olarak bunları çiğneyemediği bir toplumda yaşamak ister. Yine imkan bulduğunda, şartlar müsait olduğunda, düzelteyim derken bozma ihtimali bulunmadığında, daha büyük sakınca doğurmadığında her kemalist, aleni (açıkça, kamuya açık yerde) kemalizme, ahlaka, âdâba aykırı bir davranışa -engellemek veya ıslah etmek maksadıyla- müdahale etmekle yükümlüdür.

Laiklige inanmayanlar kendi inançlarını serbestçe uygulayabilirler; ama bu uygulama kemalistlerin hayat, ahlak ve modernist yasamlarini, nesillerin eğitimini olumsuz etkileyecekse -Laik toplumda- "onların aykırı filleri için özel mekanlar ihdas edilmek gibi" tedbirlere başvurulur.

Bir laik, yukarıda özetlediğim imkanlardan mahrum ise, çok dinli, çok kültürlü, çok ahlak anlayışlı bir toplum içinde yaşamak durumunda kalmış ise ne yapacaktır?

Şartlar müdahaleye ve düzeltmeye müsait olmadığına göre bunu yapamayacaktır.

Şartlar, ötekilerden ayrı bir mekana yerleşip orada kendi inancına göre yaşamaya elverişli değilse bunu da yapamayacaktır.

Geriye beraber, yan yana yaşama şıkkı kalıyor.

Şimdi bir apartmanda, bir sokakta, bir mahallede, dincisinden, nurcusuna, süleymancisindan, AKP'lisine, eşcinselinden sarhoşuna, nikahsız birlikte yaşayanından (zina edenlerden) kumarcısına, kemalistleri sevmeyenlerden düşmanına, sokakta sevişenden çıplağına... kadar birçok insanla yan yana yaşıyoruz.

Peki laik bir kemalistin, bu insanlara karşı iç ve dış tavırları ne olacaktır?

İç tavırdan başlayalım:

Laik bir insan, bu davranışları asla beğenemez, bu fiillerden nefret eder, imkan bulsa düzeltme ve engelleme niyetini muhafaza eder.

Dış tavır olarak da Ataturkcülüge, ahlaka ve âdâba aykırı davranışı çekinmeden, gözünün içine baka baka, meydan okurcasına sergileyen insanlara cesaret verecek, davranışlarını meşrulaştıracak tavırlardan sakınır. Onlar kötü halleri içinde iken en azından tebessümünü esirger.

Durum böyle olunca çoğulcu bir toplumda yaşayan Laikler, farklı olanlarla zorunlu ilişkisinin adına ben ısrarla "hoşgörü" değil, "tahammül" diyorum.

Bu yazıma tepki gösterecekler, "bu ayrımcı, bölücü, birlik ve beraberliği zedeleyici" bir yazı diyecekler olacak; bunu biliyorum. Ama bir Laik, farklı olanlarla arasındaki farkın "farkında olmak" mecburiyetindedir ve laiklik bakımından en önemli tehlike bu "farkında oluşun" ortadan kalkmasıdır.

Şartlar öyle getirdiği için farklılığa tahammül ederek, kimsenin -düzen tarafından verilmiş- hak ve hürriyetine müdahale etmeden yaşamak başkadır, hoş olmayanı hoş görmek başkadır.

***

Bilenler biliyordur, sözüne kiymet verilen, hatta pek cok guncel mevzuda fetvalar da alinan ilahiyatcilarimizdan Prof, Dr. Hayrettin Karaman, Yenisafak gazetesinde bir yazi yazmis(link)

Bir anlamda 'ötekilere'(onun lafi) karsi, muslumanlarin nasil tavir almasi ve en azindan tebessumlerini bari esirgemeleri gerektigine dair de ögütlerde bulunmus.

Cok sükür ki -düzen tarafindan verilmis-(onun lafi) diye belirtmek ihtiyaci hissettigi hak ve hurriyetlere mudahale etmeden yasamak diskurunu es gecmemis!

Ama, gayet tepeden bakici bir yaklasim olan 'hosgörü' kelimesini bile insafli bulup, 'tahammül' ile degistirivermis.

Günlük kullanimda, benim kit türkcemle bildigim 'tahammül', bir bakima 'sabir' kelimesine karsilik gelir ve belli bir esik ya da süreyle de sinirlidir.

Dolayisiyla, tahammül gosterdiginiz karsi tarafin bu esigi asmasi da an meselesidir.

Bu yüzden, kendisine sormak isterdim; acaba tahammül siniriniz nereye kadardir ve bu durum ne zamana kadar sürecek?

Ayrica bu esik ve sinirin asilmasi durumunda (bu ülkeden gidemeyeceginize göre), karsi tarafa ne yapacaksiniz?

Mesela; bir cift, sizin apartmaninizdan ev alsa ya da kiralasa, evlilik cüzdanlarini herkese gostermek zorundalar mi!

Ya da, iki kadin/ iki erkek ortak ev kiraladilar ve birlikte yasiyorlar diyelim, herkese escinsel olmadiklarini ispat etmek gibi bir zorunluluklari mi olacak?

Hadi escinseller diyelim, kapilarini kapatip evlerinde n'aptiklarindan kime ne?

Herkese bulasacagindan mi korkuyoruz!

Yukaridaki yazida, 'müslüman' kelimelerinin yerine 'laik' 'kemalist' 'Ataturkcu' vs. koydum ve noktasi virgulune dokunmadan yayinladim.

Eger, bu yaziyi bu haliyle, Bekir Coskun ya da Yilmaz Ozdil filan yazmis olsaydi, adamlari ne olarak tanimlardik?

Yaniti basit..

Son yillarda cok moda olan ve herkese kolaycacik yapistiriverdigimiz kestirme ifadeyle:

Fasist!

Ben sahsen, kendisine 'Fasist' demekten ar ediyorum ama, o, ne yazik ki bu dedikleriyle kendini oraya dogru hizalamis.

Yazik!

Birand'ın 28 Şubat söyleşisi

2011-08-10T17:54:00.002+03:00

Bol :)))'li, oldukca mütevazi(!), lâf sokmali bir biyografi örnegi

2011-08-10T01:00:00.002+03:00

Laf lafi acti ve 'Muazzez Abaci'ya, ses olarak en cok benzeyen kimdi yau?' filan derken, Pinar Altinok adinda bir sarkicinin sitesine kadar gelindi.

Kendisini ve sarkisini televole zamanlarindan hatirliyorum.

Zaten, Muazzez Abaci'nin da yegeniymis ve tarzi o yuzden benziyormus.

Herneyse, internet sayfasinda, kendi yazdigi biyografisini okudum, baya bi enteresan buldum.

Bes dakikaniz varsa, usenmeyip bi okuyun derim.

Bold isaretledigim yerler ne demek istedigimi anlatacagi icin, ekstradan yorum yapmama gerek yok zaten:P [hain kedi Azman siritisi]

Ahh, ah! Yüce RABB'im neler yaratiyo da kiymetini bilmiyoruz..

***

Istanbul’da doğdum…Orta ve lise öğrenimimi Özel Şişli Koleji’nde tamamladıktan sonra, İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Maliye Anabilim dalına Türkiye’nin en genç üniversite öğrencisi olarak 15 yaşında başladım.Bu durum hem puan olarak hem de 15 yaşında oluşumdan dolayı bir Türkiye rekoru olduğu için, gazeteler “Harika Çocuk”, “Süper Çocuk”, “15’lik Pınar Üniversiteli”, “Dahi Kız” başlıklı haberlerle beni manşetlerine taşıdı.

Yani, sahnelerden önceki ilk şöhretimi o zaman elde ettim…))) Aaaahhh ne düştü kafama acaba? !!!...)))

Fakülteden birincilikle mezun olduktan sonra (söylerken utanıyorum ama napiim öyle…))) , yine aynı bölümde yüksek lisansımı ve doktoramı tamamladım. 2003 yılında Ekonomi Doktoru olarak cüppemi giydim.

Türkiye’nin en genç ekonomi doktoru olarak…Cüppemi Üniversite Rektörümüz bizzat kendi elleriyle giydirdi…ki benim için büyük bir onurdur…”

Merak edenler için belirtmek isterim.”Türkiye’de Dışa Açık Büyüme ve Uygulanan Maliye ve Bütçe Politikaları” adını taşıyan Yüksek Lisans ve “Kamu İktisadi Teşebbüsleri ve Özelleştirme” konulu doktora tezlerim , yanı sıra çeşitli bilimsel dergilerde yayınlanan makalelerim bulunmaktadır.

Müzik konusuna gelince…

Çok küçük yaşlarda şan dersleri almaya başladım…Muhterem Hoca’m Sayın Feriha Tunceli Hanımefendi’dir…Babamın bağlama, tambur, ud sesleriyle uyandığım sabahlar, fasıllar, o şaheser eserler, profesyonel icralar kulaklarımda çınlarken, nasıl ve ne zaman başladığımı bilemiyorum.

Çok iyi okuyan başarılı bir öğrenci olduğum için, ailem önce eğitimime ağırlık vermek istedi.

Üniversite’ye başladığım yıl, yine mensubu olduğum İstanbul Üniversitesi Klasik Türk Musıkisi Bölümü’nün açtığı sınavda başarılı olarak, fakülte eğitimimin yanı sıra tam 7 sene boyunca süren profesyonel bir eğitimden geçtim. (4 yıllık fakülte, 2 yıllık master eğitimi bitti, doktora eğitimimin de birinci yılı bitti…Hem de ekonomi eğitimi gibi son derecede ağır ve zor bir branşta…İşte tam o zaman 7. yılda diğer bölüm bitti…düşünebiliyor musunuz…!!!...)))

Prof.Dr.Nevzat Atlığ, Süheyla Altmışdört, Adnan Mungan, Faruk Salgar, Prof.Dr.Alaeddin Yavaşça, ve isimleri Türkiye’ye altın harflerle yazılmış pek çok kıymetli büyük üstadlar, hocalarım oldu.Sonsuzlarca minnet ve şükran duygularımı, saygılarımı, sevgilerimi sunarım her birine…

Müzik çevreleri tarafından küçük yaştan beri sesimin güzelliği biliniyordu.Bu nedenle gelen kaset ve konser tekliflerini “kariyerimi” öne sürerek hep erteliyordum.
Sonunda artık bu israrlar o kadar üst üste geldi ki…Anneme babama bu konuyu danışınca…Artık üniversiteyi bitirdin…Kariyerine devam ederken aynı zamanda kaset çıkarabilirsin…Sen istersen biz arkandayız dediler.Aileden de desturu alınca…

İlk kez 1997 yılında kaset ve sahne çalışmalarıma profesyonel olarak başladım.İlk albümüm “Dur Bakalım” adlı albümle müzik severlerle buluştum.Albüm o kadar ilgi gördü ki, her yerde şarkılarım çalınmaya söylenmeye başlandı…Dur Bakalım stadyumlara slogan oldu…Şarkılarımın geniş halk kitleleriyle kucaklaşması sonucu, halk konserleri, festivaller, televizyon çekimleri, radyo programları, yurt içi yurt dışı organizasyonlar ve birinci sınıf sahnelerde assolist olarak çalıştım.
Dur Bakalım albümü ile, yılın en iyi çıkış yapan sanatçısı olarak gösterildim…En çok satan albümler listesinde yerimi aldım,…bütün dinleyenlerime sonsuz teşekkürler az gelir inanın…TSM bir şarkı 7’den 77’ye herkesin diline düşmüştü…

Demek ki işler öyle söylenildiği gibi değildi…Halkımız kendisine ait, kendisine yakışan değerlere sahip çıkıyor, bu şarkıları bir kere tuttu mu bir daha hiç bırakmıyordu…
Bu çıkış çok büyük yankı yarattı…Genç kuşaktan neden hiç assolist çıkmıyor…Neden genç arkadaşlar hep pop müziği tercih ediyor…Nerede bu gençler?...denen bir dönemdi…

Çok usta gazeteciler köşe yazılarında benim çıkışımı duyurarak, beni çok onore ettiler…Hepsine müteşekkirim…

Bu çok değerli basın mensuplarına göre ; “ Türkiye’de, genç, iyi eğitim görmüş, değerli bir aileye mensup, yeni bir assolist çıkıyordu…”Ben şarkıcı olmak için 15 yaşında evden kaçtım diyenlere, sesi güzel olmayıp da arkasına ensesi kalın para babalarını takanlara, iki şarkı ezberleyip çıplak pozlar verenlere inat…Bu kız 15 yaşında üniversite tahsiline başladı…İşte sanatçı olmak isteyenlere örnek olsun…Ailelerin örnek gösterebilecekleri bir sanatçı…Aslanlar gibi şarkılarını okuyor…Bu yaşta böyle yorum, böyle büyük icra…” gibi yorumlarda bulunuyorlardı…Sağolsunlar…Beni her zaman destekleriyle mahçup ettiler…

Bu arada üniversitedeki kariyerime de devam ediyordum.(Yukarıda da belirttiğim gibi 2003 yılına kadar iyi bir öğrenci olmaya devam ettim…)))

Ardından diğer albümüm geldi…”Arz Ediyorum” albümümde , “Gidersen” isimli şarkım halkımız tarafından çok sevildi…çok beğenildi…Bana ödül getirecek kadar çok…

Ve aradan geçen bu süre içinde, şarkılar, konserler, sahne çalışmaları, ropörtajlar, festivaller, bayii toplantıları, düğünler, özel geceler,…saymakla bitmez daha neler neler…

Yüce RABB’im fırsat verirse sizler için yapmak istediğim çok şeyler var…

Her zaman size layık olmaya, sevginize mahzar olmaya , evlerinizin kızı olmaya, ailenize uygun bir sanatçı olarak kalplerinize girmeye çalıştım…

Sevincimi, kederimi, coşkumu, mutluluğumu, yeri geldi gözyaşlarımı, yeri geldi kahkahamı hep sizlerle paylaştım…Sizinle hep elele gönül gönüle oldum…

Şarkılarımla aşık olan mı ararsınız, sevdiği kıza evlenme teklif edenler mi, askerdeki nişanlısına mesajlar gönderenler mi,…Dünyada bundan daha büyük mutluluk yok benim için…

Ben sizlerle çok mutluyum…Nefes aldığım sürece sizlere hizmet etmek, şarkılarımla, çalışmalarımla kalplerinize girmek, bana yaşama sevinci verecek en büyük armağan olmaya devam edecek…

Sizlerle beraber kucaklanacak, nice mutlu, sağlıklı, başarılı, huzurlu, sanat dolu yıllara yelken açmak dileği ile,…

Hepinize sevgi ve saygılarımı sunuyorum,…

ALLAH’a emanet olun,…

Dr.PINAR ALTINOK

Kısa kısa, memleket manzaralari

2011-08-09T01:51:00.006+03:00

Asagidaki fotograflari, tumblr'dan, twitter'dan ve google'dan arsivlemisim.

Turgay Ogur'un twitter sayfasindan

*Bu yil da, semâzen manzaralarinda bi degisiklik yok gibi..

Mesela, bu kardesimiz, o daracik yerde dönmek icin kac para almistir, hadi dönmeyi becerdi diyelim, g.t kadar yerde o klos etek, duvara duvara carpmamis midir, hadi carpmadi, Mevlana'nin kemikleri sizlamamis midir, Allahim sen aklimiza mukayyet ol yarabbim!


Yildiray Ogur'dan

Bunun durumu da farkli degil! Digerinden daha acikli da denilebilir, cunku herkes kendi havasinda, o da saatli ucret karsiligi donuyor da donuyor belli ki..

Yazik!

***

Istanbul'un havasini konservelemisler ve Topkapi Muzesi'nin orada, 5 TL'den turistlere satiyorlarmis:)) (kahkaha efekti valla)

'Kisa, kisa' diye baslik atmamis olsam aslinda neler neler diyesim var da, neyse!

Hergun milyonlarca arac egzozunun, milyonlarca insanin da barsak gazinin salindigi nadide havamizi gule gule koklayin panpalar:P

***

Taksim Meydani, reklam tabelalari varken

Taksim Meydani, reklam tabelalari kaldirildiktan sonra

Bu guzel bi haber ve irade koyan merciler her kimse, cidden alkisliyorum. Taksim Meydani'nda tarihi dokuyu bozan goruntu kirliligini önlemek maksatli, reklam tabelalari kaldiriliyormus. Dilerim gerisi de gelir, alt yapisi tamamlanir ve trafige de kapatilir.

***

Buna da cok güldüm. Bence, degme reklamcilara gol atmis. Yalniz bu mantikla, burada iftar da yapilmaz tabii:)

***

Bulgur King dürümcüleri, uzun suredir varmis, haberim yokmus. Tahmin edilecegi gibi Burger King'le de bes yildir davalari suruyormus. Uyaniklik etmisler ama, insanin, 'onca isim dururken taklitte israr etmeye ne gerek var ki' diyesi geliyor..

***

Bu dergiyi D&R'da gordum.

Dindar kadinlar icin hazirlanmis ve suradaki videoda detayli tanitimi da var. Internette bolca bulunan, tesettur giyim bloglarinin kagida basilmis hali gibi gorunuyor. Kimse "Iran gibi olacagiz" filan diye korkmasin bence. Cunku, bizdeki, dunya uzerinde hic bir ulkeye benzemeyen, 'nev-i sahsina munhasir bir Islam' olma yolunda hizla ilerleyen, cok renkli, kapitalist ya da merkantilist filan bisiy.

O yuzden, yillik abonelik ucretini, bi zahmet Bankasya'ya yatiriverin.

***

Son olarak, Cübbeli hocafendimiz yine birseyler yumurtlamis ve kadinlar duymasin demis ama duydum, kizmadim.

Huriler kovalasin seni emi!:))

28. sn'den sonrasini bi izleyin lutfen, cok kisa zaten..

'Ne kadar salavat, o kadar huri, ne kadar salavat, o kadar huri'

Yani erkek olsam acaip dindar olurdum sanirim:P

Ey Rekâbet, Sen Nelere Kâdirsin..

2011-08-08T18:13:00.003+03:00

11 yasindan beri, (el mecbur) duzenli olarak, senede birkac kez uzun yolculuk yapan biri olarak, hemen hemen her model otobuse bindim ve sektordeki her turden gelismeyi de bizzat test ettim diyebilirim rahatlikla.

Cocuk yasimda yaptigim; sigara dumanina bogulup, ustum basim kokmus bi halde indigim o berbat yolculuklardan sonra, Refahyol hukumetinin yaptigi tek iyi sey olarak, otobuslerde sigara icmeyi yasaklamasini hatirliyorum hep.

O zamandan bu zamana, firmalarin rekabetten dolayi verdikleri hizmet yarisi oyle bir hâl almis ki, gecen ay, kardesimin israrli tavsiyesiyle bilet aldigim bir firmanin otobusunde sahit oldugum manzara, beni hem sasirtti hem de 'bundan otesi artik ne olabilir ki' diye dusundurttu..

Tanik oldugum bu yolculuk manzarasini (firma ismi vermeden) paylasiym istiyorum..

Sabah trafigine yakalanmamak icin, hareket saatinden 1,5 saat kadar once terminale varinca, önce gidip bir pohaca ve cay aldim.

Yanima da, ince oldugundan, yol boyunca bitiririm diye Albert Camus'un, Tersi ve Yüzü kitabini almistim.

Artik, ustaya saygisizlik mi dersiniz, ne dersiniz bilmiyorum ama, ben kitabin önsöz kismini, o büyük büfelerin icindeki plastik masalardan birinde cayimi icerken okudum;)

Sonra kalkip, firmanin bekleme salonuna gittim. Salon, öyle ahim sahim olmamakla birlikte, gayet temizdi.

Televizyon acikti ve bekleyen tek bir kisi vardi, ben.. Firsat bu firsat, okumaya orada devam ettim..

Hareket saatine on dakika kalinca asagi inip, bagajimi teslim edip, otobuse bindim.

Daha merdivenden cikarken, camin onune konulmus ve hemen hemen hepsinin oldugu bir gazete yiginini görüp, icinden iki tanesini aldim.

Cam kenari kiymetlidir malum. Bilet numaram bu kez koridor tarafindaydi, hafiften hayiflanarak oturdum.

Yanimdaki yolcu henuz gelmemisti.

Kitabimi bitirmeye kararli oldugumdan, kim gelirse gelsin, bu kez kimseyle muhabbete dalmamaya niyet edip, bi guzel yerlestim..

Tavan, ucak tavanindan farksizdi ve elinizdeki kucuk bagajlarinizi rafa yerlestirip, kafaniza dusmeyecek sekilde kapagini da kapatabiliyordunuz..

(Digerlerinde tepeden dusen laptop bile gordum gece yarisi..)

Artik hemen hemen her firmada bulunan, LCD ekran televizyonlu koltuklardan vardi fakat bu firma USB girisi yetmezmis gibi, otobuse 220 voltluk priz de koydurmustu, sasirdim.

Bu arada, koridorun bir tarafi tekli koltuk oldugu icin, ciftli koltuklarin arasindaki mesafeyi genisletmisler, bu sayede, uyurken yaninizdakinin omzuna dusme olasiliginiz azalmis biraz.

Meshur yolculuk anonsunu, eline mikrofon alip muavin yapmadi. Daha onceden kayda alinmis, cok hos bir kadin sesinin guzel temennileri ile hareket ettik.

Atasehir'e kadar yan koltuk bos kaldi.

Ben aldigim gazeteleri acmadan, kitabima dalmis okurken, Atasehir'e varmisiz ve basimda bir cift belirdi. Ellerinde ne var ne yok, koltuga birakip tekrar asagi indiler. Camdan söyle bi bakinca, tekrar tekrar sarilip, ayrilamadiklarini gordum.

Kiz tarafi baya baya agliyordu.

Yaklasik bi onbes dakika orada oyalandik, cunku kopru trafigi acik oldugundan erken gelmistik.

Neyse, kiz yanima geldi oturdu, cama yapisti ve bu kez isaret diliyle anlasmaya basladilar. Ayip olur diye bakamiyordum ama cok zor ayrildiklari belliydi.

Kizin pencereye ragmen duyurmaya calistigi 'yok, acimiyo, acimiyo!' sesi ve bir yandan da uzun beyaz etegini siyirip ayagina bakmasina anlam veremeyerek, yasli gozleriyle bir anlik karsilastigimizda tebessum ederek 'hayirli yolculuklar' dedim ve rahat rahat aglasin diye lafi uzatmadim.

Otobus tekrar hareket ettikten sonra, caprazdaki yasli teyze, yastik istedi ve kendisine tek kullanimlik kagitimsi kilifla kapli, kucuk bir yastik verildi.

Baktim, boyun yastigi dahil olmak uzere, koca torba elyaf yastik asiliydi ve isteyene veriliyordu.

Hatta isteyene, polar battaniye ve uyku gozlugu de!

Ben dikkatle bunlari gözlerken, tek kullanimlik, kulaklik bonelerimiz dagitildi ki, onlar da yastikla ayni kagit kumastandi.

Alibeyköy yolcularini da aldiktan sonra, her firmanin yaptigi gibi, acik bufe denilen servis basladi ve sicak, soguk, cesit cesit icecek, tatli tuzlu krakerler, kekler, yaninda islak mendiliyle birlikte ikram edildi.

Bu arada, yanimdaki kiz surekli sms yaziyordu ve hicbisey yemedi.

Bir ara, servis elemani yanimizdan gecerken, 'Afedersiniz, yanik kremi bulunur mu sizde, ayagimi yaktim otobuse binmeden, sicak cay dokuldu' dedi.

Eleman gitti ve elinde yanik kremi ve bir saglik paketiyle geri geldi.

Ben icimden, 'Oha! Simdi pansumana da baslayacak ya da bunlarin bi hemsiresi filan da var kesin' derken, saglik paketinin icerisinde neler oldugunu da ogrendim.

Efendim, cocuk bezi, kadin pedi, agri kesici mentollu mendil diye bisey daha varmis icinde..

30 dakikalik moladan hemen sonra, yiyecek icecek servisi tekrar yapildi.

Yanimdaki kizcagiz, paso sms yazdi durdu, ben de kitabimi bitirdim. (Kafka'nin Dönüsümü'nü de boyle yolda bitirmistim, en iyi yolda okuyorum sanirim)

Derken, bir kac saat sonra yeni bi anons, 'Degerli yolcularimiz, otobusumuzde Türk Kahvesi ikram edilecektir, arzu edenlerin, servis elemanimizdan istemeleri rica olunur'..

Yani, 'film izleyenler icin, misir da patlaysaydiniz ya!' diyecektim ki, bazi seferlerinde onu da yapiyorlarmis meger;)

Eksik kalmadim ve Turk Kahvemi de istedim.

Porselen fincanda degil, ama bildigimiz plastik ya da kagit bardaklarda da degil, minik fincanimsi köpük malzemeden yapilmis bir fincanimsida ikram ettiler.

Kahvenin köpügü de, tadi da yerindeydi dogrusu. (Hayir, falimiza bakmadilar:P)

Sinirsiz internet hizmetlerinden faydalanmadim ama laptoplarini acmis, tikir tikir kullananlar vardi. Buna ek olarak, isteyene notebook ve oyun da kiraliyorlarmis.

Bir de yanima kitap almasaymisim, arac ici kutuphane dedikleri, best seller kitaplardan olusan, kutuphaneleri de varmis.

Iste, bu kadar hizmet karsiliginda, (inince evlere bedava servis hizmeti dahil), 6-7 saatlik yolculuk icin 35 TL odedim.

Demem o ki; ben böyle ilgi ve izzeti ikrami ilk kez goruyorum.

Sonu nereye gider diye de cidden merak ediyorum..

"Ağzınızın Tadını Bozmaya Geldik" Hareketi

2011-08-07T16:12:00.002+03:00

Emek ve Adalet Platformu, dün ilk defa gerceklestirdikleri bir eylem turuyle, tum muslumanlara anlamli bir mesaj verdi.

Besiktas Conrad Oteli onundeki parkta duzenledikleri sokak iftari ile, 'zengin eglencesi' olarak tanimladiklari luks otel iftarlarina gidenleri protesto ettiler..

Gerek, Somali'den gelen haberlerin vehameti, gerekse issizligin her gecen gun arttigi ulkemizde, asgari ucretli insanimizin yasadigi gecim derdi bu kadar asikârken, hepimize boylesi bir tokat gerekiyordu dogrusu.

Bu yuzden eylemlerini sonuna kadar destekliyorum..

Diger yandan, unlu otellerin, 2011 Ramazan ayi icin belirledikleri, kisi basi iftar menu fiyatlarini da buldum..

Soyleymis:

Mesela, Four Seasons'da, dort kisilik bir aile olarak iftar yapsaniz, 600 TL'yi bayilip cikmaniz gerekiyor ki, bu meblag, neredeyse, asgari ucretli bir ailenin tum gelirine karsilik geliyor..

Ustelik, kuculen midenin, iftariyeliklerle ve corbayla hemen doydugunu hesaplarsak, aslinda yediginizin bilmem kac kati parayi da bosa harcamis ve mekan kirasi vermis oluyorsunuz!

Hersey bir yana, bunun tek bir tanimi var:

Enayilik!

Ote yandan, komsunun ac uyumasindan dolayi omuzlara vebal yukleyen bir dinin muntesiplerinin, en azindan Ramazan ayinda boylesi bir israfa talip olmasi ve gosterisli sofralarda oruc acmasina Allah razi midir bilinmez, ama, asgari vicdan sahibi bir muslumanin/insanin, bundan hosnut olmasi dusunulemez..

Neyse, bu konuda daha fazla ahkâm kesmeden, pek cok anlami bulunan bu sosyal tepkinin fotograflariyla, manifestosunu da paylasayim ve "Ey oruc tut bizi!" diyerek de susayim..

Fotograflar suradan(link)

Emek ve Adalet Platformu duyurusu:

Oruç, eşitlenmeyi, benzemeyi, anlamayı öğretir.
Oruçtan anladığımızı iftarda paylaşıyoruz.
Alem-i cihanın hakkı için israfta olanı insafa çağırıyoruz.
Fildişi kulelerinde iftar yapanların dibine yer sofralarımızı seriyoruz.

Oruç iftarla başlar!
Yediklerimiz Rabbin ikramı; tükettiğimiz insanlığımızdır.
İnsan olarak şereflendirildiğimiz alemde, insan kalabilmek için İNSAF diyoruz.
Şatafatlı iftar sofralarından açlığın kol gezdiği dünyaya nasıl bakılır?
Oradan yoksulluk nasıl görülür gibi oryantalist merak değil bizimkisi. Gerçeği arıyoruz.
Çünkü biliyoruz ki birinin varlığı diğerinin içinde gizlidir.
Şatafatlı sofranın davetsiz misafiridir yoksulluk.
Çılgınca tüketimin ve israfın gözlerine bakar.
İnsafsızlığın şahididir, izansız olan insanlığa o yol gösterir.
Bana bak! der fukara.
Bana bak ve çeki düzen ver kendine.
Fukara, hakkı çalınandır. Allah’ın nimetlerinden alıkonandır.
Dünyadan sürgün edilen kuştur, ölen balıktır.

Şimdi oruç günlerinde onlara bakıp kendimize çeki düzen veriyoruz.
Her mahluka hakkını teslim edip kendi hakkımıza razı oluyoruz.
Aç gözlülüğümüzü şükürle ıslah edip, yoksulluğumuza karşı duruyoruz.

Davetimiz var.
İsrafta olanı insafa davet ediyoruz.
Nimetlerimizi paylaşarak çoğaltıyoruz. İnfak ile zenginleşiyoruz.
Kenz ile biriktirilen fakirliğimizi omuzlarımızdan atıp, orucun tokluğu ve hafifliği ile özgürleşiyoruz.
Oruç günlerinde fildişi kulelerde iftar açanlara, o kulelerde hizmet eden emekçileri hatırlatıyoruz.
Ağzına zeytinini atarken bir taraftan da hizmet eden asgari ücretliyi.
Kaldırım taşlarının altındaki kum tanelerini hatırlatıyoruz.
Bir de tüketip durduğumuz eşyalar dünyasında tükenmiş olan insanlığı iftarla yeşertmeyi.
Oruç toprak, iftar da su.
Haydi kardeşler, çamurumuzu yoğuruyoruz.
ADEMOĞLU, iftarın ruhuyla yeniden doğuyoruz!

Buluşma Yeri: Conrad Otel önündeki park
Tarih: 06.08.2011 Cumartesi, 20:00

Kedim olunca, adini Panpiş koyucam;P

2011-08-07T00:57:00.004+03:00

"Aslinda cok enteresan, yani, tarzlarimiz cok birbirine benziyo, bu zamana kadar karsilasmadik sizinle.."

MUAF OLMAK ADINA

2011-08-04T03:28:00.008+03:00

Asagidaki yazida, escinsel kimligiyle tanidigimiz blogger arkadasimiz NAKHAR; askerlikten muaf olmak adina, resmi makamlarla arasinda gecen birebir diyaloglari, evrak alisverislerini, kendisine uygulanan psikolojik testleri ve dahasini paylasiyor.

Blogunda bolum bolum yayinlamisti.

Müsadesini alarak ve (http://gayganzemin.blogspot.com/ link vererek) birlestirip, ben de sizlerle paylasmak istedim..

Sonuna kadar okumanizi tavsiye ederim.

***

MUAF OLMAK ADINA

Öncelikle söylemeliyim;

- Kadın gibi giyinmeye gerek yoktur.

- Makyaja gerek yoktur.

- Pornografiyi aşan fotoğraflar çektirmenize gerek yoktur.

Gerekli evraklar:

- En standart işlemler için 15 adet vesikalık fotoğraf (pul fotoğraf kırmızı fonda çekiliyor.) Toplamda 36’lık alırsanız çok daha iyi olacaktır zira sonradan ektra fotoğraf ihtiyacı olabiliyor.

- En son mezun olduğunuz okulun diploması veyahut geçici mezuniyet belgesi aslı ve 5 adet fotokopisi

- Nüfus Cüzdan aslı ve 5 – 10 adet fotokopisi

Şubeye gidiyoruz… Askerlik işlemleri için geldiğimi söylüyorum, herkes tarafından doldurulan bir formu uzatıp doldurmam isteniyor. (standart prosedür)… Dolduruyorum. Görevli memura uzatırken psikolojik sorunlarım olduğunu söyledim ve askeri hastaneye sevk istediğimi belirttim. Bunun için sizi “Toplum Sağlık Kurumu” adı verilen sağlık ocağı modunda bir yere yolluyorlar. Gidiyorum…

Toplum Sağlık kuruluşunda… Rahatsızlığınızın ne olduğu sorulduğunda “eşcinselim” demeniz yeterli karşılığında her görevli memurun verebileceği tepkileri vereceklerdir: “Eşcinsellik askerlik yapmaya engel mi? Kendini saklarsın bitirirsin ne olacak? Şart mı gitmemek?” gibi… Kısa ve net “Engel! Saklayamam! ve Şart!” gibi cevaplar olmalı ki “Askeri Hastane Psikiatri Bölümüne sevki uygundur.” İmzası atılabilsin

(22 Şubat 2011)

Askeri hastaneye sevki uygundur yazısı aldıktan sonra daha önce saydığım belgeleri kapalı bir zarfa koyup Gümüş suyu Askeri Hastanesi’ne sevk edildim, o günü izleyen 3 gün içinde Gümüş suyu Askeri Hastanesi’ne geldim. Zarfı teslim edip gerekli kayıt işlemlerinden sonra sıra bekledim ve görevli psikologla görüşmeye girdim…

(25 şubat 2011)

Psikiyatr – Rahatsızlığın ne?

Ben – Psikolojik sorunlarım var.

P – Herhangi bir tedavi görüyor musun, hap kullanıyor musun?

B – Hayır, eşcinsellim.

P – Böyle saç sakal gelmişsin, ben sana nasıl rapor vereyim, eskisi gibi fotoğrafta isteyemiyoruz zaten, ben buraya askerliğe elverişlidir yazıyorum git askerliğini yap!

B – Herhangi bir testte tabi bile tutmadınız, aile onayı istemediniz?

P –Senin ailen senin istediğini söyler hadi ben buraya yazdım git itiraz et uğraş.

B – Nereye itiraz edeceğim nasıl?

P – Askerlik şubesine dilekçe yazacaksın…

(28 şubat 2011)

Ertesi gün “Karara itiraz ediyorum, tam teşekküllü bir askeri hastaneye sevkimi istiyorum” konulu bir dilekçeyle beraber aldığım askerliğe elverişlidir raporunu askerlik şubeme getirdim… Gerekli prosedürler neticesinde bir seferliğe mahsus sorgusuz sualsiz itirazımı kabul ettiler… Rapordan ve dilekçemden biri savunma bakanlığına, biri nüfusa kayıtlı olduğum yerdeki şubeme, bir de kendi şubemde kalmak üzere 3 kopya yapıp bana “Sonucu 1-2 ay sonra belli olur biz sizi ararız” dediler

(03 Mayıs 2011)

Askerlik şubemden aradılar “itiraz dilekçemin cevabının geldiğini” söylediler. Tekrar 15 fotoğraf birkaç kimlik fotokopisi ile tarafıma hazırlanan içerisinde bir önceki belgelerimin olduğu bir zarfla Haydarpaşa GATA’ya sevk edildim.

(05 Mayıs 2011)

Haydarpaşa Gata’dayım… Zarfı görevli memura teslim edip sıramın gelmesini bekledim… İçeri girdiğimde Bay A. Önündeki bilgisayar ekranına bakarak konuşmaya başladı ve…

Bay A - Şikayetin nedir?

Ben – Aslında şikayetim yok ama eşcinselim.

A – Kimlerle birlikte oluyorsun?

B – Erkeklerle! (ilk aklıma gelen cevap buydu.)

A – Hiç kadınlarla birlikte oldun mu?

B – Hayır

A – Neden?

B – Onlardan cinsel manada hoşlanmıyorum.

Şeklinde kısa bir konuşma geçti, kağıtlarımı alıp arkasına bir şeyler karaladı bana dönüp “Bu testleri yaptırıp tekrar bana geleceksiniz” dedi. Nerede yapılacağını nasıl testler olduğunu sormaya kalktımsa da net cevaplar alamadım ve başka bir hemşire tarafından test odasına yönlendirildim… Yarı korkulu (şimdiye kadar duyduklarım pek iç açıcı şeyler değildi ne de olsa) test odasına geldim. Görevli hekime elimdeki kağıdı uzattım çok sakin bir şekilde elinde bir kitapçık ve öss sınav formu gibi bir şey tutuşturup detaylı olarak nasıl doldurmam gerektiğini anlattı…

Test MMPI (minnesota çok yönlü kişilik envanteri); 566 adet birbirini tekrarlayan sorulardan oluşan bir test tamamına cevap vermek zorundasınız, en fazla 10 adet boş bırakmaya izin veriliyor yoksa geçersiz sayılıyor. Tam üç saat boyunca gerim gerim gerilerek testi tamamladım… Mesai saati bitmek üzere olduğundan diğer HTP adlı testi ertesi gün tamamlayabileceğim söylendi.

(06 Mayıs 2011)

Sabah 9:00 da ikinci test için geldiğimde aynı hekim boş bir A4 kağıdı ve boya kalemleri uzatarak insan, ağaç ve evden oluşan bir kompozisyon oluşturmam söylendi. Bir şeyler karaladım yarım saat içinde (Uçurumun kenarında ellerini açmış eteği ve saçları dalgalanan bir kadın, Salkımsöğüt ağacı ve bu ağaca sarılmış bir erkek, asma katlı içten merdivenli bir ev ve evin arkasında ağaç topluluğu çizdim) Ardından resim kağıdının yanında verdikleri “Ağaç ne ağacı, bu insan kim ve ne yapıyor, ev kimin evi” şeklinde sorulardan oluşan kısa testi cevapladım… Test odasında psikiyatra teslim ettim ve kısa testteki soruların bir benzerlerini bana yönelttiler. Daha sonra raporum yazıldı ve Bay A.’nın yanına gidip tüm test sonuçlarını verdim. Yine benzer sorular sorulduktan sonra…

Bay A. - “Çevrende eşcinsel olduğunu bilen birileri var mı?” dedi.

Ben – “Ailem, arkadaşlarım ve çalıştığım şirkette herkes biliyor.” Dedim…

Not: (Aileden birini istemeleri sizin durumunuza bağlı, ailesi bilmeyen arkadaşlar, kendi arkadaşlarından birkaç tanesi ile gidebilir.)

(10 Mayıs 2011)

Küçük ablamla Kadıköy’de buluşup Haydarpaşa Gata’ya gittik birlikte Hastane Konsey toplantısı saat 10:30’daydı bir sıra numarası alıp Aile Görüşmesi adı verilen görüşmeye ablam tek başına girdi, öncesinde ablama abartmaması gerektiğini söylememekle hata etmiştim… İçerideki konuşmalar kapalı kapıdan duyulabiliyordu…

Psikiyatr: Kardeşinizin ne rahatsızlığı var?

Ablam: Hımm şey, gay!

P: Anladım, peki bana biraz ondan bahsedin.

A: Bir sevgilisi var……..bizden ayrı yaşıyor……

P: Eğer askere gitmesini istemiyorsanız daha somut şeyler söylemeniz gerekiyor, makyaj yapıyor mu vs?

sonrasını pek duyamadım ablam çıktığında “sallayabildiğim kadar salladım, bunlar Fatih Ürek gibi bir şey bekliyorlar, anlamadım estetik yaptırmayı düşünüyor vs dedim…” dedi.

Saat 10:30 Konsey’e girdim, stajyerlerle beraber 20 kişi vardı rahatlıkla, sadece bir doktor soru yöneltti…

Doktor: Rahatsızlığın nedir?

Ben: Rahatsızlık olarak görmüyorum ama eşcinselim…

D: Kendinden bahseder misin biraz, askerliğe elverişlidir kararına neden itiraz ettin, ilk ilişkini ne zaman yaşadın, epilasyon yapıyor musun, bu konuyla ilgili belgeleyebileceğin bir yardım aldın mı? (elinde daha önce anlattığım test sonuçları mevcut)

Ben: 6 yıldır bir erkekle beraberim, herhangi bir test uygulamadan tamamen görünüşüme bakarak verdiler o uygundur raporunu, aynı evde yaşıyoruz, epilasyon yapardım eskiden ama erkek arkadaşım hoşlanmıyor, kadın gibi olmanı istesem gider kadınlarla birlikte olurum diyor şeklinde %90’ı palavra olan bir konuşma geçti…

D: Tamam çıkabilirsin. dedikten sonra bir hafta sonrası salı gününe randevu verildi.

(17 Mayıs 2011)

Saat: 13:00 isimler teker teker okunuyor. Sıra bana geldiğinde içeri giriyorum, bir doktor kararı yüzüme okuyor: “F17D4 Barışta ve Seferde askerliğe elverişli değildir” aldın. Rahatlıyorum…

Saat: 15:00 Onaylanmış raporu aldım… Çıkmadan önce bana “neden tek eşli olamıyorsunuz” diye soran kadın doktorun yanına uğrayıp “Sırf şu raporu almak için bizi yalan söylemeye zorluyor sistem, ama bilin diye söylüyorum tek eşli yaşıyorum ve bu şekilde yaşayan birçok insan var, önyargı oluşturmayın, sizi gerçekten sevdim…” dedim. Gülümseyerek “buna gerek yoktu ama doğrusunu yapmışsınız…” dedi. Ben de gülümseyerek karşılık verdim haklı olduğumu belirterek...N

Iftar Sofrasi

2011-08-04T00:37:00.003+03:00

Ramazan Iftar Daveti-2011

Arsivlemesem olmazdi;)

Nerdeeeen, nereye..

TSK'nin komuta kademesi, Cumhurbaskani Abdullah Gul'un verdigi iftar sofrasi davetindeler..

Mekan Sosyolojisi ve Zihinsel Gettolaşma

2011-08-02T22:10:00.006+03:00

Itiraf edeyim, bu basliga ilham veren, bloggerlardan, sevgili Handan ve mushaboom8 Sezen'in birbirlerinden habersiz kullandiklari, giderek de yayginlasip, sifatlasmaya baslayan, 'avam' ve 'varoş' kelimelerine ek olarak, Ece Vahapoglu'nun twitter sayfasinda paylastigi bir fotograf ve tivi programinin tekrarini izledigim Berna Turam'dir..

Handan söyle bi seyler dedi:

Sezen'se soyle bir ifade kullanmis:

Bizde, gecekondularin yogun oldugu kenar mahallelerinin yasam ve giyim tarzini imâ etmek icin kullanilan 'Varoş ' sifatinin (genelde dudak bükülerek, söyle deniliyor: 'Ayy cok varooos!"), gelismis ulkelerde, sehrin gurultu ve kirinden kacmis insanlarin, bahceli buyuk evlerde yasadigi nezih banliyöler oldugunu soyluyor wikipedia..

Hâl boyle iken, bir tur zihinsel gettolasmanin da sonucu olsa gerek, kendimizi bir üst tabakaya koyarak, bu kelimeyi bir anlamda, asagi tabaka rüküslügünü isaret etmek icin kullanir olduk..(Sahsen hic kullanmadim, kullanmayi da dusunmuyorum!)

Ayni duyguyla olsa gerek,Vahapoglu'nun gecenlerde Bebek Parki'ni cekip, 'yorumsuz' diyerek yayinladigi su fotografta, ic sesiyle kurdugu 'yorum' cumlelerini tahmin etmek, dogrusu hic de zor degil!

Bebek Parki/Temmuz 2011

Bebek Parki, Perihan Magden'in deyimiyle, bilumum magazin kasarinin arz-i endam edip, orada olduklarini bildikleri kameralara, cocuklarini gostermeye gittikleri, PR'larini yaptiklari bir park.

Modern kadinimiz, bes dil bilen(!) Vahapoglu da, piknik tupuyle gelip piknik yapmak maksatli parkin cimenlerine yayilmis, kendi gibi cakma sarisin ve bronz yanigi olmayan hakiki esmer vatandaslari gorunce, hayal kirikligi ve bir tur tehdit algisi yasamis olmali ki, bunu ihbar ediyor..

'Halk plaja indi, vatandas denize giremez oldu' misali! nasil olur da Bebek Parki gibi nezih ve kurtarilmis bir bolgeye, asil mudavimleri ve oranin gercek sakinleri olan cemiyet hayatimizin beyazlari yerine, 'avam' ya da ' varos' diye tabir edilen bazi insanlar boyle sereserpe yayilirlar di mi ama Ece?

Bu kale de düserse eger, nereye gidecek bu beyazlar, tüh, tüh, tüh!

Gecelim..

Hazir cosmusken, haber sitelerinde rastladigim ve hem gözüme, hem icime batip ukde olan baska bir garabet durumu da sokusturayim araya ki, icim sogusun bari..

Zengin bi isadamiyla evlenip, Beykoz Konaklari'na yerlesen eski manken Guzide Duran, trafik kazasi yapmis ve haber aynen soyle veriliyor:

Kavacık'tan Riva Yolu'na giren Güzide Duran'ın önüne karşı şeritten gelen Mehmet Keskin'in kullandığı 34 YB 149 plakalı Tofaş marka otomobil aniden çıktı. Karşı şeritten gelen otomobile çarpan Güzide Duran'ın kullandığı Range Rover marka cip kontrolden çıkarak takla attı.

Cipten çıkarılan Duran ve 2 yaşındaki kızı Selin ile eşinin ilk evliliğinden olan oğlu Kaan Aksoy ve Can Bergüz, Kavacık'taki Özel Medistate Hastanesi'ne, kazaya neden olduğu iddia edilen otomobil sürücüsü Mehmet Keskin ise Paşabahçe Devlet Hastanesine kaldırıldı.

Burada, farzedelim ki, iki sürücü de kendinde degil ve hastaneye kaldirilmalari gerekiyor. Range Rover cipli olani özel hastaneye, Tofas arabasi olani devlet hastanesine mi kaldirirlar bunu cidden merak etmek bir yana, asil icime batan, haberin verilis tarzi ve kullanilan pervasiz, patavatsiz, edepsiz dil!

Bu metni yazani ve zihinsel yapisini kesinlikle kiniyorum!

Ne demek istedigimi anladiginizi umarak, daha fazla uzatmadan, Mekan Sosyolojisi lafini nereden kaptigimi ve bu alanin neyi inceledigine dair de bikbikleyeyim azicik..

Berna Turam isminde, oldukca genc bir sosyologumuz var. Dogma buyume Tesvikiye'li ve kendi ifadesine gore tum sulalesi de orali.

Bogazici'nden mezun olduktan sonra ABD'ye gitmis ve kariyerine orada devam ediyor.

Tesvikiye'li olmasini ozellikle vurguladim, cunku, 80'li yillardan itibaren Nisantasi civarindaki sosyolojik degisimi hem ailesinin oranin sâkini olmasi hasebiyle, hem de mekan sosyolojisi kavrami adi altinda, bir bilim adami ciddiyetiyle inceliyor ve tespitlerini de gayet samimi bir dille paylasiyor..

(yaklasik cumlelerle)

Simdilerde, egsoz dumanina bogulmalarina ve deniz manzarasi bile olmamasina ragmen, insanlarin yol kenarindaki Nisantasi kafelerinde, fincanina 10 dolar birakip kahve icmek isteklerinin nedenini, 'görünür olmak' olarak izah ediyor..

90'larda belediyenin duzenledigi sokak partilerinden (yilbasinda) sonra, disaridan insanlarin da akin akin oraya gelmeye basladiklarini, yerlilerin (mahalle sakinlerinin) bu durumdan oldukca rahatsiz olduklarini yapilan dedikodulardan bildigini belirtiyor Turam..

Mahalleyi disariya kapatamadiklari ve sokaklar kamu mali oldugu icin, insanlar yavas yavas baska yerlere, onun deyimiyle güvenlikli sitelere (zengin gettolari denilen yerlerdir sanirim) tasinmaya baslamislar..

Bosalan yerlere ise, demokrasiye caba harcamaya calisan sinif diye tarifledigi, yazar cizer kesimi, sanatci vb. entelektuel taife gelmis. O yuzden Turam ben bu durumdan gayet hosnutum diyor.

Asil inceleme alani, dindar cemaatler oldugu icin, tezini hazirlamak uzere geldigi 97 yilinda yasadigi anekdotu da paylasiyor ve mülakati kabul eden basortulu kizlari, ' bir kez de siz Nisantasi'na gelin' diye davet ettikten sonra, nasil pisman oldugunu da anlatiyor.

Turam, 'meger o kadar homojenmis ki ben farkinda degilmisim' dedigi Nisantasi'da, o gun yanindaki basortulu kizlara atilan laflardan, kotu bakislardan bahsediyor ve oturduklari kafe dahil olmak uzere surekli rahatsiz edildiklerini, bu nedenle cok mahcup oldugunu soyluyor..

Tasinanlarin yerine gelen yeni aydin taifenin, bunlari dengeledigini ve artik gunumuzde, bu tur laf cakanlara onlarin tepki verdiginin de uzerini ciziyor ve buradan yola cikarak, tipki dindarlar gibi, laiklerin de tek bir torbaya konulamayacagi sonucuna variyor..

'Giris cikis serbestligi olusmus durumda, artik herkes her yere girip, cikiyor' diyor..

'Nisantasi'nin yeni sahipleri kimler?' sorusunu ise, 'Hickimse degil ve ben bundan cok hosnudum' diye cevapliyor..

Izlemek isteyenler icin link de vereyim: (Bes parca ama bu konuyu 4. ve 5. videoda konusuyorlar)

http://video.haberturk.com/haber/video/dindarlarin-devlet-ile-iliskileri-4/52391

Hâsili; Berna Hanim, Nisantasi örnegi üzerinden, olumlu yönde degistigimize dair ipuclari verse de, kendi adima, ortak yasam tarzi ve benzer degerler etrafinda toplasmanin, digerlerini, hem zihinsel hem mekansal olarak dislamanin, uzun lafin kisasi zihinsel gettolasmanin her kesimde hala surdugunu ve surecek potansiyelin hala var oldugunu goruyorum.

Bu ayrismayi tam manasiyla asabilmis ideal bir toplum ya da ulke var midir, onu da henuz bilmiyorum.

Cuma Namazı Kılan Genelkurmay Başkanı Talebine Dair

2011-07-31T15:45:00.010+03:00

Tarih de atalim;

29 Temmuz 2011 Cuma günü, TSK'nin komuta kademesi -Jandarma Genel Komutani haric- istifa etti.

Bu istifalari 'Oh be, nihayet!' diye alkislayanlarin degisik bakis acilarindan kaynakli, cok farkli yorumlari dolasiyor ortalikta.

Kimi, bu istifalari sivil demokrasinin galibiyeti olarak nitelendirirken, kimileri TSK'nin üst kademesinin, sayilari her gecen gün artan tutuklu arkadaslari icin hukumete nihayet posta koyabildigini ve bunun onurlu, hatta cok gecikmis gerekli bir davranis bicimi oldugunu soyluyor...

Hukumeti alkislayanlarin gelecege yonelik beklentileri, (takip edebildigim kadariyla), bundan sonra cok farkli bir doneme girecegimiz, DARBE kelimesinin esamesinin bile okunmayacagi, komutanlarin hukumetin memuru olarak calisacaklari vs vs vs seklinde..

Birkac yerde rastladigim yorumda ise 'Basbakanla ayni safta cuma namazi kilan bir Genelkurmay Baskanimiz olsa fena mi olurdu yani' diyor sade vatandas..

Bence hic bir sakincasi yok!

Genelkurmay baskanimizin (nedense boyledir ya hani, kameralara gostere gostere) cuma namazi cikisinda, bir cami onunde ayakkabilarini giyerken corapli goruntu vermesinden kesinlikle rahatsiz olmam.

(Ben de mümkünse, bir kadin, hatta karni burnunda hamile de olsun lütfen, o halde kita selamlayanini gormeyi cok isterim sahsen! )

Bunu arzulayan vatandasa, 'namaz kilana, esi basörtülü olana vb. müdahale etmeyen, yasaklamayan, fislemeyen, ordudan atmayan' komutan tipi yeterli olmuyor artik bakin, bizzat alnini secdeye koyanini, ekranlardan da olsa gormek istiyor.

Tipki, Cankaya'da 'basortulu first lady' gormek isteyenler gibi is hepten inada bindi cünkü..

(O zaman da baska bir kriter yoktu istenen. Belki de hic gitmedigi/ gidemedigi Nisantasi'nda geziyor olmasi, kendisinin konfeksiyon atelyesinde aldigi asgari ucretinin bile yetmeyecegi bedelde ayakkabilarla goruntulenmesi, cok pahali yuzukler takmasi filan muhim degildi kesinlikle! Sirf inada binaen, basinda ortu olmaliydi, oldu da nitekim. Etki-tepki mekanizmasi bu sonucu dogurmustu.. )

Simdi de ayni..

Peki, bu hale durup dururken mi geldik?

Elbette hayir..

Bizden onceki nesilleri silindir gibi ezip gecen darbeleri, Yassiada travmalarini, 12 Eylul zindanlarini bi kenara koysak bile; askerin bu topraklarda her daim estirdigi nefesini surekli ensemizde hissetmemiz, uzerine vazife olmayan her konuda toplumu terbiye etme gorevini ustlenmesiydi insanlari bu kadar bileyen!

Askerden en cok solcular ve dindarlar cekti deniliyor.. Dogruya dogru, bize tehdit olarak sunulan komunizmin yerini seriat aldiktan sonra, hepimizin ordan burdan dinledigimiz, okudugumuz acikli hikayeler aldi basini gitti.

Orduevlerine, hatta GATA'ya hasta ziyaretine bile alinmayan basortululer, eslerinin baslarini actirmak zorunda kalan rutbeliler, icki masasinda alkol almaya zorlananlar, askeri okullarda yapilan tuhaf kontroller (dizlerde namaz nasirindan tutun, kollardaki killarin yonune kadar), sirf dindar oldugu icin 28 Subat doneminde issiz kalan Iskender Pala naifligindeki adamlar ve lojmanlarda yasananlar, daha neler neler..

Mesela surada bahsedilen bir rapordaki listeye bakinca, insanin sinirlenmemesi elde degil!

Eş veya kız çocuklarından peruk kullandığı izlenimi edinilen var mıdır?
Aileye ait fotoğraf albümünün incelenmesi sonucu tespit edilen menfi hususlar var mıdır?
Evde hangi markalar kullanılıyor?
Evde alkollü içki bulunmakta mıdır?
Kolonya / gülsuyu ikram edilmekte midir?
Kütüphanede / evde bulunan yayın ve dokümanların (kitap, dergi, gazete, kaset, CD v.s.) adı, yazarı, konusu nedir?
Ev ve gıda amaçlı kullanılan malzemelerin markaları nelerdir? (Deterjan, tuz, bisküvi, beyaz eşyalar v.s.)
TV’de hangi kanal izlenmektedir?

Basortusu baglama seklini tarif eden komutan mi olur!

Hatirlarsaniz bu kadar yüz göz olundu milletle ve bunu yapanini da gorduk zamaninda..

Her neyse, geldi gecti.

Madem artik devran dönüyor, (en üst kademe olarak Pensilvania'yi tanimadigi ve oradan emir almadigi surece), bir de hukumetin istedigi ve sectigi komutanlari deneyelim, bakalim neler degisecek!

Zaten PKK ile mucadeleyi de polise verdiler, dört tarafimiz düsmanla cevrili filan da degil, o meshur 2, 5 savas teorisi de cöktü, [garibim Yunanistan'in bizimle ugrasacak hali yok, Suriye deseniz kendi derdinde, Rusya ile iyiyiz, ABD dost ve muttefik(!)] e, bundan sonra orduya kalan sadece dis tehditlere karsi kendini gelistirmek olacaktir ve bence artik mazlum tarafina da kendisi yerlesecektir..

Kim olursa olsun mazlumdan yana tavir almak isteyen bizler de, bundan boyle, aklimizi ve vicdanimizi pusula yapip, Mahir Kaynak'in bugunku yazisinda vurguladigi su soruyu da

Darbe yapacak olsam bu kadar insana haber verir miydim yoksa birkaç kişi aramızda karar alır gerisi süreç içinde emirlere uyarlar mıydı? Zaten yetişme ortamları bu sürece uygun olduğu için herhangi bir sorun da çıkmazdı.

sorup, haksiz yere tutuklanan insanlarin haklari icin mucadele etmekle mesgul olurken 'darbeci' sifatindan da kurtuluruz hem..

Ama, en ideali (eger akil sagligimdan suphe etmeyecekseniz) Harry Potter'in final filmi, 'Ölüm Yâdigârlari-2' deki saldiri esnasinda, Hogwarts'in uzerinde büyüyle olusturulan koruma kalkani benzeri manyetik bir kalkan kullanmak olurdu sanki;)

Hogwarts Savasi, büyü kalkani olan sahne gif

Dusunsenize, ulkenin uzerini bu koruyucu manyetik kalkan bir anda kapatiyor ve hickimse size saldiramiyor. Ne askere, ne orduya gerek kalirdi, ne de bu kadar tantanaya.!

Ne guzel, bas dugmeye, zzzzt kapat kalkani..

Keske hayat bayram olsa, bizler de büyücü..

Tahtacı Fatma

2011-07-30T21:15:00.002+03:00

fotograf: wikipedia-tahtacilar basligindan

Alevilerin özlük haklari konusunda orda burda bik bikleyip dururken; 'onlarin yasam tarzlari ve seriatlari hakkinda zerre kadar bilgi sahibi olmamak' ayibimi daha önce itiraf etmis ve bu zamana kadar sürmüs olan bu kayitsiz, hatta saskin halime bir son vermek niyeti vesilesiyle okudugum, ince ve eski bir kitabin sayfalarini da paylasip, arsivlemistim surada(link)..

Bugün de, farkli zamanlarda olmak üzere üc kez izledigim ve cok sevdigim 1979 yili yapimi bir belgesel filmi paylasayim istiyorum..

Tahtacilar(link) hakkinda wikipedia'dan ve baska pek cok siteden okumalar yapmak mumkun fakat hicbiri bu belgeseldeki insanlar kadar somut ve etkili olmuyor inanin.

Iyi seyirler..

1979 Uluslararası Çocuk Yılı vesilesiyle gerçekleştirilen Tahtacı Fatma belgeseli, 12 yaşındaki bir "tahtacı" kızının Toroslar’da yaklaşık 2000 metre yükseklikteki ormanlarda çok zor koşullar altındaki yaşamını, özlemlerini ve bilinç altındaki bir büyük "korku"yu yansıtıyor.

Yurdumuzdaki çocuk işçilerin az bilinen ama yaygın dramını Tahtacı Fatma ile simgelemeyi ile amaçlayan belgesel, aynı zamanda, Orman Bakanlığı hesabına ağaç kesimi ve tomruk nakli işinde çalışan, sosyal güvenceden yoksun, unutulmuş bir emekçi grubunun sorunlarını irdeliyor.

Belgeselde tahtacılar’ın günlük yaşamlarının yanı sıra, tahtacı folklorünün en önemli öğelerinden biri olan Semah Oyunu da sergileniyor.

Tahtacı Fatma, Uluslararası 3. Balkan Film Festivali Birincilik Ödülü (1979), Uluslararası Şam Film Festivali Gümüş Kılıç Ödülü (1979), Antalya Film Festivali Altın Portakal Ödülü (1979) ve T.C. Kültür Bakanlığı Kısa Film Yarışması Birincilik Ödülünü (1979) kazandı.

Tahtacı Fatma from moi on Vimeo.

Yönetmen: Suha Arın
Yönetmen Yrd. ve Kurgu: Nesli Çölgeçen, Cemal Karman, Kemal Sevimli, Yalçın Yelence
Görüntü Yönetmeni: Hasan Özgen
Kamera: Savaş Güvezne
Müzik düzenleme: Mehmet Erenler, Nevit Kodallı
Format: 35 mm Renkli Film
Süre: 28 dk.
Yapım Yılı: 1979

Asmalı Mescit "Burdan şuraya kadar özgür"

2011-07-29T14:49:00.002+03:00

Fotograf: Radikal Gazetesi'nden

Asmali Mescit'in, aksamdan sonra nasil bir atmosferinin olduguna dair paylasabilecegim herhangi bir gözlemim yok. Aslina bakarsaniz, o saatlerde, gidip görebilme ihtimalim de neredeyse sifira yakin..

Bu yüzden, Ramazan ayina birkac gün kala gündeme yerlesen ve toplumun her kesimini olmasa bile, belli bir kesimini rahatsiz ettigi cok acik olan, bu 'masa kaldirma, isgaliye vs.' haberlerinin aslinin astarinin ne oldugunu, ancak, oranin gercek sakinlerinin anlattiklarindan takip etmeye calisiyorum..

Simdilik edindigim izlenim; sayilari az da olsa, muhiti mesken olarak benimseyip, yerlesip, yillardir orada oturan insanlarin, son zamanlarda cok populerlesip, haddinden fazla kalabaliklasan bu sokakta, artik huzur icinde yasayamadiklari ve özellikle sabahlari kapilarinin önüne ciktiklarinda, karsilastiklari cöplerden ve pislikten son derece rahatsiz olduklari seklinde..

Nitekim, henüz ortada bu tartismalar yokken, Bilgi Universitesi ögrencilerinin yüksek lisans ödevi olarak hazirladiklari, 20 dk'lik, Asmalı Mescid "burdan şuraya kadar özgür" filmini (asagiya da yükledim) özellikle 12:07 dk'dan itibaren izlerseniz; fotograf sanatcisi Selda Asal'in ve mahalle sakini Gülsün Sani'nin sikayetci olduklari seylerin ve kisisel mücadelelerinin, gayet insâni oldugunu görüyorsunuz..

Selda Asal, oraya sonradan ve bu halini bile bile yerlesmis biri degil. Aksine, 90'li yillarda, bir sanatci komünü olusturmak icin elverisli bir yer oldugunu hayâl ederek secmis.

Bir cilahânede Rahmaninof'un piyano concertosunu duyup, cilaciyla yaptigi bir bucuk saatlik sohbeti ve orada gördügü orjinal resimleri, kapicilarin kitap okuyor olmasini, acaipligi vs. bu sokaga yerlesmesinin en önemli nedeni olarak anlatiyor..

Son dönemde, 'rant sahibi' diye tanimladigi bu insanlarla, evinin önüne koyduklari otuz masa, (yaninda pislik, cöp, gürültü, yozlasma, yipranma) yüzünden karakolluk olan Asal; basörtülü/ dindar biri olmadigina göre, bu kavganin altinda, bu yönde bir bit yenigi aramanin ve belediyenin islamci olmasina dair manidâr yorumlar yapmanin insafsizlik olacagini düsünüyorum..

Zaten, Beyoglu belediyesinin yaptigi aciklamada da, son yedi ayda, 1066 adet sikayet aldiklarini, bunun 868'inin cöplerle ilgili oldugu belirtiliyor..

Bir zamanlar, ressamlarin, sanatcilarin, (hatta Necip Fazil'in bile) ugrak yeri olup; Refik'te, Yakup'ta demlendikleri, entelektüel muhabbetlerin döndügü yer olarak tariflenen Asmali Mescit sokagi, tekrar eski dokusuna kavusur mu ya da simdiki dipdibe, g.t g.te oturmak meraklisi, gürültücü aksamcilarin kalabaligi, kimleri, nerelere kacirmistir, tekrar geriye dönerler mi bilinmez ama, aslinda bir süre sonra buranin da modasi gececekti ve bu uygulamalar sadece hizlandirmis oldu belki de..

Malum, populer kultur dedigimiz bir sey var ve artik hersey bir IN ve OUT kadar yakin ya da uzak hepimize..

dipnot;

*Mescit kelimesi, t ile yaziliyormus. bknz TDK: mescit

*Asagidaki 20 dk'lik ödevi hazirlayan genclerden istenen aslinda 5 dk'lik bir cekimmis. Onlar, 6,5 saatlik goruntu elde etmisler ancak 20 dk'ye dusurebilmisler. Keske geri kalanini da yukleseler ya da bir tivi kanali montajini filan ustlense de geri kalan goruntuleri de izleyebilsek..

İstanbul Bilgi Üniversitesi Medya ve İletişim Sistemleri Yüksek Lisans Proje öğrencileri çalışması:
Gittikçe muhafazakarlaştığı söylenen bir toplumda yaşıyorken, Asmalı Mescid gibi içkinin ve eğlencenin oldukça serbest olduğu bir bölgenin popüler hale gelmesi konusunu çalışmaya değer bulduk. Kapsamlı bir analiz yapabilmek için, sokaktaki esnaf, bu değişime tanık olmuş Asmalı Mescid sakinleri, bu bölgeye mekan açmış işletmeciler, mekanlara eğlenmeye gelen insanlar ve mekanlarda çalışanlarla birlikte; akademik bir yaklaşım sağlamak ve sosyolojik dinamikleri de anlamak üzere sosyolog ve şehir planlamacı ile görüştük. Yaptığımız görüşmeler, çeşitli / karşıt bakış açıları sağlayarak, Asmalı Mescit’in değişimini ve bu gününü anlamamızda bize yardımcı oldu.

Hazırlayanlar: ÇAĞLA PINAR TUNÇEL, EREN BİRCAN, NAZLI ÇAPAR
Proje danışmanı: AHMET SEL

Asmalı Mescid "burdan şuraya kadar özgür" from eren bircan on Vimeo.

Yuvadaki Şeytan - Milena JESENSKÁ

2011-07-04T13:16:00.004+03:00

Dün (3 Temmuz), Franz Kafka'nin dogum günüydü.

Gecen kis okuyabildigim, Milena'ya Mektuplar'indan sonra, tutkuyla asik oldugu kadini, yani Cek yazar Milena Jesenská' yi merak edip, net taramasi yaparken, evlilige dair bir yazisina rastlayip, cok begenmistim..

Hazir, meclisteki yemin krizini bile sollayan, magazinel bir evlilik haberi tüm toplumumuzu mesgul ediyorken (bknz 1, bknz 2, bknz 3, bknz 4, bknz 5), bu yaziyi paylasayim istedim..

Genelde Kafka’nın sevgilisi olarak tanınan Milena, II.Dünya Savaşı öncesinin Orta Avrupa kültürünün önde giden entelektüellerinden birisiydi. Yaşamının tümünü gerçek bir varoluşçu olarak geçirdiği gibi, gerçek bir varoluşçu olarak da öldü. Zamanın Prag’ının önde giden sosyalist gazetecilerinden biri olan Milena Jesenska’nın Tribuna gazetesinde yayımlanmış 1930 tarihli, Yuvadaki Şeytan adlı makalesi.
Yuvadaki Şeytan
Milena Jesenska (1896-1944)

Bizlerin bugünkü evliliklerimizin tümünün -veya-, hiç olmazsa çok büyük bir kısmının- mutsuz olduklarının iddia edilmelerinin nedeni nedir ki?

Sual günceldir ve ciddi kaynaklara göre, koca bir edebiyat bu konu etrafında odaklanmıştır, ciddi olmayan kaynaklara göre de , konu five o’clock tea’lerin dedikodularının merkezini oluşturmaktadır.

Konu, her yüzü ile, monden gevezeliklerin olduğu kadar felsefe denemelerinin de ilgi odağıdır, biz gazeteciler ise güncel olan bu konu ile ilgilenen ne ilk ne de son kişi olacağız. Vurgulamak isterim ki , bu konu beni gerçekten hep şaşırtır. Bu durum, evliliklerin mutsuzluklarının nedenini bilmediğimizden kaynaklanmış değildir. Benim, esas olarak , kendime hep sormakta olduğum soru, evliliklerin neden mutlu olmalarının gerekliliğidir. Zira, işin esası, budur! İki varlık… iki küçük insan larvası…Yalnız, umutsuzluklarla karşı karşıya bırakılmış, kaçışı olmayan bir varoluşun mateminde… Ürkütürcesine kocaman ve korkunç dünyamızda iki ufacık insan, sabahın dokuz buçuğunda bir apartman dairesinde kapalı… aynı soyadı, aynı beklenti ve aynı yazgı içinde kapalı iki zavallı…

Ve, bunların sade ve sade ikisi oldukları için mutlu olmalarını mı beklersiniz? Bana göre mutlu olmaları umudu ile birbirleriyle evlenen iki kişi, en azından bu kararı vermiş oldukları anda dahi mutlu olma şansına sırtlarını çevirmiş durumdalar. Evlilikte mutluluğu amaçlamak, iki milyona otomobil ya da asalet ünvanı elde etmeyi amaçlamaktan farklı bir şey değildir. Kesin olan tek şey, hesap ile sayıların aşk konularında daima öç almakta olmalarıdır. Başka türlü hareket etmelerinin imkansızlığının bilincinde olduklarında, bu iki kişinin evlenmesinde tek neden, her ikisinin de diğerinin yokluğunda yaşamanın imkansız olduğunu görmeleridir. Bu, olabilir; en ufak bir romantizm, en ufak bir duygusallık, en ufak trajik bir öğe olmaksızın…. Bu, her gün olabilir… Aşk veya diğer herhangi başka ne ad verilirse verilsin, bu dünyanın en güçlü ve de en farklı duygusudur.
Ne var ki , pek çok kişi, yaşamları süresince bundan kaçınır ve de bunu reddeder. İki kişi, birlikte yaşamaları için evlenirler. Evet… Bu husus kocaman, olağanüstü bir şeydir; ancak, neden buna mutluluğun da ilave olması beklenir? Ama, neden insanlar gerçeği süslerden arındırılmış olarak görmek istemezler? Neden yaldızlanmış yalanlar ararlar? Neden ne kendilerinin, ne dünyanın, ne doğanın, ne göğün, ne yazgısının ne de yaşamın kendilerine veremeyeceği ve kendilerinin de beklememelerinin gerektiği, gerekeceği bir şeye bağlanırlar? Neden gerçeğe, dünyaya ait bir anlaşmaya, mutluluk gibi bir romantik fantezileri de eklemeye çalışırlar? Neden karşısındakinden, senin veremeyeceğin şeyi vermesi istenir? Neden, ortak yaşam gibi öylesine büyük, öylesine ciddi, öylesine derin bir olaya “mutluluk vermek” gibi zorlamalar da yapılır?

Şayet bizler, evlenmeden önce düşünmeye vakit bulamadığımız bazı konuları hesaplayabilirsek… Mesela, ortak yaşamın tek yaşamdan kolay değil de, daha güç olduğunu… Kolaylıkların tümü yalnız yaşayanlara verilmektedir… Nispi bir sorumluluk, özgürlük, aklımıza estiğinde Avustralya’ya gidebilmek gibi başınıza buyruk olma… Bağlandıktan sonra, size verilmeyen her şeyden vazgeçmeniz gerektiği için de, evlilik çok zordur. Ve işte bu nokta, bugünkü evliliklerin özellikle üstüne çarpıp parçalandıkları temel nedendir: İnsanlar, yetinmek zorunda kalacakları ile vazgeçmeleri gerekecek olanlar arasında doğru-dürüst seçim yapmadan, yahut, başka bir deyimle, vazgeçecekleri hakkında tam bir karar varmadan evlenirler.

Karşındakini tanımak kadar güç bir şey yoktur. Birisini ilk kez olarak, yarım saatlik bir konuşma sonunda tanıyabilmenize karşılık, aynı kişiyi ikinci kez olarak ancak on yıllık bir beraber yaşamdan sonra tanıyabileceğinizi söylersem, abartmış olmayacağımı zannediyorum. Aynı şekilde, evlenmelerinden önce iki kişinin birbirleri hakkında ve her birinin kiminle evlenmekte olduğuna dair bir fikir sahibi olmalarına olanak olmadığı kanaatindeyim. Keza karşılarında bulunan bir kimsenin tüm hareketleri, fikirleri, coşkuları ve inançları ve de şüphe ve katiyetlerini bilseler dahi, daha henüz çoraplarını, uykulu gözlerini, sabahları dişlerini fırçalamalarını veya gargara yapmalarını, bir garsona bahşiş bırakma tarzlarını bilmemekteler. Zira, biri bizi derinliklerde aldatabilirse de, yüzeysel alanda hiçbir zaman aldatamaz. Aynı şekilde, bir evlilik bin bir beklenti yıkımı tehlikesini beraberinde getirdiği gibi, önceden kabullenmekten başka herhangi bir kurtuluş simidinin bulunmadığı beraber yaşamın doğurduğu bulutları da getirir.

Beraber yaşama, aşk adına, karşısındakinin içsel değişikliklerinin yumağında ki her şeyi, milliyetini, politik ve dinsel görüşlerini ve daha bir çok şeyi affetmemizi ister. Bu konuda biraz daha ileri gidersek, karşımızdakinin ufak tefek hatalarını da affedelim. Karenina’vari bu modern histeriden kendimizi kurtararak hoşgörülü bir gözle bu kanat gibi duran kulaklara, kocaman bağlanmış şu kravata bakalım. Herkesin, kendi içinde kendine özgü bir dünyası vardır; o dünya ne kadar kendine özgü ise o kadar tamdır; yetileri ve yetenekleri sayıca ne kadar az ise, onlara o kadar derin ve gerçek anlamda sahiptir; ve şayet tek bir yeteneği varsa, o yeteneği herkes tarafından makbul ve değerli sayılır. Ve, sarışın olan birisinden haftada iki gün esmer olmasını istemeyeceğimiz gibi, aynı şekilde boş kafalı bir ukaladan shimmy dansını sevmesini, bir aptaldan Kierkegaard’ı anlamasını, bir ressamdan matematik ile ilgilenmesini, melankolik bir kimseden şansonetlere katılmasını, yalnız yaşayan birinden gece toplantılarını tertiplemesini de isteyemeyiz. İşte size; insanların bir türlü anlayamadıkları basitin basiti bir hesap.

Genelde, kişiliklerinin derinliklerine kadar inseler de, evliliğin esasının, karşılarındakinin, kendini olduğu gibi görme hakkına kadar varan kişiliğine katlanma olduğunu görmezler. Zira hesabın sonunda, daima karşısındakinden beklenen bir kendinin olma durumunun kabülü mevcuttur. Burada, “buna rağmen”ler söz konusudur. Ve, bizleri mutsuz edenler de hep o “buna rağmenler”dir. Beni, insanların cinsel, ekonomik, sosyal ya da erotik gereksinimlerini karşılayabilmeleri için beraber yaşadıklarına inandıramazsınız! İnsanların beraber yaşamalarının tek nedeni, yanlarında birisinin bulunması ihtiyacından başka bir şey değildir; dünyanın bu boşluk ve yalnızlığında , kendilerinin tüm zaaf ve hatalarına rağmen kendilerinin var olmalarını kabul ve tasdik edecek birisinin bulunmasından başka bir şey değildir; cürümden, öç almaktan, kötü düşünceden, adaletten, vicdan azabından kaçabilmeleri için yanlarında bir diğer kişiyi bulundurmak ihtiyacından başka bir şey değildir. Zira, gerçekten, bir ev, bir “yuva”nın “koruma amacı”ndan, dünyaya karşı ve özellikle içsel “ayna”ya karşı “koruma”dan başka herhangi nihai ve kutsal bir amacı olabileceğini düşünebilir misiniz? Bir erkeğe bir kadının ve de bir erkeğin bir kadına yapabileceği en büyük lütuf, çocuklara gülümseyerek söylenen bir cümleyi söylemektir; “Seni hiç terk etmeyeceğim!” Bu söz, “ölüme kadar seni seveceğim” veya “ebediyen sana sadık kalacağım”dan farklı değildir. Başkasına karşı namus, gerçeğe bağımlılık, ev, sadakat, karar, dostluk, aidiyet gibi kavramların tümü bu ufak cümlenin içindedir. Şu zavallı mutluluğa karşı sürülen, yerine getirilmesi olanaksız vaatlerdir. Kısacası, kanımca, evliliklerimizin böylesine mutsuz olmalarının nedeni işin kolayına kaçmakta olmamızdır. Çünkü, tutulmayacağı bilinen ve tutulmayacağı için de bir yıl sonra valizlerin toplamasına neden olacak vaatleri kabul etmemiz kolayımıza gelmektedir. Bunun yerine, tutulabilinecek ve dolayısıyla uzun süre tutulacak şeylerin vaadi hem daha kolay, hem daha dürüst olur, diye düşünüyorum. Tüm bu hayali derinlikler, ileride rastlanacak ve seviyeli bir davranışı gerektirecek ilk gerçek güçlük karşısında kırılıp bin parçaya ayrılacak iddialardır. Neden insanlar, hiçbir zaman bir portakal veya bir menekşe demetini, yeni bir kalemi veya bir kese İzmir üzümünü getirip hediye etmeyecek kadar “ilgisiz ve uzak” kalmayacakları vaadinde bulunmazlar ? Neden insanlar, evlenme gecesinin ertesinde ve ondan sonraki sabahlarda sabun ve su kokuları içinde ve doğru-dürüst giyinmiş olarak kahvaltıya ineceklerine dair söz vermezler? Neden insanlar, kızgınlıklarını böylesine aşağı-pis-iğrenç davranışlarla göstereceklerine, kızgınlıklarını açık ve hatta darbelerle dahi olsa daha seviyeli bir şekilde gösterecekleri vaadinde bulunmazlar? Neden insanlar, diğerine ve onun çıkarlarına kendilerinin sanat tarihi, futbol veya kelebek avına verdiklerinden fazla önem verecekleri vaadinde bulunmazlar? Neden insanlar, karşılıklı olarak, birbirlerinin susma özgürlüğüne, yalnız kalma özgürlüğüne, herkesin kendine ait bir odası olma özgürlüğüne saygı gösterecekleri vaadinde bulunmazlar? Neden insanlar mutluluk gibi gerçekleşemeyecek laflar peşinde koşacaklarına, yukarıda sözünü ettiğim o hiçbir zaman yerine getirilmeyen, ancak çok önemli olup yerine getirilmesi mümkün olan “ufak-tefek şeyler”in vaadinde bulunmazlar? Evliliğin bir anlamı olması için, mutluluk beklentisinden çok daha geniş ve gerçek bir temel üzerine oturtulması gerek.

Oh , Tanrım! Azıcık acı, azıcık ıstırap, azıcık mutsuzluktan neden böylesine korkuyoruz?
Hiç olmazsa, bir kez, açık bir gecede yıldızlarla bezenmiş bir göğün karşısında, tam bir içtenlikle kendimizi tümüyle vererek beş dakika için oturmayı deneyiniz. Veya, vadi ve ovaları gökten bakarcasına seyredeceğiniz birkaç dağa tırmanın. Ve, o hallerde, anlayacaksınız ki, mutluluk serabı yerine yaşamın önemini kavrayabilmeniz için tek bir an dahi yeterli olacaktır. Mutluluk! Sanki, mutluluğu ve mutlu olmayı kendimizden, kendi içimizden başka herhangi bir yerde bulabilirmişiz gibi… sanki, mutlu olma yeteneği yazı yazma, şarkı söyleme veya siyaset yapma yeteneği gibi gerçek bir yetenek değilmiş gibi! Bir kişiye arzulamakta olduğu her şeyi veriniz… Kendisini aşkla, hediyelerle, ayrıcalıklarla… isteyebileceği kadar her şeyle doldurunuz… Ve bunlara rağmen, o gene mutlu olmayacaktır. Bir başkasını her tarafını kanatıncaya kadar dövünüz… ve, belki de o kişi yolda taze, nemli, yeşil yapraklarla bezenmiş ve güzelim bir kırmızılıkla dolu bir havuç yığını görüp mutlu olacaktır. İki yaşam şekli mevcuttur. Birisi, sana düşen payı, onu tanımadaki ve de kaybetmede ki imkanlarla imkansızlıkları ve mutluluklarla mutsuzlukları ile dürüstçesine ve cesaretle, tüm cömertliği ve alçakgönüllülüğü ile kabul etmek ise de; diğeri, yazgısını aramak ve elde etmek üzere yola çıkmaktır.Ne var ki, bu ikincisinde insanlar sadece güçlerini, zamanlarını, hayal ve umutlarını, içgüdülerini kaybetmekle kalmayıp kendi öz değerlerini de kaybederler, fakirleşirler… Bunların gelecekleri, daima dünlerinden kötü olacaktır.

Çeviri: Dr. Kriton Dinçmen

Ayse'yi de posete mi koysak, n'apsak!

2011-07-03T18:05:00.005+03:00

Biliyorsunuz, "18 yaşından küçüklerin maneviyatı üzerinde muzır tesir yapacak nitelikte yayın yapılamaz" diyen devletimizin, Kücükleri Muzir Nesriyattan Koruma adi altinda, yürürlükte olan bir mevzuati var.

Suradan okuyabildigim kadariyla, eger satacagimiz sey (dergi, afis, kartpostal, kitap vs.) muzir (bknz:TDK) tanimina uygun görülürse ve bize yapilan tebligattan sonra, eger devletin tanimladigi tarzda bir zarfa, posete neyim koymadan satarsak, devlet babamiz kulagimizi baya bi cekiyor ve para cezasi da öyle az buz degil!

c) (Değişik: 11/5/1988 - 3445/11. md.) Beşinci ve sekizinci fıkralarına aykırı şekilde, zarf veya poşete koymadan veya beşinci fıkrada zikredilen evsafa aykırı zarf veya poşet içinde satanlar.

İki milyon liradan on milyon liraya kadar ağır para cezası ile cezalandırılırlar. Suçun tekerrürü halinde cezanın azami haddi uygulanır.

Evet, 2 milyon ilâ 10 milyon lira arasi bir cezadan bahsediliyor..

Adimiz, Aydin Dogan, Rahmi Koc filan olmadigina göre, böyle bir ceza alan herhangi birinin caninin yanmamasi zor..

Sözkonusu yayinin toplatilmasi, imha edilmesi de cabasi!

Iste, son günlerde, Ölüm Pornosu kitabinin cevirmeninin alti saat ifade vermek zorunda kalmasi ve adindan yeni haberdar oldugum mizah dergisi Harakiri'ye de, iflas ettirecek buyuklukte bir ceza verilmesinin haber olmasiyla biraz daha dikkatimizi ceken bu mevzuati, azicik mercek altina alalim istiyorum..

Benim gözüme ilk carpan, kendi ruh sagliklarini riske atma pahasina(!), kücüklerimizin maneviyatini koruyan, muzir kurulu seyimiz..

(Benzer fedakarligi, TGRT kanali varken, gün boyu yabanci film izleyip, muzir sahne makaslayip maas alan bir yakinim da yapiyordu ve cemaat yurtlarinda izletilecek, öpüsmesiz, sevismesiz uygun filmleri secmek icin ugrasan, nice fedakâr agbiyi de bu vesileyle saygiyla anmadan gecemeyecegim tabii.. )

Evet, bu yüce kurul, bknz kimlerden olusuyormus:

Kurul;
a) (Mülga: 14/7/2004 – 5218/2 md.)
b) Başbakanlık tarafından en az onbeş yıl kamu hizmeti yapmış kişiler arasından seçilecek bir üye,
c) Adalet Bakanlığı tarafından idari nitelikte görevlerde bulunan hakim ve Cumhuriyet savcıları arasından seçilecek bir üye,
d) İçişleri Bakanlığı tarafından üst kademe yöneticileri arasından seçilecek bir üye,
e) Milli Eğitim Gençlik ve Spor Bakanlığı tarafından,Talim ve Terbiye Kurulu üyeleri arasından seçilecek iki üye,
f) Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca tıp dalından seçilecek bir üye,
g) Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından, güzel sanatlar dalında ün yapmış kişiler arasından seçilecek bir üye,
h) Yüksek Öğretim Kurulunun, sosyal bilimler dalında akademik kariyer yapmış ve en az doktor unvanını almış üniversite öğretim elemanları arasından seçeceği bir üye,
——————————
(1) Bu hükmün uygulanmasında ek 2 nci maddeye bakınız.

i) Diyanet İşleri Başkanı tarafından Din İşleri Yüksek Kurulu üyeleri arasından seçilecek bir üye,
j) Ankara, İstanbul ve İzmir Gazeteciler cemiyetlerinin tespit edecekleri birer basın mensubu aday arasından Basın Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğünce kura ile tespit edilecek bir üye,
Olmak üzere 10 üyeden teşekkül eder. (1)

Özetlersek, muzir kurulu denilen zümre; on bes yillik bir devlet memuru, iki MEB mensubu, bir Icisleri Bakanligi mensubu, bir hakim ya da savci, bir TIP doktoru, bir sosyalbilimci akademisyen, bir ünlü sanatci, bir ilahiyatci, bir de gazeteciden mütesekkil..

Bunlarin, saglam ahlâki alt yapilari olan, aptesli(!) namazli, mümkünse gümüs yüzüklü, yasini basini almis, andropozlarini kazasiz belasiz harama bulasmadan atlatabilmis, örnek sahsiyetlerden mi secilecegi konusunda birsey belirtilmemis haliyle..

Biz bunu, gayri resmi ön prosedür olarak kabul edelim simdilik..

Yani, hersey, bu muzir kurulunun beyin nöronlarinin o yayin karsisinda verdigi sinyallere göre neticeleniyor..

Diger yandan, yasim +18 oldugundan ve bu 'muzir' lafini da ardarda kullaninca, ister istemez muzirlik edesim de gelmiyor degil...

Edip, rahatlayayim madem ve alternatif bir muzir kurulu listesi yumurtlayayim size ;)

Mesela benim kurulumda:

ilahiyatcimiz Zekeriya Beyaz, Tip doktorumuz Haydar Dümen, ünlü sanatcimiz Bedri Baykam, gazetecimiz Ayse Arman, sosyal bilimcimiz Bülent Somay ya da Atilla Yayla, onbes yillik kamu görevlimiz de Kamer Genc oldugu takdirde cogunlugu sagliyoruz ve hem piyasamiz hem de genclerimiz diledigi kadar muzir nesriyata tika basa bi doyuyorlar..

Ha, aclar mi derseniz, valla, birilerinin kulagina kar suyu kacirmak istemem ama, bu mevzuata göre, benim Tumblr'da farkettigim liseliler; her gün, bilumum muzir nesriyata maruz kaliyorlar ve bunu da anladigim kadariyla kendileri tercih ediyorlar.

Hersey, bir tik ve follow butonuna bakiyor cunku;)

Zaten, birakin tumblr'i filan bi kenara, maksat 18 yas altinin maneviyatini korumaksa eger, posete konulacak coook insan var bu memlekette..

Mesela, köse yazari iki Ayse'mizden baslayabiliriz hemen;)

Saka bi yana, bu kurulun varligiyla dalga gecerek bir yere varamayacagimin farkindayim ve esasen suraya varmaya calisiyorum.

Bu satirlari karaladigim tarihte, teknoloji ve iletisim imkanlari bunca gelismisken, ortada yasaklanmis fakat hepimizin arsivine girebilmis bir 'Imamin Ordusu' kitabi ornegi ve bunca film de varken, isteyen bu tür engellemeleri asar ve napar eder o muzir seye ulasir zaten.

Yani, ne karar verecegi, sahip oldugu dünya görüsüne endeksli olan kurulun varligi bastan sona mantiksizlik ve sözkonusu materyale ilgiyi arttirmaktan baska bir ise de yaramiyor bence!